Nga Redaksia:
Sot shënohet 27-vjetori i një prej momenteve më vendimtare për fatin e shqiptarëve në Ballkan: ndërhyrja ushtarake e NATO kundër Serbia, e cila i hapi rrugë çlirimit të Kosova nga një prej regjimeve më të egra që kishte njohur rajoni.
Më 24 mars 1999, aleanca më e fuqishme ushtarake në botë ndërhyri për të ndalur spastrimin etnik dhe krimet çnjerëzore të ushtrisë dhe policisë serbe ndaj popullsisë shqiptare në Kosovë. Ishte një vendim historik që nuk erdhi lehtë, por që në fund rezultoi jetik për mbijetesën e një kombi të tërë.
Një luftë për ekzistencë
Për shqiptarët e Kosovës, bombardimet e NATO-s nuk ishin thjesht një operacion ushtarak – ato ishin shpëtimi nga shfarosja. Forcat serbe kishin ndërmarrë një fushatë të egër dhune, masakrash dhe dëbimesh masive, duke synuar zhdukjen e elementit shqiptar nga trojet e veta.
Ndërhyrja e NATO-s i dha fund kësaj makinerie terrori dhe shënoi fillimin e fundit të sundimit serb në Kosovë. Pas 78 ditësh bombardimesh, regjimi i Beogradit u detyrua të tërhiqej, duke hapur rrugën për lirinë dhe më pas për pavarësinë e Kosovës.
Zërat kundër ndërhyrjes
Por ndërkohë që shqiptarët e shihnin NATO-n si shpëtimtare, kishte edhe figura ndërkombëtare që dolën hapur kundër kësaj ndërhyrjeje. Një ndër ta ishte edhe miliarderi dhe aktivisti politik George Soros.
Sipas deklarimeve të kohës, Soros kritikoi bombardimet, duke i konsideruar ato si një veprim të gabuar dhe me pasoja të rrezikshme. Qëndrimi i tij u interpretua nga shumë si një kundërshtim i drejtpërdrejtë ndaj ndërhyrjes që shpëtoi shqiptarët nga një tragjedi edhe më e madhe.
Kjo linjë qëndrimi u ndoq edhe nga rrjete dhe individë të lidhur ideologjikisht me të, të cilët në vend që të mbështesnin ndërhyrjen për ndalimin e gjenocidit, ngritën pikëpyetje dhe kundërshti ndaj saj.
Historia nuk harrohet
Sot, 27 vite më pas, e vërteta historike mbetet e qartë: pa ndërhyrjen e NATO-s, fati i shqiptarëve të Kosovës do të kishte qenë shumë më tragjik.
Kjo datë nuk është vetëm një përkujtim, por një kujtesë e fortë se liria nuk erdhi rastësisht – ajo erdhi përmes sakrificës, rezistencës dhe një ndërhyrjeje vendimtare ndërkombëtare.
Në një kohë kur historia shpesh tentohet të rishkruhet, është detyrë kombëtare që këto ngjarje të kujtohen ashtu siç kanë ndodhur: si një akt çlirimi dhe si një moment kur drejtësia, për një herë, triumfoi mbi barbarinë.