Nga Redaksia – Shkrirja e Ministrisë së Brendshme me atë të Pushtetit Vendor na bën të mendojmë se pas këtij ndryshimi administrativ mund të fshihet një qëllim shumë më i madh: ngutja e Edi Ramës për kontrollin sa më të plotë të territorit dhe të popullatës.
Në pamje të parë mund të paraqitet si një riorganizim institucional. Por kur në të njëjtën strukturë përqendrohen përgjegjësi që lidhen me sigurinë e brendshme, administrimin e territorit dhe pushtetin vendor, lind një pyetje serioze:
A po shkojmë drejt një përqendrimi të jashtëzakonshëm të pushtetit?
Kjo nuk është një pyetje që mund të anashkalohet.
Sepse kontrolli i territorit nuk është vetëm kontrolli i rrugëve, bashkive apo institucioneve. Në epokën digjitale, kontrolli i territorit lidhet gjithnjë e më shumë edhe me të dhënat e qytetarëve.
Nga adresat e banimit dhe regjistrat administrativë, deri te sistemet e monitorimit, kamerat dhe projektet “Smart City”, shteti po grumbullon gjithnjë e më shumë informacion mbi jetën e qytetarëve.
Teknologjia mund të jetë një mjet pozitiv për një shtet modern. Por ajo bëhet shqetësuese kur qytetari nuk ka transparencë të plotë mbi atë se çfarë të dhënash mblidhen, ku ruhen, kush i administron dhe kush mund t’i përdorë.
Këtu qëndron edhe problemi i sigurisë kombëtare.
Nëse sistemet që përmbajnë të dhëna të rëndësishme për territorin dhe popullsinë u besohen subjekteve private apo strukturave që ngrenë pikëpyetje për sigurinë kombëtare, atëherë debati nuk mund të reduktohet më në një çështje teknologjie.
Bëhet fjalë për sovranitetin e shtetit.
Dhe pikërisht për këtë arsye, zhvillimet e fundit duhet të shihen në një tablo më të gjerë.
Problemi nuk është vetëm protesta
Nuk besojmë se gjithçka mund të shpjegohet me paaftësinë e ministrit të Brendshëm për të menaxhuar apo për të shtypur protestën.
Madje, pyetja duhet të jetë tjetër:
A i intereson vërtet Ramës që protesta të shtypet?
Sepse, nëse protestuesit vazhdojnë të vijnë vërdallë në shesh, pa arritur të prodhojnë një ndryshim politik konkret, pushteti nuk pëson ndonjë dëm real.
Ndërkohë, qeveria vazhdon punën.
Vazhdon të ndryshojë strukturat.
Vazhdon të miratojë ligje.
Vazhdon të ndërtojë sisteme të reja administrative dhe teknologjike.
Dhe pikërisht këtu qëndron rreziku.
Ndërsa qytetarët protestojnë në shesh, pushteti mund të jetë duke ndërtuar në heshtje strukturat e një shteti gjithnjë e më të centralizuar.
Një Shqipëri ku gjithçka lidhet me gjithçka
Kur administrimi i territorit, pushteti vendor, siguria, adresat, të dhënat dhe teknologjia fillojnë të lidhen gjithnjë e më shumë me njëra-tjetrën, krijohet një sistem me potencial shumë të madh kontrolli.
Kjo është arsyeja pse çdo ndryshim i tillë institucional duhet të shoqërohet me transparencë maksimale.
Kush e kontrollon informacionin?
Kush ka akses?
Kush e ruan?
Kush përgjigjet në rast abuzimi?
Dhe mbi të gjitha:
Çfarë mekanizmash ka qytetari për ta kontrolluar shtetin?
Këto janë pyetje që nuk mund të konsiderohen si teori apo paranojë politike. Janë pyetje që lidhen drejtpërdrejt me demokracinë, privatësinë dhe sigurinë kombëtare.
Rreziku më i madh është përqendrimi i pushtetit
Një demokraci funksionale nuk ndërtohet duke e bërë shtetin gjithnjë e më të fuqishëm dhe qytetarin gjithnjë e më të pafuqishëm.
Përkundrazi.
Sa më shumë pushtet përqendrohet në një qendër, aq më të forta duhet të jenë mekanizmat e kontrollit dhe balancës.
Nëse këto mekanizma dobësohen, atëherë çdo reformë administrative mund të kthehet në një instrument për zgjerimin e pushtetit politik.
Prandaj, shkrirja e Ministrisë së Brendshme me Pushtetin Vendor nuk duhet parë thjesht si një ndryshim emrash apo strukturash.
Duhet parë si një zhvillim që kërkon transparencë dhe kontroll publik.
Sepse nëse kjo është pjesë e një projekti më të gjerë për centralizimin e pushtetit dhe kontrollin e territorit e të informacionit, atëherë Shqipëria përballet me një zhvillim serioz.
Dhe ne duhet ta themi sot, jo nesër.
Sepse kur një pushtet arrin të ndërtojë të gjitha mekanizmat e kontrollit, pyetja nuk është më nëse mund ta ndalosh.
Pyetja është:
A ke ende mundësi ta ndalosh?
Ndaj, protesta nuk duhet të mbetet thjesht një ritual i përditshëm në shesh.
Duhet të shohë edhe atë që ndodh përtej sheshit.
Sepse Rama mund të mos ketë nevojë ta mposhtë protestën.
Mjafton që protesta të lodhet, të sillet vërdallë dhe të mos pengojë axhendën e tij.
Dhe ndërsa ne merremi me sheshin, mund të ndryshojë vetë mënyra se si funksionon shteti.
Nëse kjo axhendë arrihet deri në fund, rreziku nuk është vetëm për një qeveri apo për një opozitë. Është për Shqipërinë, për demokracinë dhe për lirinë e qytetarit.
Prandaj kjo nuk është më një çështje për t’u parë vetëm si debat politik.
Është një çështje që duhet të alarmojë çdo shqiptar.
Sepse një shtet modern duhet të jetë i fuqishëm përballë krimit dhe korrupsionit, por duhet të ketë kufij të qartë përballë qytetarit.
Shteti duhet ta mbrojë qytetarin. Jo ta kthejë qytetarin në objekt kontrolli.
Ndalohet kopjimi sipas ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”, i ndryshuar, ndalohet kopjimi, publikimi, shpërndarja dhe tjetërsimi pa cituar PatriotikMedia.al
