Nga Redaksia:
Europa po përballet sërish me hijen e ekstremizmit të majtë, ndërsa strukturat radikale të lidhura me ANTIFA-n kanë paralajmëruar një tjetër përshkallëzim të dhunës politike në Itali. Pas kaosit të rëndë të shkaktuar në Torino, aktivistët autonomë kanë shpallur hapur një protestë të re më 28 mars në Romë, këtë herë me një objektiv të qartë: qeverinë e Giorgia Melonit.
Sipas deklarimeve të vetë grupeve ekstremiste, të shpërndara përmes blogjeve anarkiste dhe mediave militante, “beteja” nuk ka mbaruar. Përkundrazi, ajo do të “kompleksifikohet”.
Torino në flakë: paralajmërimi që u injorua
Më 31 janar, qyteti i Torinos u shndërrua në një fushë beteje urbane. Dhjetëra dyqane u shkatërruan, qindra vetrina u thyen, ndërsa 103 persona mbetën të plagosur, përfshirë edhe efektivin e policisë Alessandro Calista, i cili u godit brutalisht me çekiç.
Për grupet e majta ekstreme, kjo nuk ishte dhunë – por “rezistencë”.
Në vend që të distancoheshin nga aktet kriminale, drejtues të qendrës sociale Askatasuna deklaruan publikisht se përgjegjës për përshkallëzimin e dhunës është vetë shteti, sepse ka urdhëruar ndërhyrjen dhe shpërndarjen e protestës.
Mesazhi është i qartë dhe i rrezikshëm:
Ligji dhe rendi konsiderohen armik.
Më poshtë mund të lexoni:
Sabotazh, hekurudha dhe thirrje për zjarr
Edhe më alarmuese është fakti se një blog anarkist ka marrë përsipër publikisht sabotimin e linjave hekurudhore, duke e justifikuar si “aksion politik”. Në të njëjtën platformë shfaqet edhe slogani kërcënues:
“Fuoco alle Olimpiadi” – Zjarr Olimpiadës
Një thirrje e drejtpërdrejtë që ngre dyshime serioze mbi sigurinë kombëtare, veçanërisht në një vend që pritet të organizojë ngjarje ndërkombëtare sportive.
28 mars, Roma: përballja e radhës
Protesta e paralajmëruar për 28 mars në Romë nuk është një manifestim paqësor qytetar. Është një mobilizim politik radikal, i ndërtuar mbi gjuhën e urrejtjes, konfliktit dhe destabilizimit.
Qeveria Meloni cilësohet hapur nga këto grupe si:
“qeveri armike e popullit”
Një narrativë klasike revolucionare, e përdorur historikisht për të legjitimuar dhunën, sulmet ndaj institucioneve dhe përplasjet me policinë.
ANTIFA – protesta apo strategji kaosi?
Ngjarjet e Torinos dhe paralajmërimi për Romën tregojnë se ANTIFA nuk vepron më si lëvizje proteste, por si strukturë militante, me aftësi organizative, rrjete komunikimi dhe strategji për destabilizim të rendit publik.
Italia sot është paralajmërimi.
Europa nesër mund të jetë viktima.
Pyetja që shtrohet është e thjeshtë, por thelbësore:
Sa do të tolerohet dhuna politike në emër të “aktivizmit”?
Dhe kush do të mbajë përgjegjësi kur protestat shndërrohen në sabotazh dhe terror urban?