Nga Armir Shkurti:
Guri në veshka?
Dhimbjet e lindjes?
Dhëmballa?
Jo! E vërteta!
E vërteta dhemb shumë më shumë se çdo tjetër.
Prandaj shumëkush e shmang, duke i prodhuar vetes çdolloj rrengu. Sa energji për të gënjyer veten! Më shumë nga frika e dhembjes sesa nga vetë dhembja.
Shumëkush preferon të ngordhë si bretkosat në ujin që shkon në vlim, duke i thënë vetes: “S’po ndodh.”
“Mallkimi i Kasandrës”
Herë pas here ripostoj shkrime të 10–15 viteve më parë. Jo rrallë, poshtë tyre shfaqen komente mosbesuese, madje edhe mohuese. Por sot ato shkrime janë provuar nga koha.
Kur avokati Altin Goxhaj dhe më pas unë, me ardhjen e Ramës në pushtet, denoncuam atë që e konsideronim planin Soros dhe kapjen e shtetit prej tij, na quajtët “të çmendur”, “konspiracionistë”. Mua më paralajmëruat: “Ç’merresh me të?”
Me Goxhajn denoncuam marrëveshjen e 17 majit 2017, Rama–Basha.
“Ç’i keni këto idiotësi?”, shpërthyen mercenarët, bashkë me ata që kanë frikë nga e vërteta.
Termin “shpopullim”, sipas Shkurtit, e kemi përdorur dhe ngritur në debat publik bashkë me Altin Goxhajn.
“Ç’janë këto budallallëqe? Shyqyr që njerëzit lëvizin lirshëm!”
“Fashistë jeni ju që s’doni emigrantë?”
Sot, ndërkohë, flitet për shtëpi bosh, shkolla e çerdhe që mbyllen dhe zona që po zbrazen.
E njëjta histori, sipas tij, u përsërit edhe me fjalën “oligarki”.
Edhe kur, një vit para zgjedhjeve, shprehu bindjen se Berisha nuk do të fitonte dhe se nuk e dëshironte fitoren, u sulmua dhe u akuzua si “i shitur te Rama”.
Sepse, në fund të fundit, kanë tmerr nga dhimbja.
Dhe dhimbja më therëse është e vërteta.
Më poshtë mund të lexoni:
Protesta dhe “Kali i Trojës”
Shkurti ndalet edhe te protesta.
Në ditët e para, ai thotë se publikoi një shkrim me titullin “Kujdes nga Kali i Trojës”, duke iu referuar pikërisht “mikrofonit” dhe rrezikut që protesta të kapet apo devijohet nga aktorë politikë.
Sipas tij, paralajmërimi u prit me sulme dhe akuza.
Por ai pretendon se rrjedha e mëvonshme e ngjarjeve e forcoi bindjen e tij se paralajmërimi ishte i nevojshëm.
Dhe sërish, thotë ai, u shfaqën zërat:
“Aman, mos u përçani!”
Por pyetja që ngre Shkurti është: a duhet të sakrifikohet e vërteta në emër të një “bashkimi” artificial?
A duhet që një protestë qytetare të tolerojë brenda vetes devijime, manipulime apo interesa të tjera vetëm për të ruajtur fasadën e unitetit?
Paralajmërimi nuk është sabotim
Shkurti shkon edhe më tej, duke pretenduar se Soros është investuar për kontrollin e protestës dhe orientimin e saj drejt interesave të caktuara.
Ky është një pretendim politik i autorit, të cilin ai e lidh me analizën e tij mbi zhvillimet e protestës.
Kritikëve të tij, që e akuzojnë se po tremb apo largon protestuesit, ai u përgjigjet se paralajmërimi i tij nuk synon dobësimin e protestës.
Përkundrazi, sipas tij, qëllimi është ruajtja dhe mbrojtja e protestës qytetare, duke evidentuar të keqen dhe duke kërkuar eliminimin e saj.
Pra, pyetja është e thjeshtë:
A është më mirë të heshtësh për të ruajtur unitetin, apo të flasësh kur beson se sheh një rrezik?
“Nuk kam të dhëna fallxhori”
Shkurti thekson se nuk pretendon të parashikojë të ardhmen.
Ai nuk e lidh analizën e tij me ndonjë aftësi profetike.
Sipas tij, gjithçka buron nga profesioni, kultura, arsimi dhe përvoja, që i japin mundësinë të analizojë ngjarjet, t’i krahasojë dhe të nxjerrë përfundime.
“Gorricat nuk bëhen se më hahen mua”, është mënyra me të cilën ai ironizon ata që mendojnë se pas çdo paralajmërimi fshihet një interes personal.
Kasandra që nuk u besua
Në mitologjinë greke, Kasandra kishte aftësinë të parashikonte të ardhmen, por ishte mallkuar që askush të mos i besonte.
Ajo e paralajmëroi Trojën për rrezikun, por askush nuk e dëgjoi.
Kur Troja u rrëzua, ajo e dinte se e kishte thënë më parë, por tashmë ishte tepër vonë.
Prej këtu vjen edhe metafora e “Mallkimit të Kasandrës”: të shohësh një rrezik, ta paralajmërosh dhe të mos të besojnë.
Por Shkurti bën një dallim të rëndësishëm: ai nuk pretendon të jetë Kasandra.
Ai thotë se nuk ka ndonjë “të dhënë fallxhori”.
Ka vetëm atë që e quan profesion, kulturë, arsim dhe përvojë, të cilat e ndihmojnë të lexojë zhvillimet politike dhe shoqërore.
Përballja me të vërtetën është fillimi i shpëtimit
Në fund, mesazhi i Shkurtit është se frika nga e vërteta mund të jetë më e rrezikshme se vetë e vërteta.
Nëse përballesh me të, ke mundësinë të gjesh rrugëdalje, zgjidhje dhe shpëtim.
Nëse vazhdon t’i trembesh zgjidhjes, mbetesh peng i frikës.
Dhe frika nga e vërteta prodhon vetëgënjeshtrën.
Vetëgënjeshtra, sipas tij, mund të çojë në humbjen e asaj që është më e rëndësishme: dinjitetit, lirisë dhe, në fund, edhe vetë jetës.
Sepse e vërteta mund të dhembë.
Por pyetja është:
A është më mirë të përballosh dhimbjen e së vërtetës sot, apo të zgjohesh nesër kur gjithçka të jetë bërë tepër vonë?
Ndalohet kopjimi sipas ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”, i ndryshuar, ndalohet kopjimi, publikimi, shpërndarja dhe tjetërsimi pa cituar PatriotikMedia.al
