No Name Kitchen, Soros dhe 30 korriku në Ceuta: akuzat që kanë ndezur debatin …

Nga Redaksia – Një tjetër histori po del në dritë nga kriza e emigracionit në Ceuta dhe në qendër të saj është organizata No Name Kitchen, e cila akuzohet nga kritikët e saj se ka luajtur një rol të rëndësishëm në krijimin e kushteve që favorizojnë qëndrimin e emigrantëve në territorin spanjoll.

Sipas pretendimeve që po qarkullojnë, organizata ka mbështetur ligjërisht një shtetas algjerian, i cili u kap në det duke tentuar të arrinte me not në Ceuta dhe më pas u kthye në Marok. Çështja përfundoi në Gjykatën e Lartë të Spanjës dhe solli një vendim me pasoja të rëndësishme për mënyrën e trajtimit të emigrantëve të kapur në det.

Vendimi i Gjykatës së Lartë ndaloi aplikimin automatik të kthimit të menjëhershëm në raste të tilla, duke kërkuar respektimin e procedurave dhe garancive ligjore.

Dhe pikërisht këtu nis debati.

Kritikët e politikave të emigracionit argumentojnë se vendime të tilla mund të krijojnë një “efekt tërheqës”, pasi personat që tentojnë të hyjnë në territorin spanjoll mund të kenë më shumë mundësi të qëndrojnë dhe të ndjekin procedurat nga brenda territorit.

Kush qëndron pas No Name Kitchen?

No Name Kitchen është një organizatë që vepron në disa pika të kufirit europian dhe deklaron se ofron ndihmë humanitare dhe juridike për emigrantët.

Por financimet e saj kanë hapur një tjetër debat.

Sipas raportimeve publike, ndër financuesit e organizatës figuron edhe Open Society Foundations, rrjeti filantropik i lidhur me George Soros.

Për kundërshtarët e kësaj organizate, kjo ngre pikëpyetje serioze mbi ndikimin e financimeve ndërkombëtare në politikat europiane të emigracionit.

Pyetja që shtrohet është e thjeshtë:

A janë këto organizata thjesht struktura humanitare apo po ndikojnë edhe në mënyrën se si shtetet europiane zbatojnë politikat e tyre kufitare?

Nga sallat e gjykatave në terren

Një tjetër element që ka ndezur debatin është prania e aktivistëve dhe komentatorëve pranë ngjarjeve në Ceuta.

Një prej figurave që është shfaqur në media duke komentuar krizën e emigracionit ka lidhje profesionale me Canal Red dhe është përmendur edhe në raportime lidhur me No Name Kitchen.

Kjo ka sjellë pyetje të reja mbi marrëdhëniet mes aktivistëve, mediave dhe organizatave që mbështesin emigrantët.

Rastësi apo një rrjet i koordinuar interesash?

Kjo është një pyetje që kërkon përgjigje dhe dokumente.

Ndihma humanitare apo zgjatje e krizës?

No Name Kitchen dhe organizata të tjera thonë se misioni i tyre është humanitar: ushqime, veshje, komplete higjienike, mbështetje ligjore dhe ndihmë për njerëzit që ndodhen në kushte të vështira.

Por kundërshtarët e tyre argumentojnë se një qasje e tillë, në vend që të përshpejtojë kthimin e emigrantëve që nuk kanë të drejtë qëndrimi, mund të zgjasë praninë e tyre në territorin spanjoll.

Dhe ndërsa organizatat flasin për të drejtat e emigrantëve, shumë qytetarë spanjollë kërkojnë të dinë se kush mban përgjegjësi për pasojat sociale, ekonomike dhe të sigurisë që sjell një krizë e tillë.

Rasti i Ceutës tashmë është kthyer në një betejë jo vetëm për emigracionin, por edhe për rolin e OJQ-ve, financimet ndërkombëtare dhe ndikimin e tyre mbi politikat e shteteve europiane.

Nëse financime të huaja ekzistojnë, publiku ka të drejtë të dijë sa janë, nga kush vijnë dhe për çfarë përdoren.

Sepse kur bëhet fjalë për kufijtë e një shteti dhe për sigurinë e qytetarëve të tij, transparenca nuk duhet të jetë opsionale.

Ndalohet kopjimi sipas ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”, i ndryshuar, ndalohet kopjimi, publikimi, shpërndarja dhe tjetërsimi pa cituar PatriotikMedia.al

Back To Top