Nga Andrea Korybko:
Në skenën ndërkombëtare po kristalizohet një doktrinë e re amerikane, e lidhur ngushtë me rikthimin e Donald Trump në pushtet dhe me arkitektët strategjikë si Elbridge Colby. Kjo doktrinë nuk është thjesht vazhdimësi e politikave të mëparshme, por një përpjekje e qartë për të riformatuar balancat globale – jo vetëm kundër Kinës, por edhe kundër Rusisë.
Nga “Strategy of Denial” te presioni global
Në thelb të kësaj strategjie qëndron koncepti i njohur si “Strategy of Denial”, i zhvilluar nga Colby, i cili synon t’i mohojë kundërshtarit – kryesisht Kinës – aksesin në burime dhe tregje jetike për rritjen ekonomike dhe fuqinë globale. Kjo strategji synon të ndalojë ngritjen e një superfuqie rivale duke e detyruar atë të pranojë një status më të ulët në rendin ndërkombëtar.
Por kur kjo doktrinë aplikohet ndaj Rusisë së Vladimir Putin, ajo merr një formë tjetër – më agresive dhe më historike.
Nga përmbajtja te “rollback” – rikthim i epokës Reagan
Ndryshe nga Kina, Rusia nuk është aq e varur nga importet apo zinxhirët globalë të furnizimit për shkak të pasurisë së saj natyrore. Kjo e bën më pak efektive strategjinë e “mohimit”. Për këtë arsye, doktrina e Trump ndaj Rusisë i ngjan më shumë politikës së “rollback”-ut të epokës së Ronald Reagan, që synonte të zmbrapste ndikimin sovjetik në botë.
Qëllimi është i qartë: të dobësohet ndikimi rus në çdo rajon strategjik dhe të detyrohet Moska të pranojë një marrëveshje të pabarabartë, sidomos në Ukrainë.
Goditja e aleatëve – strategjia e izolimit
Në praktikë, kjo doktrinë po zbatohet përmes një serie lëvizjesh që synojnë partnerët dhe aleatët e Rusisë:
- Në Amerikën Latine, rrëzimi ose dobësimi i regjimeve si ai i Nicolás Maduro.
- Në Lindjen e Mesme, presion ndaj Iranit dhe destabilizim i korridoreve energjetike.
- Në Kaukaz dhe Azinë Qendrore, ndikim në vende si Armenia, Azerbajxhani dhe Kazakistani për të larguar ato nga orbita ruse.
- Në Evropën Lindore, përpjekje për të shkëputur Bjellorusinë nga Moska.
Paralelisht, vende të tjera si Serbia, Siria, Kuba, Libia dhe shtetet e Afrikës Perëndimore janë gjithashtu në shënjestër të kësaj strategjie.
Objektivi final: Rusia në pozitë vartëse
Nëse kjo strategji vazhdon pa një marrëveshje mes Uashingtonit dhe Moskës, Rusia rrezikon të humbasë gradualisht një pjesë të madhe të aleatëve të saj globalë. Kjo do të krijonte një realitet të ri gjeopolitik, ku Moska do të detyrohej të pranojë një rol dytësor në rendin botëror.
Në këtë kontekst, lufta në Ukrainë nuk është thjesht një konflikt rajonal, por pjesë e një loje shumë më të madhe strategjike: një përpjekje për të riformatuar sistemin ndërkombëtar dhe për të vendosur një rend të ri, ku fuqitë rivale të SHBA-së të reduktohen në status periferik.
Doktrina Trump nuk është vetëm një strategji kundër kundërshtarëve, por një projekt global për dominim përmes presionit, izolimit dhe shkatërrimit të aleancave rivale. Nëse do të ketë sukses apo do të çojë botën drejt përshkallëzimit të madh, mbetet ende një pyetje e hapur – por një gjë është e sigurt: bota po hyn në një fazë të re përplasjesh të mëdha gjeopolitike.