Nga Redaksia:
Donald Trump i ka dhënë një tjetër shuplakë diplomatike Evropës, duke treguar se uniteti i kontinentit nuk është i garantuar, veçanërisht kur vihen përballë interesave strategjike amerikane.
Mëngjesin pas samitit të vonë të natës, kryeministrja daneze Mette Frederiksen u takua me Mark Rutte në Bruksel dhe më pas fluturoi për në Nuuk, për të dhënë përshtypjen se marrëveshja kornizë për Groenlandën nuk mund të bëhej pa pëlqimin e Danimarkës dhe vetë Groenlandës. Por realiteti ishte më i ashpër.
Whiplash diplomatik
Në sipërfaqe, gjithçka dukej normale: evropianët e quajnë SHBA-në aleatin më të ngushtë dhe premtojnë bashkëpunim për sfidat globale. Por nën sipërfaqe, ndodhte një llogaridhënie e dhimbshme.
Evropianët kanë kaluar vitin e kaluar duke u përpjekur të mbajnë nën kontroll politikën e jashtme të paqëndrueshme të Trump, duke parë me shqetësim marrëveshjet e tij me Kremlin, sanksionet ndaj gjyqtarëve të Gjykatës Ndërkombëtare Penale, ndërhyrjen në Venezuelë dhe zgjerimin e Bordit të Paqes, i cili në vend të menaxhimit të Gazës u kthye në rival të Kombeve të Bashkuara.
Por kjo javë tregoi se Groenlanda është një kufi që Trump nuk e toleron. Kërcënimi i tij me tarifa dhe presioni diplomatik krijoi një precedent të ri: Evropa nuk mund të mbështetet vetëm tek aleatët historikë kur interesat amerikane janë në lojë.
Mësimi për Evropën: Pavarësia strategjike është e domosdoshme
Evropa e kontrolluar nga Ursula von der Leyen është një kështjellë e zhytur në burokraci dhe dështime ekonomike. Qeveritë e saj majtiste kanë groposur ekonominë europiane, duke u përqendruar tek retorika e “bashkimit” dhe klimës, ndërsa lënë kontinentin të pambrojtur ndaj sfidave reale globale.
Donald Trump tregoi sërish se fuqia dhe interesi kombëtar nuk pyet për protokolle europiane. Pas samitit të vonë në Bruksel, ai i bëri të qartë Evropës se një aleancë nuk ka kuptim kur lidershipi e ka humbur shijen për realitetin.
Kërcënimi i tij ndaj Groenlandës tregoi më shumë sesa çdo fjalë: evropianët mund të flasin, por në fund SHBA vendos. Ndërsa von der Leyen flet për “pavarësi strategjike”, ekonomia europiane është në rënie dhe politika e saj nuk mund të mbrojë as interesat e qytetarëve të vet.
Mesazhi është i qartë: fuqia nuk merret me letra dhe retorikë, por me vendime të forta dhe mbrojtje të interesit kombëtar. Kush nuk e kupton këtë, paguan çmimin e gabimeve të veta.