Nga Bonat Bonati:
Ka ëndrra që nuk janë thjesht dëshira personale. Ka projekte që, nëse do të realizoheshin, do të ndryshonin mënyrën se si shqiptarët lidhen me njëri-tjetrin dhe me vendin e tyre.
Një nga këto ëndrra është një hekurudhë Mitrovicë–Sarandë, që do të përshkonte një nga korridoret më të rëndësishme shqiptare:
Mitrovicë – Prishtinë – Prizren – Gjakovë – Shkodër – Lezhë – Tiranë – Durrës – Lushnjë – Fier – Vlorë – Sarandë, me ndalesa edhe në qytete e qendra të tjera përgjatë itinerarit.
Dy trena në ditë mund të niseshin në të dy drejtimet: njëri nga Mitrovica dhe tjetri nga Saranda.
Nga rrafshnalta e Kosovës te brigjet e Jonit
Imagjinoni një udhëtim që nis në Kosovë dhe përfundon në jugun e Shqipërisë.
Nga rrafshnalta e Kosovës, përmes Prishtinës e Prizrenit, drejt veriut të Shqipërisë, mes maleve dhe peizazheve të Alpeve, përgjatë luginës së Drinit.
Më pas, treni do të zbriste drejt ultësirës perëndimore, duke kaluar Shkodrën, Lezhën, Tiranën, Durrësin, Lushnjën, Fierin e Vlorën, për të vazhduar drejt maleve të Rivierës dhe për të përfunduar në Sarandë.
Brenda një udhëtimi të vetëm do të mund të përjetoje një Shqipëri të tërë: malet, luginat, lumenjtë, fushat, Adriatikun dhe në fund kaltërsinë e Jonit.
Jo vetëm hekurudhë, por një korridor që lidh shqiptarët
Një projekt i tillë nuk do të ishte vetëm transport.
Do të ishte një urë ekonomike, turistike, kulturore dhe njerëzore mes Kosovës dhe Shqipërisë.
Do të lehtësonte lëvizjen e qytetarëve, do të ndihmonte bizneset, do të krijonte një alternativë të rëndësishme ndaj transportit rrugor dhe do t’u jepte turistëve mundësinë të njihnin brenda pak ditësh një hapësirë të jashtëzakonshme natyrore.
Mund të imagjinojmë turistë që zbresin në Prizren për të vizituar qytetin historik, vazhdojnë drejt Shkodrës, Tiranës e bregdetit shqiptar dhe përfundojnë në Sarandë.
Por mund të imagjinojmë edhe shqiptarë nga Kosova që në fundjavë mund të niseshin drejt Adriatikut apo Jonit, ndërsa shqiptarë nga Shqipëria mund të udhëtonin drejt Kosovës pa pasur nevojë të përdornin automjetin.
Pse nuk e kemi?
Kjo është pyetja që duhet bërë.
Pse pas dekadash nuk kemi ende një vizion të madh për një rrjet hekurudhor që lidh hapësirat shqiptare?
Pse projektet strategjike afatgjata shpesh mbeten në letër, ndërsa investimet publike nuk kanë prodhuar një sistem modern transporti që t’u shërbejë qytetarëve për dekada?
A kemi munguar në vizion?
A kemi munguar në planifikim?
A kemi munguar në menaxhim?
Apo për shumë vite politika shqiptare është marrë më shumë me pushtetin e radhës sesa me projektet që do t’u shërbenin brezave?
Një ëndërr që mund të bëhet realitet
Një hekurudhë Mitrovicë–Sarandë sot mund të duket si një projekt gjigant. Por projektet e mëdha fillojnë gjithmonë me një vizion.
Ndoshta një ditë shqiptarët do ta shohin këtë linjë të shënuar në hartë jo si një ëndërr, por si një projekt kombëtar dhe rajonal.
Sepse lidhja mes shqiptarëve nuk duhet të jetë vetëm një slogan.
Duhet të jetë edhe rrugë. Duhet të jetë hekurudhë. Duhet të jetë infrastrukturë që bashkon njerëzit.
Dhe pyetja mbetet:
Sa mundësi kemi humbur gjatë këtyre 35 viteve që Shqipëria dhe Kosova të ndërtonin projekte të mëdha që do t’u shërbenin brezave?
Ndoshta problemi nuk ka qenë mungesa e ëndrrave.
Ndoshta ka qenë mungesa e vullnetit për t’i kthyer ato në realitet.
Ndalohet kopjimi sipas ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”, i ndryshuar, ndalohet kopjimi, publikimi, shpërndarja dhe tjetërsimi pa cituar PatriotikMedia.al
