Shqipëria 1997 – një plagë që nuk duhet harruar
Nga Redaksia – Ka momente në historinë e një kombi që nuk mund të fshihen me propagandë, slogane politike apo me fjalime të bukura për demokracinë. Viti 1997 është një prej tyre.
Një vit i mbushur me kaos, dhimbje, humbje dhe përplasje të thella shoqërore, që tregoi se sa e brishtë ishte demokracia shqiptare dhe sa të rënda mund të ishin pasojat kur institucionet dështojnë dhe politika vendos interesat e saj mbi interesin kombëtar.
Por 1997 nuk duhet parë vetëm si një kapitull i mbyllur i së kaluarës. Ai duhet të shërbejë si një kujtesë për të sotmen.
Mos i harroni krimet, padrejtësitë dhe plagët që politika u ka shkaktuar shqiptarëve ndër vite.
Mos harroni familjet që kanë humbur njerëzit e tyre, qytetarët që janë detyruar të largohen nga vendi, ata që janë përballur me padrejtësi, varfëri, korrupsion dhe mungesë shprese.
Dhe mbi të gjitha, mos lejoni që historia të shkruhet vetëm nga ata që kanë pasur pushtetin.
Pluralizmi formal nuk është domosdoshmërisht demokraci
Shqiptarëve u është përsëritur për dekada se pas vitit 1990 vendi hyri në epokën e demokracisë dhe pluralizmit.
Por demokracia nuk matet vetëm me numrin e partive në fletën e votimit.
Nuk mjafton të kesh zgjedhje periodike nëse qytetari ndihet i pafuqishëm përballë pushtetit. Nuk mjafton pluralizmi formal nëse institucionet nuk funksionojnë në mënyrë të drejtë, nëse pushteti kontrollon mekanizmat shtetërorë dhe nëse qytetari e sheh votën e tij si të pavlerë.
Pluralizmi formal nuk është domosdoshmërisht demokraci.
Demokracia kërkon institucione të pavarura, drejtësi, llogaridhënie, zgjedhje të besueshme, media të lirë dhe mbi të gjitha një qytetar që nuk ka frikë të flasë.
Liria nuk dhurohet.
Demokracia nuk trashëgohet.
Ato fitohen, mbrohen dhe ushtrohen çdo ditë.
Nga diktatura e djeshme te pushteti i veshur me kostum
Shqipëria ka kaluar nga një sistem njëpartiak në një sistem shumëpartiak. Por pyetja që duhet të bëjë çdo qytetar është më e thellë:
A ndryshoi vetëm forma e pushtetit, apo ndryshoi edhe marrëdhënia e pushtetit me qytetarin?
Sepse diktatura nuk është vetëm një uniformë.
Ajo mund të shfaqet edhe me kostum, kravatë, konferenca për shtyp dhe fletë votimi.
Kur qytetari ndihet i përjashtuar nga vendimmarrja, kur pushteti nuk jep llogari dhe kur partitë politike shndërrohen në struktura që mbrojnë interesat e një elite të ngushtë, atëherë demokracia rrezikon të mbetet vetëm një fasadë.
Një demokraci e vërtetë nuk kërkon qytetarë të bindur verbërisht.
Kërkon qytetarë që pyesin, kundërshtojnë, kërkojnë llogari dhe protestojnë.
Koha për të dalë nga burgu mendor i propagandës
Shoqëria shqiptare duhet të çlirohet nga ideja se politika është diçka që u përket vetëm partive.
Nuk është.
Shteti u përket qytetarëve.
Prandaj qytetari nuk duhet të votojë vetëm nga frika, zakoni, interesa të momentit apo propaganda. Ai duhet të votojë me ndërgjegje dhe të kërkojë llogari edhe pas zgjedhjeve.
Të mos pranojë padrejtësinë si normalitet.
Të mos pranojë korrupsionin si mënyrë qeverisjeje.
Të mos pranojë arrogancën e pushtetit si diçka të pashmangshme.
Të mos lejojë askënd t’i thotë se nuk mund të ndryshojë asgjë.
Një katarsis kombëtar
Shqipëria ka nevojë për një reflektim të thellë shoqëror dhe politik mbi rrugën që ka ndjekur gjatë dekadave të fundit.
Jo për hakmarrje.
Jo për dhunë.
Por për drejtësi, përgjegjësi dhe llogaridhënie.
Një katarsis kombëtar duhet të nënkuptojë përballje me të kaluarën, zbardhjen e përgjegjësive dhe ndërtimin e institucioneve që nuk i shërbejnë një partie, një lideri apo një grupi interesi, por qytetarit dhe shtetit shqiptar.
Shqipëria nuk mund të ndërtojë të ardhmen duke harruar të kaluarën.
Asnjë pushtet nuk duhet të jetë mbi ligjin.
Asnjë politikan nuk duhet të jetë mbi qytetarin.
Asnjë parti nuk duhet të jetë mbi shtetin.
Mos harroni. Mos heshtni. Mos u dorëzoni.
Historia e Shqipërisë së këtyre dekadave duhet të na shërbejë si mësim.
Nëse qytetari hesht përballë padrejtësisë, ajo forcohet.
Nëse shoqëria dorëzohet përballë propagandës, pushteti bëhet i pakontrollueshëm.
Nëse qytetarët heqin dorë nga e drejta për të protestuar dhe kërkuar llogari, demokracia mbetet vetëm një fjalë.
Prandaj duhet të kujtojmë.
Duhet të kërkojmë drejtësi.
Duhet të mbrojmë dinjitetin.
Dhe duhet të kërkojmë një shtet ku ligji të jetë mbi politikën dhe qytetari të jetë mbi interesat e elitave.
Lufta për demokracinë nuk mbaron ditën e zgjedhjeve. Ajo fillon pikërisht atëherë.
Mos harroni të kaluarën. Mos pranoni padrejtësinë si normalitet. Mos ia dorëzoni të ardhmen tuaj askujt.
Për drejtësi. Për dinjitet. Për Shqipërinë.
Dilni, flisni, organizohuni dhe protestoni në mënyrë paqësore e qytetare.
Sepse demokracia nuk është ajo që ju premtojnë nga podiumi. Demokracia është ajo që qytetarët arrijnë të mbrojnë çdo ditë.
Ndalohet kopjimi sipas ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”, i ndryshuar, ndalohet kopjimi, publikimi, shpërndarja dhe tjetërsimi pa cituar PatriotikMedia.al
