Nga John Daniel Davidson:
Operacioni “Epic Fury” ka hyrë në javën e tij të dytë, por ende mbetet e paqartë se cili është objektivi i Shteteve të Bashkuara në Iran. Pyetjet themelore – pse u nis kjo luftë tani, çfarë synohet të arrihet, dhe si do të matet fitorja – nuk kanë marrë përgjigje të qarta nga Presidenti Trump dhe ekipi i tij.
Në konferencën për shtyp të së hënës, Trump tha se lufta do të përfundojë “shumë shpejt”, duke e kundërshtuar deklaratën e tij të mëparshme se operacioni mund të zgjasë katër deri në pesë javë. Në të njëjtën kohë, ai tha se Shtetet e Bashkuara mund të “shkojnë më larg”, duke lënë të hapur mundësinë e një faze më agresive, përfshirë përdorimin e trupave tokësore.
Mungesa e qartësisë në komunikim nuk është thjesht një çështje stilistike – ajo ka pasoja të drejtpërdrejta. Një luftë e paqartë jo vetëm që rrëzon besimin e publikut, por edhe vë në pikëpyetje qëndrueshmërinë e operacionit. Në një republikë demokratike, qytetarët kanë të drejtë të dinë arsyet dhe qëllimet e vendimeve që mund të shkaktojnë vdekje dhe shkatërrim masiv jashtë vendit.
Duke kërkuar “dorë të pakushtëzuar” nga Irani, Trump hodhi dyshime mbi dimensionin e operacionit – a nënkupton kjo një pushtim tokësor të mundshëm? Raportime nga Semafor dhe NBC sugjerojnë se Shtetet e Bashkuara dhe Izraeli po shqyrtojnë përdorimin e forcave speciale për të shkatërruar objektet bërthamore të Iranit, duke bërë pyetjen mbi përdorimin e trupave tokësore më reale se kurrë.
Ndërkohë, administrata dërgoi mesazhe kontradiktore: Sekretarja e Shtëpisë së Bardhë Karoline Leavitt tha se dorëzimi i pakushtëzuar i Iranit do të arrihej kur objektivat e luftës të përmbusheshin, ndërsa Departamenti i Luftës ripërsëriti kërkesën për dorëzim të pakushtëzuar pa kushte. Ky kaos komunikues është i dukshëm edhe tek aleatët brenda Kongresit amerikan, ku republikanët refuzojnë të përdorin fjalën “luftë” dhe flasin për “operacione të kufizuara” ose “goditje strategjike”.
Qëllimet strategjike të operacionit mbeten të paqarta. Fillimisht Trump përmendi çlirimin e popullit iranian nga regjimi, duke mohuar një luftë për ndryshim regjimi. Por veprimet e para të luftës – vrasja e Liderit Suprem Khamenei dhe zyrtarëve kryesorë – nënkupton ndryshim regjimi që nga fillimi. Deklarata e mëvonshme e presidentit se pasardhësi i Iranit duhet të marrë miratimin e Shteteve të Bashkuara e përforcon këtë hipotezë.
Sipas raporteve të Departamentit të Shtetit, objektivat janë të pjesshme dhe kontradiktore: shkatërrimi i flotës iraniane, i fabrikave të raketave dhe i infrastrukturës balistike. Nuk përmendet heqja e regjimit ose programi bërthamor, që sipas Trump ishte një nga arsyet e fillimit të sulmeve.
Pas një jave luftime, Irani ka humbur aftësinë për të përgjigjur me sulme raketore ose dronësh, dhe shumë objektiva strategjike janë shkatërruar. Sidoqoftë, qëllimet e plota të administratës mbeten të paqarta, duke e lënë publikun amerikan dhe aleatët në errësirë mbi fundin dhe fitoret e mundshme të luftës.
Në një moment kaq kritik, komunikimi i qartë nuk është luks – është thelbësor. Presidenti nuk është diktator dhe nuk vepron në një autokraci; ai ka detyrimin të justifikojë veprimet e tij para popullit dhe të fitojë mbështetjen për një fushatë që mund të jetë vendimtare për sigurinë dhe stabilitetin në Lindjen e Mesme.
Operacioni “Epic Fury” po vazhdon, por pa një strategji të qartë dhe pa komunikim koherent, ajo që duket si një fitore mund të kthehet në një rrëmujë historike. Publiku amerikan meriton të dijë qartë se në cilin drejtim po shkon vendi i tyre dhe çfarë do të thotë fitorja në këtë luftë. /The Federalist