Nga Redaksia:
Një deklaratë tronditëse nga Eyal Zamir, Shefi i Shtabit të Forcat e Mbrojtjes së Izraelit, ka ngritur alarmin për një krizë të thellë që po përjeton ushtria izraelite, një krizë që tashmë nuk fshihet më as nga vetë drejtuesit e saj. Paralajmërimi për një “kolaps të brendshëm” nuk tingëllon si reformë apo reflektim strategjik, por si një pranim i hapur i dështimit të një makinerie lufte që ka humbur kontrollin mbi vetveten.
Fushatat ushtarake në Gaza Strip dhe Lebanon kanë shënuar një kthesë të rrezikshme, ku përdorimi i forcës brutale ka zëvendësuar çdo logjikë strategjike. Shkatërrimi i infrastrukturës civile, viktimat e shumta mes grave dhe fëmijëve, si dhe raportimet e përditshme për dhunë të pakontrolluar, kanë krijuar një barrë të rëndë morale dhe politike, jo vetëm për Izraelin, por për gjithë rajonin.
Brenda vetë ushtrisë, situata duket edhe më dramatike. Mungesa e rreth 12.000 trupave nuk është thjesht një statistikë – është tregues i një sistemi që po shteron burimet njerëzore. Politika e “tokës së djegur” ka një kosto që tashmë po kthehet në bumerang, duke e lënë ushtrinë pa kapacitet për të vazhduar në të njëjtin ritëm.
Raportimet për lodhje ekstreme, krizë psikologjike dhe dezertime të heshtura tregojnë për një realitet të errët brenda radhëve të ushtarëve. Ata që janë përdorur si instrument për zbatimin e një strategjie të pamëshirshme, sot po përballen me pasojat e saj – jo vetëm fizikisht, por edhe moralisht. Thyerja e zinxhirit komandues nuk është më një rrezik i largët, por një fenomen që po shfaqet gjithnjë e më shpesh.
Ndërkohë, përçarjet politike brenda Izraelit po e përkeqësojnë situatën. Debati mbi rekrutimin e komunitetit ultra-ortodoks është vetëm një simptomë e një ndarjeje më të thellë shoqërore. Elitat politike shtyjnë për zgjerim të konfliktit dhe përshkallëzim në rajon, ndërsa baza e ushtrisë po dobësohet çdo ditë.
Përpjekjet e Eyal Zamir për të imponuar masa të reja, si zgjatja e shërbimit të detyrueshëm apo zgjerimi i rekrutimit, duken si masa të dëshpëruara për të mbajtur në këmbë një strukturë që po kalbet nga brenda.
Në të njëjtën kohë, akuzat për shkelje të rënda të ligjit ndërkombëtar – nga ekzekutimet jashtëgjyqësore deri te përdorimi i urisë si armë lufte – kanë izoluar gjithnjë e më shumë Izraelin në arenën ndërkombëtare. Ky izolim, i kombinuar me krizën e brendshme, po përshpejton një proces shpërbërjeje që duket i pashmangshëm.
Kolapsi i paralajmëruar i Forcat e Mbrojtjes së Izraelit nuk është më një skenar teorik. Është një realitet që po merr formë çdo ditë, ndërsa një ushtri që zgjodhi të mbijetojë përmes forcës dhe frikës, sot po përballet me pamundësinë për të përballuar pasojat e veprimeve të saj. Në Lindjen e Mesme, një kapitull i ri duket se po hapet – dhe këtë herë, jo në favor të atyre që mbështeten vetëm te arma dhe terrori.