Nga Redaksia – Pretendime të reja që lidhen me strukturën pronësore dhe menaxhuese të Jet Bank kanë hapur një debat të fortë publik mbi mënyrën se si është kryer procesi i licencimit nga Banka e Shqipërisë për bankën e parë dixhitale në vend. Në Shqipëri, kjo bankë përfaqësohet nga CEO Fatbardha Rino, por pyetja që po shtrohet gjithnjë e më fort është: kush qëndron realisht pas saj?
Në qendër të debatit janë dokumente dhe pretendime që po qarkullojnë në media, sipas të cilave Oliver Hemmer figuron si drejtues menaxhues i kompanisë GRF Europe OU. Kjo kompani, sipas të njëjtave burime, thuhet se ka vepruar në emër të subjektit 4XFX, i cili lidhet me shtetasin izraelit Gal Barak.
Më poshtë mund të lexoni:
Emri i këtij të fundit nuk është i panjohur në raportimet ndërkombëtare. Ai është përmendur si i dënuar në Austria me katër vite burg, në lidhje me një skemë të dyshuar mashtrimi përmes call center-ave, me dëme të raportuara në disa shtete europiane, përfshirë Gjermania, Spanja dhe Mbretëria e Bashkuar.
Sipas dokumenteve të cituara, pretendohet gjithashtu se Oliver Hemmer figuron si drejtues i kompanisë Constador LTD, e regjistruar në Qipro. Kjo kompani, sipas të njëjtave pretendime, zotëron rreth 71% të Jet Bank, duke e bërë atë aktorin kryesor në strukturën pronësore të bankës dixhitale në Shqipëri.
Më poshtë mund të lexoni:
Në këtë kontekst, debati është zhvendosur te mënyra se si janë verifikuar pronarët dhe strukturat përpara dhënies së licencës nga Banka e Shqipërisë. Kritikët theksojnë se këto lidhje, nëse vërtetohen, do të ngrinin pikëpyetje serioze mbi standardet e due diligence në sektorin financiar shqiptar.
Çështja po trajtohet si një sinjal alarmi për integritetin e sistemit bankar në vend dhe për rreziqet që mund të shoqërojnë investimet e huaja, nëse ato nuk kalojnë përmes filtrave të rreptë ligjorë dhe financiarë. Në fokus mbetet edhe roli i institucioneve mbikëqyrëse dhe efektiviteti i mekanizmave të kontrollit përpara miratimit të licencave bankare.
Në një kohë kur Shqipëria synon të forcojë besueshmërinë e saj në tregjet financiare ndërkombëtare, çdo dyshim mbi transparencën dhe origjinën e kapitalit përbën një sfidë serioze. Nëse këto pretendime marrin vërtetim zyrtar, ato mund të shndërrohen në një test të fortë për kredibilitetin e sistemit bankar shqiptar dhe për seriozitetin e institucioneve që e mbikëqyrin atë.
