Nga Redi Minga:
Pse qelbësirat e politikës majtas dhe djathtas kanë frikë nga një shpërthim i pakontrolluar popullor
Protesta e fundit nuk trembi vetëm qelbësirat e Rilindjes. Ajo i tronditi të gjithë, pa përjashtim: majtas, djathtas, “të rinj e Rilindjes”, gjoja “alternativë”, analistët, deputetët dhe media të kapura. Sepse ajo që u pa në rrugë nuk ishte protestë e komanduar, por një potencial ORTEKU, që nëse nis, nuk pyet për parti, për skenarë dhe as për pazare.
Kjo është arsyeja pse të gjithë u bashkuan në një pikë të vetme: ta frikësojnë popullin dhe ta kriminalizojnë zemërimin.
Ndryshe nga narrativa e mediave propagandistike, protesta nuk dështoi. Përkundrazi, ajo nxori në pah frikën reale të atyre që e ndjejnë se kontrolli mbi turmat po u rrëshqet nga duart.
Kush u tremb i pari?
I pari që e ndjeu efektin e protestës ishte vetë Sali Berisha, jo si individ, por si simbol i një modeli proteste të konsumuar: protesta 2-orëshe, fjalime të ricikluara, dhe më pas shpërndarje e turmës pa asnjë strategji përballjeje reale me pushtetin.
Por bashkë me Berishën u ekspozuan edhe klyshët e mediave propagandistike dhe politikanët satelitë si Shehaj, Qori, Lapaj & Co.
Por nuk ngelet pas dhe Edi Rama të cilin e kishte kapur paniku i pastër i pushtetit
Rama në rrjetin X shkruan se protesta ishte një akt paniku, jo qëndrim shtetari. Rama e etiketoi protestën si “dhunë të organizuar”, “të papranueshme në Europë”, duke folur për anarkistë, ekstremistë dhe vandalë.
Por harron Rama se kjo është hipokrizi kriminale.
Po protesta e 21 Janarit që e solli Ramën në pushtet, çfarë ishte?
Aty nuk kishte vandalizëm?
Nuk u dogjën makina?
Nuk u plagosën policë?
Nuk fluturonin gurë dhe molotovë?
Po gishti yt, shoku Rilindas, që urdhëronte “PËRPARA”, ishte europian?
Apo dhuna quhet e ligjshme vetëm kur të shërben ty?
Dhe sot ke frikë, sepse e di që populli nuk po del më për teatër politik.
Loja e pistë: protestë e kontrolluar, zemërim i neutralizuar
Ajo që pak e thanë hapur është kjo:
elitat politike i tremben jo protestës, por ORTEKUT.
Ata nuk kanë frikë nga turma që mblidhet për 2 orë, dëgjon fjalime dhe shpërndahet. Ata kanë frikë nga momenti kur protesta del nga skenari, kur njerëzit nuk pyesin më “çfarë thotë kryetari” dhe nuk presin sinjal nga askush.
Prandaj:
- Rama e quan “dhunë”
- Berisha e mbyll protestën me orar
- Deputetët bëjnë “show” me policinë
- Mediat flasin për “imazh”, jo për shkakun
Show i mbrëmshëm: teatër për të frikësuar shqiptarët
Ajo që u pa mbrëmë mes disa deputetëve dhe policisë nuk ishte përballje reale, por skenë e kontrolluar. Një mesazh i koduar për shqiptarët:
“Ja, ne po luftojmë Rilindjen… por deri këtu.”
Një teatër i ulët për të dhënë idenë e konfliktit, ndërkohë që në realitet të gjithë kanë frikë nga një përplasje e vërtetë. Sepse e dinë shumë mirë se kur popullit i ka vajtur thika në palcë, ai nuk ndalet më nga thirrjet për qetësi, as nga thirrjet për shpërndarje.
Majtas, djathtas – i njëjti frikacëri
Qelbësirat e politikës, si majtas ashtu edhe djathtas, kanë një gjë të përbashkët:
frikën se mos humbasin kontrollin.
Ata nuk duan drejtësi.
Nuk duan përmbysje të sistemit.
Nuk duan llogaridhënie.
Ata duan protesta të menaxhueshme, që të shfryjnë zemërimin pa e rrëzuar sistemin.
Por këtë herë diçka ka ndryshuar.
Populli nuk llogarit më
Zemërimi që po zien nuk është i komanduar, nuk është partiak dhe nuk ka frikë nga etiketa “vandal”. Është zemërim i një populli të varfëruar, të poshtëruar dhe të tradhtuar nga të gjithë.
Dhe ky është makthi i vërtetë i Ramës, i Berishës dhe i gjithë satelitëve të tyre:
një ortek që nuk ndalet, nuk negociohet dhe nuk kontrollohet.
Sepse historikisht, qeveritë rrëzohen kur humbasin legjitimitetin shoqëror dhe politik, jo kur ballafaqohen me skena lufte që i fuqizojnë në retorikën e tyre të kontrollit. Zemërimi i qytetarëve duhet të kthehet në fuqi institucionale dhe presion të qëndrueshëm, që i vendos ata përballë të drejtës dhe përgjegjësisë.
Në këtë mënyrë, protestat nuk do të jenë vetëm shfaqje simbolike, por do të bëhen instrument real i ndryshimit, duke e detyruar qeverinë e korruptuar të përgjigjet dhe të humbasë legjitimitetin në sytë e popullit.