Nga Redi Minga:
Në çdo faturë që paguan, në çdo litër karburanti, në çdo produkt që blen, shqiptari derdh një pjesë të djersës së tij në arkën e shtetit. Vetëm në vitin 2025, buxheti i shtetit mblodhi rreth 754.6 miliardë lekë nga taksat dhe tarifat e qytetarëve. Por pyetja që shtrohet sot më fort se kurrë është: ku shkojnë këto para?
Një buxhet gjigant, një realitet i hidhur
Në letër, paratë e taksapaguesve shpërndahen për sektorë jetikë si:
- Mbrojtja sociale (pensione, ndihmë ekonomike) – rreth 27.8% e buxhetit
- Shëndetësia – mbi 9%
- Arsimi – rreth 8%
- Ekonomia dhe infrastruktura – rreth 9.6%
Qeveria pretendon se këto fonde shkojnë për zhvillim, investime dhe mirëqenie. Por në terren, realiteti shpesh flet ndryshe.
Rrugë të prishura, spitale pa kushte, shkolla të mbingarkuara
Qytetarët paguajnë taksa gjithnjë e më të larta, ndërkohë që:
- Rrugët në shumë zona mbeten të amortizuara
- Spitalet vuajnë për kushte bazike
- Shkollat mbeten me turne dhe mungesa infrastrukture
Madje edhe në kryeqytet, ku mblidhen miliarda lekë nga taksat vendore, shpesh ngrihet pyetja se pse investimet nuk reflektohen në cilësinë e jetës.
Paratë për borxhin dhe administratën
Një pjesë e madhe e buxhetit nuk shkon as për qytetarët, por për:
- Shlyerjen e borxhit publik (dhjetëra miliarda lekë çdo vit)
- Administratën shtetërore dhe fondet rezervë
- Shpenzime të paklasifikuara që arrijnë mbi 20% të totalit
Kjo do të thotë se një pjesë e konsiderueshme e taksave nuk kthehet drejtpërdrejt në shërbime për qytetarët.
Rritje taksash apo rritje varfërie?
Edhe pse qeveria deklaron se nuk ka rritje taksash, të ardhurat nga TVSH, tatimi mbi të ardhurat dhe akcizat janë rritur ndjeshëm. Kjo përkthehet në një barrë më të madhe për qytetarin e zakonshëm.
Pyetja që nuk merr përgjigje
Në një vend ku:
- Taksat rriten çdo vit
- Buxheti zgjerohet miliarda lekë
- Por shërbimet mbeten të dobëta
atëherë lind natyrshëm pyetja:
A po paguajnë shqiptarët për zhvillim… apo për një sistem që nuk u kthen as minimumin?
Sepse në fund të ditës, taksat nuk janë dhuratë për qeverinë. Janë një kontratë me shtetin. Dhe kur kjo kontratë thyhet, nuk kemi më thjesht keqmenaxhim — kemi tradhti ndaj qytetarit shqiptar.