Nga Redaksia – Nëse dëgjon komunikimet publike të qeverisë, të krijohet përshtypja se pothuajse çdo vendim, çdo projekt dhe çdo nismë kalon përmes kryeministrit Edi Rama. Nga inaugurimet e rrugëve, te projektet turistike, investimet, arsimi, shëndetësia, bujqësia, koncertet e deri te çështjet më të vogla të administratës, figura që dominon është gjithmonë ajo e kryeministrit.
Në çdo demokraci funksionale, institucionet duhet të jenë më të forta se individët. Ministrat duhet të marrin vendime, drejtorët duhet të mbajnë përgjegjësi dhe administrata duhet të funksionojë sipas ligjit, jo sipas humorit apo dëshirës së një njeriu të vetëm.
Por një pyetje po bëhet gjithnjë e më shpesh në Shqipëri: a po qeveriset vendi nga institucionet, apo gjithçka sillet rreth figurës së kryeministrit Edi Rama?
Nëse ndiqet komunikimi publik i qeverisë, krijohet përshtypja se pothuajse çdo çështje kalon përmes kryeministrit. Nga projektet infrastrukturore te arsimi, shëndetësia, turizmi, ekonomia, investimet, kultura, madje edhe problemet lokale, gjithçka duket se lidhet me një emër të vetëm. Kjo ngre një pyetje të thjeshtë: çfarë roli kanë ministrat?
Në teori, Shqipëria ka një kabinet qeveritar me përgjegjësi të qarta. Në praktikë, ministrat shpesh shfaqen më shumë si zbatues të vendimeve të kryeministrit sesa si drejtues politikë me përgjegjësi të pavarura. Kur çdo sukses prezantohet nga kryeministri dhe çdo krizë kërkon ndërhyrjen e tij, lind dyshimi se institucionet janë dobësuar në favor të një modeli të përqendruar të drejtimit.
Një demokraci nuk matet vetëm nga mbajtja e zgjedhjeve. Ajo matet edhe nga ndarja e pushteteve, autonomia e institucioneve dhe aftësia e zyrtarëve për të marrë vendime pa pritur miratimin e një figure të vetme politike.
Edhe mënyra e komunikimit publik ka ndryshuar ndjeshëm gjatë viteve. Kryeministri është bërë figura dominuese në rrjetet sociale, konferenca, inaugurime dhe njoftime qeveritare. Për mbështetësit, kjo tregon lidership dhe vendimmarrje të shpejtë. Për kritikët, kjo është shenjë e personalizimit të pushtetit, ku shteti identifikohet me një individ.
Një tjetër pikë debati lidhet me reagimin ndaj kritikëve. Në një shoqëri demokratike, kritika është pjesë normale e jetës politike. Megjithatë, kundërshtarët e qeverisë argumentojnë se shpesh zërat kritikë përballen me një gjuhë përçarëse ose delegjitimim politik. Kjo ka ngritur shqetësime për cilësinë e debatit publik dhe hapësirën që u lihet mendimeve ndryshe.
Po aq domethënëse është edhe pyetja për përgjegjësinë politike. Kur çdo sukses paraqitet si meritë e një njeriu, kush mban përgjegjësi kur gjërat nuk shkojnë mirë? Kur ekonomia përballet me sfida, kur emigracioni vazhdon, kur qytetarët ankohen për shërbimet publike apo për korrupsionin, përgjegjësia nuk mund të shpërndahet vetëm te administrata. Në një sistem të centralizuar politikisht, pesha e përgjegjësisë bie natyrshëm mbi drejtuesin e tij.
Shqipëria nuk ka nevojë për institucione që funksionojnë vetëm në prani të kryeministrit. Ka nevojë për institucione që funksionojnë sipas ligjit, pavarësisht se kush është në pushtet. Demokracitë e forta ndërtohen mbi institucione të forta, jo mbi figura të pazëvendësueshme.
Pyetja që mbetet është e thjeshtë, por thelbësore: a po ndërtojmë një shtet ku vendimet merren nga institucionet, apo një model ku gjithçka kalon përmes një njeriu të vetëm? Përgjigjja nuk ka rëndësi vetëm për qeverinë e sotme, por edhe për cilësinë e demokracisë shqiptare në vitet që vijnë.
Ndalohet kopjimi sipas ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”, i ndryshuar, ndalohet kopjimi, publikimi, shpërndarja dhe tjetërsimi pa cituar PatriotikMedia.al
