Nga Redi Minga:
Ditët e fundit, gazetari Shpend Gashi është vënë në shënjestër të kryeministrit Edi Rama dhe disa portaleve pranë qeverisë, pasi gjatë protestës të 38 para kryeministrise i kërkoi publikisht Sali Berishës të japë dorëheqjen nga drejtimi i Partisë Demokratike.
Paradoksi është i dukshëm. Për vite me radhë, propaganda e Rilindjes e ka paraqitur Berishën si problemin kryesor të politikës shqiptare. Sot, kur një gazetar i njohur i kërkon Berishës të largohet, të njëjtët njerëz përpiqen ta etiketojnë atë si “njeriun e Berishës”.
Ky është një kontradiktë që flet më shumë për propagandën sesa për vetë Shpend Gashin.
Është e vërtetë se gjatë një episodi të podcast-it të tij në janar 2025, Gashi përdori fjalë vlerësuese për Berishën dhe madje tha se e kishte “idhull”. Kjo deklaratë është rikthyer tani nga Edi Rama dhe është përdorur për të ndërtuar narrativën se gazetari vepron në interes të kreut të PD-së.
Por faktet e ditëve të fundit tregojnë diçka tjetër.
Në protestën para Kryeministrisë, Shpend Gashi i kërkoi publikisht Berishës të japë dorëheqjen, duke argumentuar se një akt i tillë do t’i shtonte presionin politik Edi Ramës dhe do t’i jepte opozitës një mundësi të re për t’u riorganizuar.
Pra, ai nuk i kërkoi Berishës të vazhdonte në krye të PD-së. Përkundrazi, i kërkoi të largohej.
Kjo e rrëzon pretendimin se Gashi po vepron si zëdhënës i Berishës.
Në një demokraci normale, një gazetar ka të drejtë të ndryshojë mendim ose të kritikojë edhe njerëzit për të cilët ka shprehur më parë respekt. Pikërisht ky është dallimi mes një gazetari që shpreh bindjet e veta dhe një propagandisti që mbron verbërisht një kamp politik.
Shpend Gashi prej kohësh është shfaqur kritik ndaj mënyrës se si funksionon Partia Demokratike. Ai ka ngritur vazhdimisht pyetje mbi mungesën e demokracisë së brendshme dhe mbi faktin se Sali Berisha u rizgjodh kryetar i PD-së pa një garë reale dhe pa një kundërshtar efektiv.
Kjo është një kritikë politike legjitime, pavarësisht nëse dikush bie dakord me të apo jo.
Është po aq legjitime të kërkosh që një parti politike të zhvillojë zgjedhje të hapura dhe konkurruese për drejtuesin e saj.
Pikërisht për këtë arsye është e vështirë të argumentohet se Gashi është “njeriu i Berishës”, kur ai po kërkon largimin e Berishës nga drejtimi i Partisë Demokratike.
Sulmet ndaj tij duket se kanë një qëllim tjetër: të diskreditojnë çdo zë publik që kritikon qeverinë ose që kërkon ndryshime në opozitë.
Në vend që të diskutohet argumenti i tij për nevojën e rinovimit të opozitës, debati po zhvendoset te sulmet personale dhe etiketimet politike.
Ky është një mekanizëm i njohur në komunikimin politik: kur nuk kundërshton dot argumentin, sulmon personin.
Shpend Gashi nuk ka pse të jetë as i Ramës dhe as i Berishës. Një gazetar mund të kritikojë qeverinë dhe njëkohësisht të kërkojë reformim të opozitës. Këto dy qëndrime nuk përjashtojnë njëra-tjetrën.
Në fund, forca e një gazetari nuk matet nga afërsia me një politikan, por nga aftësia për të mbajtur të njëjtin standard kritik ndaj kujtdo që ushtron pushtet. Pikërisht kjo është arsyeja pse etiketimet politike nuk duhet të zëvendësojnë debatin mbi idetë dhe argumentet.
Ndiqni videon duke klikuar mbi link:
https://rumble.com/shorts/v7cfuc2
Ndalohet kopjimi sipas ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”, i ndryshuar, ndalohet kopjimi, publikimi, shpërndarja dhe tjetërsimi pa cituar PatriotikMedia.al
