Nga Redi Minga:
Prej më shumë se tre dekadash, politika shqiptare është mbajtur peng nga dy figura që kanë dominuar çdo institucion, çdo zgjedhje dhe çdo debat publik: Edi Rama dhe Sali Berisha. Të dy kanë ndërtuar pushtetin mbi përçarjen, propagandën dhe kultin personal, duke krijuar një klimë urrejtjeje dhe lodhjeje të madhe tek shqiptarët.
Sot, shumë qytetarë nuk votojnë më nga shpresa, por nga frika ose urrejtja ndaj palës tjetër. Shqipëria është kthyer në një vend ku politika sillet rreth dy emrave të konsumuar, ndërsa rinia largohet masivisht dhe besimi tek shteti është në nivelet më të ulëta.
Edi Rama – simbol i arrogancës dhe propagandës së pushtetit
Pas më shumë se një dekade në krye të qeverisë, Edi Rama shihet nga një pjesë e madhe e shqiptarëve si simbol i arrogancës politike dhe kontrollit të gjithçkaje. Kundërshtarët e akuzojnë për kapje të institucioneve, propagandë mediatike, lidhje me oligarkinë dhe përdorim të shtetit për interesa politike.
Shumë shqiptarë e lidhin qeverisjen e tij me:
- korrupsionin dhe aferat me tendera;
- largimin masiv të të rinjve nga Shqipëria;
- varfërinë dhe rritjen e çmimeve;
- kontrollin mbi median dhe administratën;
- arrogancën ndaj qytetarëve dhe opozitës.
Edhe propaganda për integrimin europian po shihet gjithnjë e më shumë si një mashtrim politik. Shumë qytetarë besojnë se Shqipëria nuk ka asnjë shans real për t’u futur në Bashkimin Europian, për shkak të kundërshtimeve të forta nga vende si Gjermania dhe disa shtete të tjera europiane që nuk kanë besim tek korrupsioni dhe gjendja reale e vendit.
Për kritikët, Rama ka ndërtuar një regjim të bazuar tek fasada, propaganda dhe kontrolli politik, ndërsa Shqipëria vazhdon të zbrazet çdo ditë.
Sali Berisha – politikani që nuk lejon askënd tjetër në opozitë
Nga ana tjetër, Sali Berisha vazhdon të dominojë opozitën shqiptare edhe pas më shumë se 30 vitesh në politikë. Për shumë shqiptarë, ai është simbol i tranzicionit të dështuar, konflikteve politike dhe mentalitetit të vjetër që nuk largohet kurrë.
Një nga kritikat më të forta ndaj Berishës është fakti se ai nuk pranon rivalë realë brenda Partisë Demokratike. Edhe zgjedhjet për kryetarin e PD-së janë parë nga shumë demokratë si një proces i mbyllur, ku kandidati i vetëm mbetet vetë Berisha dhe ku çdo figurë kundërshtare largohet, sulmohet ose përjashtohet politikisht.
Shumë qytetarë e akuzojnë Berishën se:
- ka kthyer PD-në në parti personale;
- nuk lejon garë të vërtetë brenda opozitës;
- mban peng rinovimin politik të së djathtës;
- përdor konfliktin dhe tensionin si armë politike;
- ka mbajtur gjallë përçarjen shqiptare prej dekadash.
Për kritikët e tij, Berisha nuk lufton më për të ndryshuar Shqipërinë, por për të mbajtur kontrollin absolut mbi opozitën dhe trashëgiminë e tij politike.
Paradoksi shqiptar është se Edi Rama dhe Sali Berisha mbijetojnë politikisht falë ekzistencës së njëri-tjetrit. Rama përdor frikën nga rikthimi i Berishës për të mbajtur pushtetin, ndërsa Berisha përdor urrejtjen ndaj Ramës për të mbajtur nën kontroll opozitën.
Në fund, humbësi më i madh mbetet populli shqiptar. Ndërsa politika vazhdon të rrotullohet rreth të njëjtëve emra, Shqipëria përballet me emigracion masiv, korrupsion, varfëri dhe mungesë shprese.
Kjo është arsyeja pse, pavarësisht mbështetësve fanatikë që kanë ende, Edi Rama dhe Sali Berisha konsiderohen nga shumë shqiptarë si dy figurat më të urryera dhe më përçarëse të historisë moderne politike të Shqipërisë.
