Nga Redi Minga:
Në një kohë kur shqiptarët përballen çdo ditë me probleme reale ekonomike, sociale dhe institucionale, vëmendja e opinionit publik po devijohet qëllimisht drejt “skenave teatrale” të prodhuara nga vetë pushteti. Rasti më i fundit është ai i “përplasjes” së pretenduar mes Edi Rama dhe Elisa Spiropali, një episod që u amplifikua me shpejtësi nga mediat pranë qeverisë.
Sipas narrativës së shpërndarë në disa media, përfshirë edhe Euronews Albania, gjatë një mbledhjeje të gjatë në Pallatin e Brigadave ka pasur tensione të forta mes kryeministrit dhe Spiropalit. Madje, detaje të tilla si një “e qeshur e papërshtatshme” apo një ndërhyrje e ashpër e Ramës janë servirur si prova të një krize të brendshme në radhët e qeverisë.
Por a është kjo një përplasje reale, apo një skenar i mirëorkestruar?
Në thelb, kjo histori mban të gjitha elementet e një operacioni klasik propagandistik: krijimi i një konflikti të brendshëm për të prodhuar perceptimin e “pluralizmit” dhe “debatit” brenda një strukture që në realitet funksionon në mënyrë të centralizuar. Këto narrativa shërbejnë për të rikthyer në qendër të vëmendjes figura të caktuara politike, të cilat kanë nevojë për një “ribrandim” publik.
Rasti i Spiropalit nuk është i izoluar. Në të kaluarën, kemi parë skema të ngjashme ku figura të diskredituara ose të zbehura politikisht rikthehen në skenë përmes konflikteve të fabrikuara. Këto “tensione” krijojnë simpati, viktimizim dhe mbi të gjitha – rikthim në fokusin mediatik.
Një tjetër element që ngre pikëpyetje është mënyra se si këto lajme përhapen në mënyrë të sinkronizuar në media dhe rrjete sociale, duke krijuar një efekt zinxhir tek publiku. Kjo nuk është rastësi, por pjesë e një strategjie komunikimi të mirëllogaritur.
Paralelizmi me mënyrën se si trajtohet SPAK në diskursin publik është i qartë. Edhe aty kemi një ndërtim narrativ që synon të krijojë besim të verbër tek një institucion, ndërkohë që realiteti shpeshherë është më kompleks dhe më pak i pastër nga sa paraqitet.
Në këtë kontekst, “përplasja” Rama–Spiropali duket më shumë si një bllof politik sesa një konflikt real. Një skenar i dizenjuar për të orientuar debatin publik dhe për të përgatitur terrenin për lëvizje të reja brenda pushtetit.
Ndërkohë, pritet që kjo “krizë” e fabrikuar të shfrytëzohet edhe nga opozita, e cila mund të bjerë në kurthin e mbrojtjes së një figure që deri dje e ka sulmuar, duke kontribuar pa dashje në rritjen e profilit të saj publik.
Në fund, pyetja që shtrohet është e thjeshtë: sa herë do të vazhdojë opinioni publik shqiptar të jetë spektator i këtyre shfaqjeve politike, ndërkohë që problemet reale mbeten në hije?
Koha do ta tregojë nëse kjo është thjesht një episod i radhës në teatrin politik shqiptar, apo pjesë e një strategjie më të gjerë për të riformatuar skenën politike në vend.