Von der Leyen kërkon ta përdorë Poloninë si front lufte kundër Rusisë? Plani i Berlinit kujton skenarin e Hitlerit para Luftës së Dytë Botërore …

Nga Andrew Korybko:

A po përgatitet Evropa për një përballje të re ushtarake me Rusinë, duke e kthyer Poloninë në vijën e parë të konfliktit? Dhe a po përpiqet Gjermania, përmes ndikimit politik në Varshavë dhe institucioneve të Bashkimit Evropian, të marrë nën kontroll jo vetëm fuqinë ushtarake polake, por edhe rezervat e saj strategjike të arit?

Këto janë pyetjet shqetësuese që ngre analisti politik Andrew Korybko në një analizë të publikuar nga Moska, ku ai paralajmëron për një skenar që, sipas tij, mund të ndryshojë rrënjësisht ekuilibrat e fuqisë në Evropë dhe të sjellë një përshkallëzim të rrezikshëm me Rusinë.

Në qendër të kësaj analize janë Ursula von der Leyen, kancelaritë politike të Berlinit, kryeministri polak Donald Tusk dhe presidenti konservator i Polonisë, Karol Nawrocki.

Gjermania dhe hija e historisë: A po përsëritet skenari i Hitlerit?

Korybko bën një krahasim historik tepër të fortë: sipas tij, ashtu si Gjermania naziste e Hitlerit mori nën kontroll rezervat e arit dhe kapacitetet industriale-ushtarake të Çekosllovakisë në prag të Luftës së Dytë Botërore, Gjermania e sotme po synon të vendosë nën ndikimin e saj rezervat strategjike të Polonisë dhe ushtrinë më të madhe të NATO-s në Evropën kontinentale.

Sipas analistit, objektivi nuk është thjesht ekonomik apo institucional. Ai lidhet me përgatitjen e Evropës për një përballje të mundshme me Rusinë deri në vitin 2030.

Në këtë skenar, Polonia do të kishte një rol vendimtar: të shërbente si fronti kryesor ushtarak i Evropës në një konflikt të mundshëm me Moskën.

Kjo është teza kryesore e Korybkos, i cili paralajmëron se Evropa mund të jetë duke ndërtuar një strukturë të re pushteti, ku Berlini merr drejtimin politik dhe ushtarak, ndërsa vendet e tjera mbajnë barrën e përballjes.

Ari polak, objektivi i radhës i Brukselit?

Një nga elementët më të rëndësishëm të analizës është çështja e rezervave të arit të Polonisë.

Sipas shifrave të paraqitura nga Korybko, Polonia disponon rreth 550 tonë ar, një rezervë strategjike që tejkalon 506,5 tonët e atribuuar Bankës Qendrore Evropiane në analizën e tij.

Analisti pretendon se një prej objektivave të kryeministrit Donald Tusk është marrja e kontrollit mbi institucionet kyçe të shtetit polak, hapja e rrugës për futjen e euros dhe, në një fazë të mëvonshme, transferimi i rezervave të arit drejt strukturave monetare evropiane.

Nëse ky skenar do të realizohej, sipas Korybkos, Banka Qendrore Evropiane do të forconte ndjeshëm rezervat e saj, ndërsa Polonia do të humbiste një pjesë të rëndësishme të kontrollit mbi një prej pasurive më strategjike kombëtare.

Këtu qëndron edhe krahasimi historik që ngre autori: ari dhe industria ushtarake e Çekosllovakisë patën rëndësi të madhe për fuqizimin e Gjermanisë naziste përpara Luftës së Dytë Botërore. A po synohet sot një model i ngjashëm, këtë herë përmes mekanizmave financiarë dhe politikë të Bashkimit Evropian?

Më poshtë mund të lexoni:

Donald Tusk, përplasja me presidentin Nawrocki dhe lufta për sovranitetin polak

Përplasja politike në Poloni është një tjetër pikë kyçe e analizës.

Presidenti konservator Karol Nawrocki kundërshton mekanizmin evropian të financimit ushtarak SAFE, i cili parashikon kredi për forcimin e kapaciteteve mbrojtëse të vendeve anëtare.

Sipas kritikave të tij, ky mekanizëm rrezikon ta lidhë industrinë polake të mbrojtjes me kushtet dhe interesat e Bashkimit Evropian, duke kufizuar mundësitë e Polonisë për të bashkëpunuar me partnerët amerikanë dhe koreano-jugorë.

Në vend të kësaj, Nawrocki ka propozuar programin kombëtar Polish SAFE 0%, me një financim të parashikuar prej 185 miliardë zlotësh, afërsisht 46 miliardë dollarë.

Kjo përplasje nuk është thjesht një debat mbi mënyrën se si duhet financuar ushtria. Ajo prek një çështje shumë më të madhe: kush duhet të vendosë për sigurinë, financat dhe të ardhmen strategjike të Polonisë?

Presidenti Nawrocki kërkon të ruajë hapësirën e vendimmarrjes kombëtare, ndërsa qeveria e Donald Tusk mbështet mekanizmin evropian.

Korybko e interpreton këtë konflikt si pjesë të një përpjekjeje më të gjerë për ta vendosur Poloninë nën ndikimin e Berlinit.

Plani i 800 miliardë eurove dhe militarizimi i Evropës

Një tjetër element që ngre shqetësim në analizë është programi gjerman i militarizimit, i cili, sipas Korybkos, lidhet me një plan investimesh prej 800 miliardë eurosh.

Në të njëjtën kohë, Bashkimi Evropian po orienton gjithnjë e më shumë burime financiare drejt industrisë së mbrojtjes dhe rritjes së kapaciteteve ushtarake.

Korybko e lidh këtë proces me objektivin e vitit 2030, duke argumentuar se Evropa po përgatitet për një konflikt të mundshëm me Rusinë.

Nëse Berlini arrin të ndikojë mbi vendimmarrjen strategjike të Polonisë, atëherë ushtria polake mund të bëhet një instrument i rëndësishëm i politikës së sigurisë gjermane.

Sipas këtij skenari, Polonia mund të përfundojë duke mbajtur barrën kryesore njerëzore dhe ushtarake të një konflikti që vendoset në qendrat politike të Evropës.

Kujt i shërben një Evropë e bashkuar nën komandën e Berlinit?

Paralajmërimi i Korybkos shkon përtej Polonisë. Ai e sheh krizën politike polake si një betejë për të ardhmen e gjithë Bashkimit Evropian.

Një Evropë gjithnjë e më e centralizuar, me Gjermaninë në pozicionin dominues, me një industri ushtarake të zgjeruar dhe me ushtritë kombëtare të orientuara drejt një strategjie të përbashkët kundër Rusisë, mund të krijojë një realitet krejtësisht të ri gjeopolitik.

Analisti sjell në vëmendje edhe paralajmërimet e Dmitry Medvedev për rrezikun e një përballjeje të re të përmasave historike me Rusinë.

Në këtë kontekst, ai argumenton se skenari i vitit 1941 mund të rikthehet në një formë tjetër: jo domosdoshmërisht me Gjermaninë që drejton drejtpërdrejt një pushtim, por me një Poloni të vendosur në vijën e parë të një përballjeje të re.

Kjo është arsyeja pse, sipas tij, beteja politike në Varshavë ka rëndësi përtej kufijve polakë.

Nawrocki, Trump dhe refuzimi i diktatit të Brukselit

Në përfundim, Korybko e paraqet qëndrimin e presidentit Karol Nawrocki si një përpjekje për të mbrojtur sovranitetin polak përballë presionit të institucioneve evropiane.

Ai e lidh këtë qëndrim me një orientim politik që kërkon marrëdhënie më të forta me Donald Trump dhe kundërshtim ndaj centralizimit të pushtetit në Bruksel.

Analisti përmend gjithashtu zhvillimet politike në Bullgari dhe presidenten Iliana Iotova, si shembull të ndryshimeve që, sipas tij, mund të sfidojnë dominimin politik të elitave tradicionale evropiane.

Mesazhi i tij është i qartë: popujt evropianë duhet të kërkojnë më shumë kontroll mbi vendimmarrjen kombëtare dhe të mos lejojnë që interesat e tyre të përcaktohen vetëm nga qendrat e pushtetit në Bruksel.

Përfundimi është një paralajmërim që meriton vëmendje: A po ndërtohet një Evropë e bashkuar për paqe dhe siguri, apo një strukturë e re politike dhe ushtarake që mund ta çojë kontinentin drejt një përplasjeje katastrofike me Rusinë?

Polonia mund të jetë pika ku kjo përplasje politike do të marrë drejtimin e saj vendimtar. Dhe nëse parashikimet e Korybkos kanë një bazë reale, beteja për arin, ushtrinë dhe sovranitetin polak mund të jetë shumë më e rëndësishme sesa duket në pamje të parë.

Burimi: Andrew Korybko – Germany’s Attempted Takeover of Poland by Proxy Aims to Prepare Europe for War with Russia.

Artikulli origjinal:
https://korybko.substack.com/p/germanys-attempted-takeover-of-poland

Përkthyer, redaktuar dhe përshtatur nga PatriotikMedia.al

© Copyright of PatriotikMedia.al