Nga Azmer Duleviç:
Shqipëria sot ka 547 lokale për çdo 100 mijë banorë. Në Spanjë? Më pak se 547. Por çfarë shikoni aty gjatë orarit të punës? Lokale pothuajse bosh. Ndërsa tek ne? Tavolina të mbushura me njerëz që pinë kafe, birrë dhe sodë mesditën, sikur kjo të ishte puna e tyre e madhe.
Ky fenomen nuk është thjesht “kulturë kafeje”. Është simptomë e një shoqërie të degjeneruar, ku papunësia, injoranca dhe mungesa e disiplinës janë bërë norma. Shqipëria po kalon orët e punës në lokalet e mbushura me boshllëk, ndërsa ekonomia reale dhe puna produktive mbeten shterpë.
Në Spanjë, lokalet janë bosh sepse njerëzit punojnë. Ata e dinë se koha e humbur nuk kthehet. Në Shqipëri, shumë prej nesh e shohin lokalin si zëvendësim të punës dhe angazhimit, një “arritje” mes tavolinave që nuk prodhojnë asgjë.
Kjo nuk është vetëm problem kulturor. Është alarm kombëtar. Një vend që ka më shumë lokale sesa mundësi reale për punë dhe zhvillim është një vend që po shkatërrohet nga vetë shoqëria e tij. Tavolinat e mbushura janë një metaforë për degjenerimin e kombit shqiptar, ku brezat e rinj mësojnë se mungesa e përgjegjësisë dhe papunësia janë normale.
Nëse nuk ndërtojmë arsim, punësim dhe disiplinë, Shqipëria do të mbetet vend i tavolinave të mbushura dhe mendjeve bosh. Ndërsa kombet e tjera ecin përpara, ne rrimë të mpirë duke pirë kafe dhe duke humbur kohën tonë më të çmuar.
Kafenetë e mbushura nuk janë sukses. Janë turp. Dhe turpi ynë, si komb, po rritet çdo ditë.