Nga Redaksia – Kur Anglia dhe Argjentina zbresin në fushë për një gjysmëfinale të Kupës së Botës, nuk luhet vetëm për një biletë drejt finales. Përballja mes dy kombëtareve mbart mbi supe dekada historie, plagë politike, krenari kombëtare dhe disa nga momentet më ikonike që ka njohur futbolli.
Një episod i pazakontë, i ndodhur vetëm pak ditë para përballjes së madhe, tregon më së miri se sa i thellë mbetet ky rivalitet.
Në një ndeshje të kategorisë së dytë argjentinase mes Godoy Cruz dhe Defensores de Belgrano, tifozët vendas shpalosën dy flamuj anglezë të Shën Gjergjit, të cilët besohet se ishin marrë nga tifozë anglezë gjatë Kupës së Botës 2014 në Brazil.
Flamujt, ku shkruheshin “Boys & Girls From Oakwell Barnsley” dhe “Big Al – Y-Bird – South Croydon – CPFC”, ishin ruajtur për më shumë se një dekadë vetëm për t’u ekspozuar pikërisht në javën kur Argjentina do të përballej sërish me Anglinë në Kupën e Botës.
Për shumëkënd mund të duket një gjest i vogël, por ai simbolizon një rivalitet që nuk është zbehur asnjëherë.
Historia mes Anglisë dhe Argjentinës nuk nis me Diego Maradonën, “Dorën e Zotit”, kartonin e kuq të David Beckham apo Lionel Messin.
Ajo është ndërtuar ndër dekada, duke përzier futbollin me historinë, politikën, Luftën e Ishujve Falkland (Malvinas), krenarinë kombëtare dhe identitetin kulturor të dy vendeve.
Shpesh kjo përballje cilësohet si një “ndeshje hakmarrjeje”, por në realitet marrëdhënia mes dy vendeve është shumë më komplekse. Krahas rivalitetit ekziston edhe një ndikim i madh kulturor që Anglia ka pasur në Argjentinë.
Gjurmët angleze në futbollin argjentinas
Pak njerëz e dinë se futbolli argjentinas është ndërtuar mbi themele britanike.
Klube historike si River Plate, Newell’s Old Boys apo Arsenal mbajnë emra me origjinë angleze. Edhe sot në gjuhën e futbollit argjentinas përdoren fjalë të trashëguara nga anglishtja, si “orsai” për pozicion jashtë loje apo “crack” për një futbollist të jashtëzakonshëm.
Për dekada me radhë, ndikimi britanik ishte i dukshëm edhe në arkitekturë, tregti dhe kulturën e Buenos Airesit, ku funksionoi për shumë vite edhe e vetmja degë jashtë Britanisë e dyqanit legjendar Harrods.
Megjithatë, me kalimin e kohës dhe sidomos pas Luftës së Malvinasve në vitin 1982, futbolli u kthye në simbol të identitetit kombëtar argjentinas dhe në mënyrën më të fortë për t’u diferencuar nga ndikimi anglez.
Legjenda Jorge Valdano ka thënë se Argjentina kërkonte gjithmonë të luante ndryshe nga Anglia.
“Nëse anglezët luanin me topa të gjatë, ne preferonim pasimet e shkurtra. Nëse ata mbështeteshin te forca, ne zgjidhnim driblimin. Kundër Anglisë ishte gjithmonë në lojë diçka më e madhe se vetë trofeu”, është shprehur ai.
Një rivalitet që nuk vjetërohet
Ndryshe nga rivalitetet e tjera të futbollit modern, Angli–Argjentinë nuk është konsumuar nga ndeshjet e shpeshta apo marketingu.
Dy kombëtaret nuk janë përballur në një ndeshje zyrtare të Kupës së Botës që prej vitit 2002, gjë që e ka bërë çdo takim mes tyre edhe më të veçantë.
Nga “Dora e Zotit” e Maradonës në vitin 1986, te eliminimi i Anglisë me penallti në vitin 1998 apo duelët e Lionel Messit me yjet anglezë të brezit të ri, çdo sfidë ka prodhuar histori që mbeten në kujtesën e tifozëve.
Për këtë arsye, shumë analistë e konsiderojnë Angli–Argjentinë jo thjesht një ndeshje futbolli, por rivalitetin më romantik dhe më të madh në historinë e sportit.
Sepse kur këto dy kombëtare përballen, në fushë nuk luhet vetëm me topin. Luhet me historinë, krenarinë dhe kujtesën e dy popujve që, pavarësisht rivalitetit të ashpër, vazhdojnë të ushqejnë një respekt të ndërsjellë që vetëm futbolli mund ta krijojë. /The Guardian
Ndalohet kopjimi sipas ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”, i ndryshuar, ndalohet kopjimi, publikimi, shpërndarja dhe tjetërsimi pa cituar PatriotikMedia.al
