Ministrja e pafytyrë del para gazetarëve: Mirela Kumbaro duhet të japë llogari, përpara se të mbajë leksione për moralin!
Nga Redaksia – Mirela Kumbaro del para gazetarëve dhe mësuesve për të folur për arsimin e moralin, por përpara se t’u japë leksione të tjerëve, duhet të përballet me pyetjet për pasurinë e deklaruar, interesat familjare dhe denoncimet publike që lidhen me emrin e saj.
Në një vend ku mësuesit përballen me vështirësi të shumta dhe familjet shqiptare luftojnë çdo ditë për të siguruar një të ardhme më të mirë për fëmijët e tyre, ministrja e Arsimit duhet të kuptojë se përgjegjësia publike nuk është një privilegj, por një detyrim.
Përpara se të flasë për moralin, Mirela Kumbaro duhet të japë llogari përpara qytetarëve.
Nga pasuria e deklaruar te dyshimet për afera korruptive, nga arsimimi i fëmijëve jashtë Shqipërisë te privilegjet e familjarëve: modeli i dialogut të Edi Ramës me mësuesit dhe pedagogët po ngre pikëpyetje të forta.
Ministrja e Arsimit, Mirela Kumbaro, del para mësuesve dhe pedagogëve për të folur për arsimin, të ardhmen e fëmijëve shqiptarë dhe, me sa duket, edhe për moralin. Por përpara se t’u japë leksione atyre që çdo ditë përballen me vështirësitë e sistemit arsimor, lind një pyetje e thjeshtë: me çfarë autoriteti moral u kërkon llogari mësuesve një ministre, mbi të cilën rëndojnë akuza dhe dyshime publike që kërkojnë transparencë?
Në një Shqipëri ku mësuesit luftojnë për dinjitetin e profesionit, ku familjet përballen me emigracionin dhe ku të rinjtë largohen për të kërkuar një të ardhme më të mirë, dalja e ministres para trupës arsimore nuk mund të shkëputet nga përgjegjësia e saj politike dhe nga pyetjet që ngrihen për pasurinë, interesat familjare dhe vendimmarrjen publike.
Nëntë apartamente në deklarimet e pasurisë: ku qëndron transparenca?
Sipas të dhënave të paraqitura në denoncimin publik, në deklarimet e pasurisë së Mirela Kumbaros figurojnë nëntë apartamente me sipërfaqe të ndryshme:
- Apartament 128 m²
- Apartament 95 m²
- Apartament 119 m²
- Apartament 108 m²
- Apartament 87 m²
- Apartament 69 m²
- Apartament 92 m²
- Apartament 55 m²
- Apartament 103 m²
Sipërfaqja e përgjithshme e këtyre nëntë apartamenteve arrin në 856 metra katrorë.
Kjo është një pasuri e konsiderueshme, që ngre pyetje legjitime për mënyrën e krijimit të saj, burimet financiare dhe transparencën e deklarimeve. Çdo pretendim për pasuri të tjera të padeklaruara kërkon verifikim përmes dokumenteve përkatëse, por kjo nuk e përjashton përgjegjësinë për t’u dhënë qytetarëve përgjigje të qarta.
Ndërsa shqiptarët numërojnë lekët për të përballuar qiranë, ushqimet dhe faturat mujore, qytetarët kanë të drejtë të dinë se si ndërtohet pasuria e zyrtarëve që mbajnë poste të larta shtetërore.
Transparenca nuk është privilegj i pushtetit. Është detyrim ndaj qytetarëve.
Fëmijët e shqiptarëve në emigracion, ndërsa fëmijët e pushtetit jashtë vendit
Një tjetër pikë që ngre debat është arsimimi i fëmijëve të ministres jashtë Shqipërisë, në vende si Holanda, Anglia dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës, sipas pretendimeve të bëra në denoncimin publik.
Çështja nuk është se ku zgjedh një familje të arsimojë fëmijët e saj. Çështja është kontrasti mes mundësive që kanë familjet e zakonshme shqiptare dhe privilegjeve që mund të përballojnë familjet e pushtetit.
Çfarë u thotë ministrja prindërve që mezi paguajnë shpenzimet e shkollimit? Çfarë u thotë studentëve që detyrohen të largohen nga vendi për të gjetur mundësi më të mira? Dhe çfarë u thotë mësuesve që përpiqen të mbajnë gjallë arsimin publik, ndërsa përballen me mungesën e mbështetjes dhe vështirësitë e përditshme?
Arsimi publik duhet të jetë një mundësi për çdo fëmijë shqiptar, jo një sistem ku cilësia e së ardhmes përcaktohet nga gjendja ekonomike e familjes.
Familjarët dhe interesat ekonomike: pyetjet që kërkojnë përgjigje
Në denoncimin publik ngrihen gjithashtu pretendime për pasuritë dhe interesat ekonomike të djalit të ministres, përfshirë pronësi në disa objekte dhe lokale.
Një prej këtyre lokaleve lidhet në pretendimet e denoncimit me çështjen e faturave fiktive të ish-ministrit Ilir Beqaj, për të cilën është përfshirë edhe SPAK-u.
Këto pretendime kërkojnë verifikim mbi bazën e dokumenteve dhe akteve zyrtare. Por, kur në diskutim janë interesa ekonomike që mund të prekin persona të lidhur me funksionarë të lartë publikë, transparenca dhe shmangia e çdo konflikti interesi janë thelbësore.
Qytetarët kanë të drejtë të kërkojnë përgjigje: çfarë marrëdhëniesh ekonomike ekzistojnë, cilat janë përfitimet dhe a janë respektuar të gjitha detyrimet ligjore?
Asnjë lidhje familjare nuk përbën vetvetiu provë për shkelje. Por asnjë funksionar publik nuk mund të pretendojë se pyetjet për transparencën janë të papërshtatshme.
Dyshimet për afera dhe përgjegjësia politike
Emri i Mirela Kumbaros është përfshirë në debate dhe denoncime publike që lidhen me çështje të ndryshme, nga mbrojtja e mjedisit dhe ndërtimet në zona të mbrojtura te administrimi i mbetjeve dhe procedurat e prokurimit publik.
Në denoncimin që ka nxitur këtë reagim, pretendohet se bëhet fjalë për të paktën 30 çështje ose afera të dyshuara. Ky numër dhe përmbajtja e secilit pretendim kërkojnë verifikim të veçantë në dokumente zyrtare, hetime dhe vendime përkatëse.
Por thelbi politik mbetet: një ministre që drejton një sektor kaq të rëndësishëm si arsimi duhet të jetë e gatshme të përballet me pyetjet e qytetarëve dhe të japë llogari për çdo çështje që lidhet me ushtrimin e funksionit të saj.
Nuk mjafton të dalësh para mësuesve për të folur për të ardhmen. Duhet të japësh llogari edhe për mënyrën se si ushtrohet pushteti në të tashmen.
Ky është modeli i dialogut të Edi Ramës?
Në vend që të dëgjojë shqetësimet e mësuesve, pedagogëve dhe studentëve, qeveria e Edi Ramës po përballet me një krizë të thellë besimi. Protestat dhe pakënaqësitë në arsim nuk zgjidhen me dalje publike, me fjalime apo me leksione morale.
Ato kërkojnë përgjigje konkrete, përgjegjësi politike dhe respekt për ata që mbajnë mbi supe edukimin e brezave të ardhshëm.
Kur pushteti u kërkon qytetarëve të sillen me përgjegjësi, por vetë përballet me pyetje të forta për transparencën dhe llogaridhënien, kontradikta bëhet e pashmangshme.
Mësuesit nuk kanë nevojë për leksione morali nga lart. Kanë nevojë për kushte dinjitoze pune, paga që pasqyrojnë përgjegjësinë e tyre dhe një sistem arsimor që nuk i braktis.
Pedagogët nuk kanë nevojë për propagandë. Kanë nevojë për autonomi akademike, respekt dhe garanci se arsimi nuk do të përdoret si instrument i interesave politike.
Dhe prindërit shqiptarë nuk kanë nevojë për premtime të përsëritura. Kanë nevojë të shohin se fëmijët e tyre mund të ndërtojnë një të ardhme në vendin e tyre.
Edi Rama, problemi nuk zgjidhet duke fajësuar shqiptarët!
Kjo është pyetja që duhet t’i drejtohet kryeministrit: a mund të ndërtohet besimi te institucionet përmes fjalimeve, ndërkohë që qytetarët kërkojnë përgjigje për pasuritë e zyrtarëve, interesat familjare dhe dyshimet për abuzim me pushtetin?
Edi Rama, problemi nuk është te shqiptarët që kërkojnë llogari. Problemi është te një pushtet që duhet të mësojë të japë llogari.
Mësuesit nuk janë dekor për daljet publike të qeverisë. Pedagogët nuk janë spektatorë të propagandës politike. Dhe arsimi shqiptar nuk mund të jetë mbulesë për krizën e besimit ndaj institucioneve.
Para se t’u japin leksione qytetarëve, përfaqësuesit e pushtetit duhet të tregojnë me vepra se transparenca, përgjegjësia dhe llogaridhënia vlejnë edhe për ta.
Sepse morali publik nuk matet me fjalët që thuhen para kamerave, por me përgjegjësinë që mbahet përballë qytetarëve.
© Copyright of PatriotikMedia.al
