Nga Gjergji Thanasi:
Një tjetër skandal i rëndë po trondit banorët e zonës së Kasharit, ku qeveria e drejtuar nga Edi Rama akuzohet për shpronësime masive të tokave bujqësore me çmime qesharake, shumë herë më të ulëta se vlera reale e tregut. Sipas denoncimit publik, toka e banorëve po merret me vetëm 448 lekë për metër katror — një vlerë që konsiderohet të paktën 10 herë më e ulët nga çmimi real në zonën e Kasharit.
Skandali bëhet edhe më i rëndë kur mësohet se këto toka po i hapin rrugë një projekti të lidhur me kompaninë izraelite “Happy Advanced Technologies LTD”, e regjistruar me kapital themelor simbolik prej vetëm 100 lekësh në QKB. Pavarësisht këtij kapitali minimal, kompania rezulton të përfitojë mbështetje të plotë nga shteti shqiptar në kuadër të projektit famëkeq TEDA.
Sipas kritikëve të këtij vendimi, kemi të bëjmë me një model klasik grabitjeje shtetërore, ku qeveria përdor paratë e taksapaguesve shqiptarë për të shpronësuar qytetarët vendas, ndërsa prona u vihet në dispozicion investitorëve të huaj me kushte preferenciale.
Pyetja që shtrohet publikisht është e thjeshtë: si ka mundësi që një kompani me kapital fillestar 100 lekë të trajtohet me privilegje të jashtëzakonshme, ndërsa shqiptarët që kanë trashëguar dhe punuar tokat e tyre prej dekadash trajtohen si pengesë për projektet e qeverisë?
Banorët e zonës e konsiderojnë këtë proces jo vetëm si grabitje ekonomike, por edhe si një politikë të heshtur dëbimi të shqiptarëve nga trojet e tyre. Shumë prej tyre shprehen se po humbin pronën, sigurinë ekonomike dhe të ardhmen e familjeve të tyre në emër të “investimeve strategjike” dhe “integrimit europian”.
Në reagimin publik ngrihen edhe akuza të forta ndaj opozitës shqiptare dhe veçanërisht ndaj Sali Berisha, për heshtjen përballë këtij procesi. Kritika kryesore është se opozita nuk po mbron qytetarët e Kasharit dhe nuk po mban një qëndrim të qartë ndaj asaj që cilësohet si një tjetër aferë në dëm të shqiptarëve.
Debati mbi pronat dhe investimet strategjike po bëhet gjithnjë e më i fortë në Shqipëri, ndërsa shumë qytetarë shohin me shqetësim se si tokat bujqësore, bregdeti dhe pasuritë kombëtare po kalojnë gradualisht në duart e oligarkëve dhe kompanive të huaja, shpeshherë me mbështetje direkte nga qeveria.