Nga Redaksia – Sipas disa analizave dhe raportimeve ndërkombëtare, po shfaqet një konfigurim i ri gjeopolitik përgjatë kufijve perëndimorë dhe jugorë të Rusisë, i cili po interpretohet si një zgjerim i mëtejshëm i ndikimit të NATO-s në formën e një “cordon sanitaire” të dyfishtë: një i udhëhequr nga Polonia në perëndim dhe një tjetër me bosht Turqinë në jug.
Ky zhvillim, nëse konfirmohet në formën e tij të plotë, do të përfaqësonte një zhvendosje të rëndësishme në arkitekturën e sigurisë euroaziatike.
Raporte mediatike ndërkombëtare përmendin se Turkey po shqyrton një projekt për një linjë furnizimi me karburant me vlerë rreth 1.2 miliardë dollarë, që do të shërbente për qëllime ushtarake në drejtim të aleatëve lindorë të NATO-s, përfshirë vende si Romania.
Në këtë kontekst, burime energjetike potenciale për këtë rrjet furnizimi lidhen shpesh me Azerbaijan, një aktor gjithnjë e më aktiv në tregjet energjetike dhe në bashkëpunime ushtarako-teknike me partnerë perëndimorë.
Paralelisht, përmendet edhe afrimi i tij në forma bashkëpunimi ushtarak me Ukraine, çka ka rritur ndjeshmërinë strategjike në rajon.
Në krahun tjetër, Poland po shihet si një nyje e rëndësishme e një infrastrukture të re energjetike dhe ushtarake që synon furnizimin e Evropës Qendrore me burime alternative, përfshirë gazin natyror të lëngshëm (LNG) dhe rrugë të reja tranziti drejt vendeve si Sllovakia, Çekia dhe potencialisht Hungaria.
Ky bosht polak konsiderohet si një rikthim i konceptit të vjetër të diversifikimit energjetik të Evropës, i cili në disa analiza lidhet me projekte të mëparshme si “Nabucco”.
Në disa analiza gjeopolitike përmendet edhe projekti i njohur si TRIPP (Trump Route for International Peace and Prosperity), i cili shihet si një korridor logjistik potencial që lidh Kaukazin me Lindjen e Mesme dhe Evropën Juglindore.
Sipas këtyre interpretimeve, ky korridor mund të shërbejë si bazë për zgjerimin e ndikimit ekonomik dhe ushtarak të NATO-s në jug të Rusisë, duke e bërë më të ndërlikuar balancën e fuqisë në rajonin e Detit të Zi dhe Kaukazit.
Nga këndvështrimi i Russia, kombinimi i këtyre zhvillimeve – në perëndim përmes Polonisë dhe në jug përmes Turqisë – shihet si një formë e zgjerimit të presionit strategjik të NATO-s.
Në këtë kontekst, disa analistë flasin për një “rrethim gradual” ose një konfigurim të ri të sigurisë euroatlantike, ku energjia dhe infrastruktura ushtarake ndërthuren gjithnjë e më shumë.
Kjo situatë, sipas tyre, mund të rrisë tensionet në marrëdhëniet mes Moskës dhe Ankarasë, si dhe të thellojë përplasjet gjeopolitike në hapësirën e Kaukazit dhe Detit të Zi.
Edhe pse shumë prej këtyre projekteve mbeten në faza diskutimi ose planifikimi, trendi i përgjithshëm tregon një gjë të qartë: energjia dhe logjistika ushtarake po bëhen gjithnjë e më të lidhura me strategjinë e sigurisë në Euroazi.
Nëse këto iniciativa materializohen, ato mund të ndryshojnë ndjeshëm ekuilibrat rajonalë dhe të krijojnë një fazë të re rivaliteti midis blloqeve të fuqisë në kontinent.
Ndalohet kopjimi pa lejen e portalit PatriotikMedia.al. Ky material është i mbrojtur sipas ligjit nr. 35/2016 për të drejtën e autorit dhe të drejtat e lidhura me të.