Nga Redaksia – Ka raste kur propaganda bëhet aq e ekzagjeruar, sa në fund fillon të duket si parodi.
Një shembull interesant vjen nga Italia, ku gazetari Marco Travaglio, në një shkrim të publikuar më 2 shtator në Il Fatto Quotidiano, ironizon pikërisht mënyrën se si një pjesë e medias italiane ia atribuon Kremlinit një numër të jashtëzakonshëm ngjarjesh dhe incidentesh. Vetë titulli i shkrimit është domethënës: “Putin fa cose” – “Putini bën gjëra”.
Dhe Travaglio e çon ironinë deri në fund.
Sipas panoramës mediatike që ai përshkruan, Putini brenda vetëm tre muajve verorë paska arritur të bëjë aq shumë “punë”, sa një njeri normal do ta kishte të vështirë t’i kryente për 30 vjet.
Referendum në Islandë? Putin.
Drone në Evropën Veriore? Putin.
Depo armësh pranë Berlinit? Dyshime për rusët.
Zjarr në fabrikat e armëve? Kremlini.
Ndërhyrje në zgjedhje? Operacion rus.
Rënie në sondazhe e një politikani francez? Përsëri Putin.
Spione në Evropë? Putin.
Futboll? Edhe aty shfaqet hija e Kremlinit.
Migracioni? Moska.
Me pak fjalë, nëse nesër bie një gotë në një kafene në Romë, mos u habisni nëse ndonjë titull gazetash pyet: “A qëndron Putini pas saj?”
Dhe këtu lind problemi serioz: ku janë provat?
Sepse një demokraci funksionon mbi prova, fakte dhe verifikime, jo mbi formulën “dyshohet se”, “mund të jetë”, “sipas burimeve”, “hija e Kremlinit” dhe më pas përfundimi i prerë sikur gjithçka është vërtetuar.
Ironia e Travaglios është pikërisht këtu. Ai rendit raste ku akuzat mediatike shkojnë shumë më larg sesa provat e bëra publike. Në një prej rasteve të përmendura, për shembull, ai thekson kontrastin mes akuzave dhe faktit se nuk janë paraqitur prova konkrete.
Nga “dyshohet” te “është fakt” brenda një titulli
Kjo është sëmundja e një pjese të medias moderne: dyshimi shitet si fakt, spekulimi si analizë dhe propaganda si gazetari.
Nuk është detyrë e gazetarit të vendosë fajtorin përpara hetuesve, prokurorëve apo gjykatave.
Detyra e gazetarit është të pyesë:
Ku janë provat?
Kush e konfirmon?
Cilat janë burimet?
A ekziston një version tjetër?
A ka prova që kundërshtojnë pretendimin?
Nëse përgjigjja është “nuk dihet ende”, atëherë duhet shkruar “nuk dihet ende”.
Jo: “Kremlini qëndron pas kësaj”.
“Putini është fajtor për gjithçka”
Nëse lexon disa tituj të medias së sotme, të krijohet përshtypja se Vladimir Putin nuk ka nevojë të flejë fare.
Ditën merret me luftën në Ukrainë, pasdite manipulon referendume në Evropë, në mbrëmje dërgon drone, ndërkohë organizon spiunazh, ndërhyn në zgjedhje, kontrollon rrjetet sociale, merret me futbollin dhe, sipas teorive të ndryshme, madje ndikon edhe te migracioni.
Një supermen i gjeopolitikës!
Në këtë pikë, ironia e Travaglios bëhet më e fortë se çdo koment politik: nëse duhet besuar çdo titull alarmist, atëherë Putin qenka njëkohësisht president, komandant, haker, spiun, agjent propagande, menaxher futbolli dhe organizator i operacioneve sekrete në të gjithë Evropën.
Gazetaria nuk mund të funksionojë me “besoje sepse ta them unë”
Problemi nuk është nëse dikush është pro-Rusisë apo kundër Rusisë.
Problemi është standardi i gazetarisë.
Një krim duhet hetuar. Një akt agresioni duhet dokumentuar. Një ndërhyrje e huaj duhet provuar. Një operacion sekret kërkon prova serioze.
Sepse nëse sot pranojmë që një shtet mund të shpallet përgjegjës vetëm mbi bazën e dyshimeve mediatike, nesër të njëjtën metodë mund ta përdorë dikush kundër çdo shteti, partie, politikani apo qytetari.
Dhe kjo nuk quhet gazetari.
Quhet gjykim pa gjyq.
Prandaj shkrimi i Travaglios është interesant pikërisht sepse ironizon një fenomen që po bëhet gjithnjë e më i dukshëm: sa më pak prova të shfaqen publikisht, aq më të mëdha bëhen disa tituj.
Në fund mbetet pyetja e thjeshtë, ajo që duhet t’i bëjë çdo gazetar vetes përpara se të publikojë një akuzë:
“Ku është prova?”
Sepse gazetaria serioze nuk duhet të ndërtojë histori mbi atë që mund të ketë ndodhur.
Faktet së pari. Titujt më pas.
Dhe nëse nuk ka prova, atëherë le të quhet dyshim, jo fakt.
Shkrimi i Marco Travaglios “Putin fa cose” u publikua më 2 shtator 2026 në Il Fatto Quotidiano. Artikulli i mësipërm është një koment editorial mbi argumentin dhe ironinë e tij.
Ndalohet kopjimi sipas ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”, i ndryshuar, ndalohet kopjimi, publikimi, shpërndarja dhe tjetërsimi pa cituar PatriotikMedia.al
