Nga Redaksia – Arrestimi i Ergys Agasit, person i shpallur në kërkim nga drejtësia shqiptare, nuk mund të trajtohet si një ngjarje e zakonshme kriminale dhe aq më pak si një sukses i mjaftueshëm që i jep fund një historie shumë më të madhe.
Agasi nuk ishte një emër i panjohur për institucionet. Ai ishte në kërkim dhe vendndodhja e tij në Durrës ishte bërë pjesë e diskutimit publik. Prandaj pyetja që sot kërkon përgjigje është e thjeshtë:
Pse u arrestua pikërisht tani?
Dhe këtu fillon historia që Rama do të donte ta mbyllte me një arrestim.
Sepse nëse Ergys Agasi ka qenë një prej figurave kyçe të mekanizmit të pushtetit dhe të lidhjeve politike e ekonomike që po hetohen, atëherë arrestimi i tij nuk duhet të jetë pika e fundit.
Dhe pikërisht për këtë arsye, arrestimi i tij ngre më shumë pyetje sesa përgjigje.
Për një pjesë të opinionit publik, Agasi nuk perceptohet thjesht si një zbatues urdhrash, por si një njeri me akses të veçantë pranë strukturave të pushtetit. Pas largimit të Endri Fugës, pikëpyetjet mbi mënyrën se si janë administruar marrëdhëniet informale, komunikimi dhe ndikimi rreth pushtetit bëhen edhe më të forta.
Por këtu duhet bërë një dallim i rëndësishëm: çdo pretendim për shantazh, kërcënim apo kompromentim duhet të provohet nga hetimi dhe gjykata.
Agasi është përdorur nga Rama për të ushtruar presion mbi individë brenda sistemit politik dhe ekonomik, arrestimi i Agasit nuk është thjesht një histori për një biznesmen apo një zyrtar të dyshuar.
Por kemi të bëjmë me një mekanizëm pushteti.
“Epstein shqiptar”? Pyetja që kërkon prova, jo thjesht etiketa
Në qarqet politike dhe në diskursin publik mund të përdoren edhe krahasime ekstreme për të përshkruar mënyrën e pretenduar të ndikimit dhe kompromentimit.
Por nëse dikush e quan Agasin një lloj “Epsteini shqiptar”, kjo nuk mund të mbetet thjesht një etiketë mediatike, por një prove konkrete: kush është kërcënuar, kush është shantazhuar, çfarë është kërkuar dhe në interes të kujt?
Ekzistojnë shumë prova, që institucionet duhet t’i zbardhin.
Dhe pikërisht këtu fillon problemi i madh.
A po hetohet vetëm individi, apo po hetohet mekanizmi që mund t’i ketë dhënë atij fuqinë për të vepruar?
Sepse arrestimi i një personi nuk e pastron automatikisht një sistem.
Pyetja që rëndon mbi SPAK-un
Ka edhe një pyetje tjetër, shumë më konkrete:
Si është e mundur që Ergys Agasi të arrestohet pikërisht tani nga Policia, ndërkohë që prej kohësh qarkullonte informacioni se ai ndodhej në Durrës?
Nëse organet e drejtësisë e dinin vendndodhjen e tij, pse arrestimi nuk ndodhi më herët?
Nëse Policia e dinte dhe SPAK-u po ashtu, çfarë ndryshoi pikërisht tani?
Këto janë pyetje që nuk mund të mbyllen me një konferencë për shtyp.
Dhe pyetjet bëhen edhe më interesante pas arrestimit në Francë të biznesmenit Ermal Beqiri, i shpallur në kërkim nga SPAK në lidhje me dosjen e AKSHI-t.
Sipas raportimeve Beqirit i është caktuar masa arrest me burg në Francë
Në këtë dosje përmendet edhe pretendimi se një shoqëri pjesëmarrëse në një garë është kërcënuar nga persona të lidhur me rrethin e Agasit.
Nëse këto elemente provohen, atëherë kemi një zinxhir që duhet ndjekur deri në fund:
kush kërcënoi → kush përfitoi → kush vendosi → kush ndërmjetësoi → kush dha urdhrin → dhe kush ishte përfituesi final?
Kjo është pyetja e vërtetë.
Dhe pastaj vjen Franca…
Arrestimi i Beqirit në Francë dhe më pas arrestimi i Agasit në Shqipëri krijojnë njëkohësisht një seri pikëpyetjesh që vetëm hetimi mund t’i sqarojë.
A ka lidhje mes këtyre zhvillimeve?
A ka sjellë arrestimi në Francë informacion të ri për hetuesit shqiptarë?
A ka folur Beqiri?
A ka dhënë të dhëna për persona të tjerë?
A ka dalë në dritë ndonjë element i ri që e ka bërë të mundur arrestimin e Agasit?
Këto janë pyetje që një hetim serioz duhet t’i përgjigjet.
Dhe sa më shumë që këto pyetje mbeten pa përgjigje, aq më shumë hapësirë krijohet për dyshime.
Rama kërkon të tregojë se “drejtësia funksionon”
Ndërkohë, politikisht, arrestimi i Agasit i vjen qeverisë në një moment delikat.
Mesazhi është i qartë:
“Shikoni, shteti po vepron. Policia arreston. Drejtësia funksionon.”
Por shqiptarët kanë të drejtë të pyesin:
A mjafton arrestimi i një njeriu për të pastruar një sistem?
Po, sepse pas Agasit qëndrojnë njerëz të tjerë, ata duhet të hetohen.
Nëse ka pasur presione, ato duhet të dokumentohen.
Nëse ka pasur tenderë të manipuluar, duhet të identifikohen të gjithë përgjegjësit.
Nëse ka pasur urdhra politikë, duhet të zbardhet zinxhiri i vendimmarrjes.
Dhe nëse nuk ka pasur asgjë nga këto, atëherë hetimi duhet ta provojë publikisht.
Një arrestim nuk e pastron kënetën
Rama mund të dëshirojë ta përdorë arrestimin e Agasit si provë se sistemi po vetëpastrohet.
Por pyetja mbetet pezull:
Kush e pastron kënetën nga ata që e krijuan?
Sepse problemi i Shqipërisë nuk mund të jetë vetëm një Agas.
Problemi është modeli Rilindja.
Një model ku pushteti, biznesi, tenderat, institucionet dhe interesat private akuzohen prej vitesh se janë ndërthurur në mënyrë të rrezikshme.
Dhe nëse drejtësia dëshiron të veprojë, ajo nuk duhet të ndalet tek emri më i ekspozuar.
Duhet të ndjekë gjurmën e parave.
Duhet të ndjekë komunikimet.
Duhet të ndjekë vendimmarrjet.
Duhet të ndjekë përfituesit.
Dhe mbi të gjitha, duhet të ndjekë zinxhirin e përgjegjësisë.
Sepse nëse arrestohet vetëm një figurë dhe pjesa tjetër e mekanizmit vazhdon të funksionojë, atëherë nuk kemi pastruar kënetën.
Kemi hequr vetëm një degë të saj.
Rama mund të kërkojë te bindë shqiptarëve se shteti funksionon. Por shqiptarët nuk kanë nevojë për një spektakël arrestimesh. Kanë nevojë për përgjigje.
Dhe përgjigjja më e rëndësishme është kjo:
Kush është në krye të zinxhirit?
Sepse kapja e një ushtari është lajm.
Zbulimi i komanduesit është drejtësi.
Ndalohet kopjimi sipas ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”, i ndryshuar, ndalohet kopjimi, publikimi, shpërndarja dhe tjetërsimi pa cituar PatriotikMedia.al
