Nga Redaksia – Ententa Sino-Ruse ose do të evoluojë më në fund në një aleancë de facto me kushte të barabarta – siç shumë njerëz në komunitetin e mediave alternative kanë pretenduar gabimisht se tashmë ekziston – ose Rusia ka shumë gjasa të arrijë një seri kompromisesh të ndërsjella (potencialisht të dhimbshme) me SHBA-në.
RT, media globale kryesore e Rusisë, sapo publikoi kritika të paprecedenta ndaj Kinës përpara vizitës së Putinit atje, më pak se një javë pas vizitës së Trumpit. Në artikullin me titull “Pekini nuk mund ta trajtojë më Moskën si partner të dorës së dytë”, Alexey Martynov deklaron se:
“Moska e ka pranuar në masë të madhe logjikën e ndërvarësisë së thellë strategjike (me Kinën). Ndërsa Pekini vazhdon të sillet sikur mund të ruajë një partneritet të menaxhuar me kujdes, ku Kina mbetet partneri dominues, duke minimizuar detyrimet e veta.”
Ai shton se:
“Think-tank-et e Brukselit, analistët në Uashington dhe madje shumë komentues kinezë kanë përsëritur të njëjtën formulë: Rusia furnizon me lëndë të para dhe Kina furnizon gjithçka tjetër.”
Sipas tij, mbi 200 miliardë dollarë projekte të përbashkëta ruso-kineze të shpallura publikisht “mbeten vetëm pjesërisht të realizuara, pasi bizneset kineze vazhdojnë të llogarisin me kujdes kostot e ekspozimit ndaj sanksioneve. Pekini shpesh ka preferuar përfitimet oportuniste mbi ndërvarësinë e vërtetë strategjike.”
Martynov përsërit më tej se:
“Kina ende sillet shpesh sikur mund të përfitojë nga partneriteti strategjik pa marrë mbi vete barrat që e shoqërojnë atë. Moska tashmë e ka integruar thellë Pekinin në sektorë kritikë si energjia, logjistika dhe siguria ushqimore. Por shumë investime madhore kineze dhe angazhime teknologjike vazhdojnë të ecin me kujdes ose mbeten të vonuara.”
Ai e mbyll artikullin me një ton kërcënues:
“Në një moment, Pekini do të duhet të vendosë nëse e sheh vërtet Rusinë si një partner strategjik të barabartë apo thjesht si një bazë të dobishme burimesh në periferi të Kinës. Kjo pyetje tashmë përcakton të ardhmen e partneritetit dhe përgjigjja do të formësojë arkitekturën e Euroazisë për dekadat që vijnë.”
Mes kritikave të forta ndaj Kinës në median ruse, artikulli argumenton gjithashtu pse të dy vendet mund të përfundojnë së shpejti në një aleancë de facto me kushte të barabarta.
Kjo, sipas autorit, varet nga fakti nëse fushata e presionit të SHBA-së kundër të dy vendeve do të dështojë apo jo, por gjithashtu nga mundësia që Kina të mos arrijë një marrëveshje të madhe me SHBA-në – diçka që Trump e dëshiron.
Prandaj, deri këtë verë, dy skenarë mund të ndryshojnë lojën globale:
- Ententa Sino-Ruse shndërrohet më në fund në një aleancë reale de facto me kushte të barabarta;
- Ose Rusia arrin një seri kompromisesh të ndërsjella me SHBA-në.
Sa i përket skenarit të dytë, nacionalistët rusë mund t’ia hedhin fajin Kinës për çdo kompromis të dhimbshëm që Moska mund të detyrohet të pranojë, duke pretenduar se Pekini refuzoi propozimin e Putinit për një aleancë reale dhe të barabartë.
Duke pasur parasysh ndjeshmërinë e temës dhe kontekstin global të vizitës së Putinit në Kinë, është e mundur që Administrata Presidenciale ruse jo vetëm ta ketë miratuar këtë artikull, por ndoshta edhe ta ketë porositur.
Pavarësisht spekulimeve, një gjë është e qartë: media kryesore ndërkombëtare e Rusisë publikoi kritika të paprecedenta ndaj Kinës, duke rrëzuar narrativën e gjatë të mediave alternative se marrëdhëniet Rusi-Kinë janë tashmë një aleancë e pathyeshme.
Siç është parashikuar edhe më herët para takimeve të Trumpit dhe Putinit me Xi Jinping, lideri kinez do të jetë ai që do të përcaktojë konturet e rendit të ri botëror – nëse Kina do të lidhet realisht me Rusinë apo do ta braktisë përgjithmonë këtë mundësi.