Nga Redaksia – Dy pamje nga Londra dhe Moska po qarkullojnë si një kontrast i fortë mes dy mënyrave të ndryshme të konceptimit të shoqërisë, lirisë, familjes, fesë dhe identitetit.
Në Londër zhvillohet parada Pride, një manifestim që e vendos në qendër lirinë individuale dhe shprehjen seksuale. Në rrugë shihen pjesëmarrës të veshur në mënyra ekstravagante, flamuj shumëngjyrësh, muzikë dhe festime publike.
Në Moskë, në të njëjtën kohë, një procesion masiv ortodoks paraqet një tjetër pamje. Mijëra besimtarë ecin pas priftërinjve, duke mbajtur kryqe të mëdha prej druri, ikona të Krishtit dhe të shenjtorëve, ndërsa procesioni shtrihet për kilometra.
Dy skenat krijojnë një kontrast të fuqishëm.
Njëra përfaqëson një model perëndimor ku individualizmi dhe liria personale janë bërë pjesë qendrore e jetës publike. Tjetra paraqet një shoqëri që kërkon ta mbajë fenë, familjen, traditën dhe identitetin kolektiv në qendër të jetës së saj.
Dy rrugë, dy vizione për shoqërinë
Përtej dallimeve politike mes Anglisë dhe Rusisë, këto pamje ngrenë një debat më të gjerë mbi drejtimin që po marrin shoqëritë moderne.
Në njërën anë qëndron modeli i një lirie gjithnjë e më të gjerë individuale, ku normat tradicionale të shoqërisë janë vënë në diskutim dhe individi ka një rol gjithnjë e më të madh në përcaktimin e mënyrës së tij të jetesës.
Në anën tjetër qëndron modeli që vendos theksin te tradita, feja, familja, komuniteti dhe ruajtja e identitetit historik.
Pikërisht këtu qëndron edhe pyetja më e madhe: çfarë ndodh me një shoqëri kur ndryshojnë rrënjësisht vlerat mbi të cilat ajo është ndërtuar?
A është zgjerimi i pakufizuar i lirisë individuale një shenjë e progresit, apo mund të sjellë edhe një humbje të orientimit shoqëror?
Dhe, nga ana tjetër, a mund të jetë rikthimi te tradita dhe besimi fetar një mënyrë për të ruajtur kohezionin e shoqërisë në një botë që ndryshon me shpejtësi?
Një kontrast që nuk mund të injorohet
Këto dy pamje nuk janë thjesht dy parada të ndryshme. Ato janë shprehje të dy qasjeve që në shumë aspekte po largohen gjithnjë e më shumë nga njëra-tjetra.
Në njërën anë është individualizmi, liria personale dhe refuzimi i shumë prej normave tradicionale.
Në tjetrën është tradita, feja, familja dhe identiteti kolektiv.
Kontrasti bëhet edhe më i fortë kur këto dy realitete shihen në të njëjtën kohë.
Ndoshta kjo është arsyeja pse pamje të tilla ngjallin kaq shumë debat: sepse nuk tregojnë vetëm se si njerëzit festojnë apo luten. Ato tregojnë se si shoqëri të ndryshme e përkufizojnë jetën, lirinë dhe të ardhmen.
Në fund, pyetja nuk është thjesht se cili model është “më i mirë”.
Pyetja është shumë më e madhe:
Cila rrugë do t’i sigurojë një shoqërie identitetin, kohezionin dhe mbijetesën afatgjatë?
Kjo është dilema që këto dy pamje, nga Londra dhe Moska, e vendosin përpara syve të opinionit publik.
Ndalohet kopjimi sipas ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”, i ndryshuar, ndalohet kopjimi, publikimi, shpërndarja dhe tjetërsimi pa cituar PatriotikMedia.al
