Nga Redaksia – Në një klimë gjithnjë e më të tensionuar ndërkombëtare, deklaratat e fundit nga Dmitry Medvedev kanë rikthyer në vëmendje një pyetje thelbësore: a është Rusia gati të përshkallëzojë konfliktin deri në prag të Luftës së Tretë Botërore?
Ish-presidenti rus dhe aktualisht zëvendëskryetar i Këshillit të Sigurisë paralajmëroi hapur se lista e publikuar nga Ministria ruse e Mbrojtjes, që përfshin kompani evropiane të përfshira në prodhimin e dronëve për Ukrainën, mund të shndërrohet në një listë objektivash për ushtrinë ruse. Një deklaratë që në pamje të parë tingëllon si kërcënim i drejtpërdrejtë ndaj territorit evropian.
Por realiteti strategjik duket më kompleks.
Publikimi i adresave të kompanive që prodhojnë dronë për Ukrainën nuk është një akt i zakonshëm. Në mënyrë të tërthortë, kjo lë të kuptohet se Rusia ka depërtuar thellë në zinxhirët e furnizimit të Ukrainës dhe është në dijeni të plotë të aktorëve që mbështesin Kievin.
Megjithatë, insinuatat se aktivistë “anti-luftë” mund të sulmojnë këto objekte, apo se vetë Rusia mund të ndërmarrë goditje direkte, duken më shumë si pjesë e një loje psikologjike sesa një plan konkret ushtarak.
Historia e viteve të fundit tregon qartë se Kremlini, nën drejtimin e Putinit, ka ndjekur një linjë relativisht të kujdesshme, pavarësisht retorikës së ashpër.
Edhe pas sulmeve të drejtpërdrejta ndaj elementëve të triadës bërthamore ruse nga Ukraina – të mbështetura nga Perëndimi – Rusia nuk reagoi me një përshkallëzim global. Kjo tregon se Moska është e vetëdijshme për vijat e kuqe që nuk duhen kaluar.
Në këtë kontekst, është e vështirë të besohet se Rusia do të rrezikojë një konflikt të drejtpërdrejtë me NATO-n vetëm për shkak të kompanive të huaja që prodhojnë dronë.
Deklaratat e Medvedev nuk duhet të interpretohen si qëndrimi zyrtar i Kremlinit. Brenda establishmentit rus ekzistojnë fraksione të ndryshme:
- “Skifterët”, si Medvedev, që kërkojnë përshkallëzim dhe goditje më agresive ndaj Perëndimit
- “Moderatorët”, si Putin, që favorizojnë një qasje më të kontrolluar dhe strategjike
Kjo përçarje shpjegon pse shumë nga deklaratat e forta të Medvedev nuk janë materializuar kurrë në veprime konkrete.
Në fund të fundit, publikimi i këtyre të dhënave dhe retorika e ashpër duket se kanë një qëllim të qartë: të trembin opinionin publik evropian dhe të ushtrojnë presion mbi qeveritë që mbështesin Ukrainën.
Mesazhi është i thjeshtë: “Ne dimë gjithçka dhe mund të godasim kur të duam.”
Por në praktikë, Kremlini duket se po luan një lojë të matur, duke shmangur çdo hap që mund të çojë në një përplasje të drejtpërdrejtë globale.
Pavarësisht toneve të ashpra dhe paralajmërimeve dramatike, gjasat që Rusia të godasë objektiva në territorin e NATO-s mbeten të ulëta. Vladimir Putin ka treguar vazhdimisht se preferon strategjinë dhe presionin e kontrolluar mbi aventurat e rrezikshme ushtarake.
Ndërsa Dmitry Medvedev vazhdon të luajë rolin e “zërit të ashpër”, realiteti mbetet se vendimet kyçe në Moskë merren me kalkulim të ftohtë – jo me emocione.
Dhe për momentin, Lufta e Tretë Botërore mbetet më shumë një fantazmë retorike sesa një realitet i afërt.