Pas fitores së AfD-së, sulmi nuk vonoi. Por pse gjithë kjo frikë?
Nga Fatmir Merkoçi:
Fitorja e AfD-së nuk duket se i ka shqetësuar vetëm kundërshtarët e saj politikë në Gjermani. Ajo ka ndezur një alarm më të gjerë në establishmentin politik dhe mediatik europian. Menjëherë pas rezultatit, filloi ofensiva: etiketime, paralajmërime, analiza alarmiste dhe përpjekje për ta paraqitur çdo forcim të së djathtës konservatore si një kërcënim për demokracinë.
Por pyetja që duhet bërë është e thjeshtë: Nëse kjo e djathtë është kaq e parëndësishme, pse kaq shumë frikë prej saj?
Sepse ajo që po ndodh në Europë nuk është më një dukuri e izoluar.
Votuesit europianë po tregojnë gjithnjë e më qartë se duan të flitet për kufijtë, emigracionin, sigurinë, familjen, identitetin kombëtar, ekonominë dhe kontrollin demokratik mbi vendimmarrjen. Këto çështje mund të pëlqehen ose të mos pëlqehen, por nuk mund të zhduken nga debati duke i etiketuar ata që i ngrenë si “ekstremistë”. Kjo është pikërisht pika ku establishmenti duhet të ndalet e të mendojë.
Një qytetar nuk bëhet ekstremist vetëm sepse kërkon kufij të kontrolluar. Nuk bëhet racist sepse dëshiron të ruajë identitetin kombëtar. Nuk bëhet antidemokratik sepse kërkon që politika e emigracionit të vendoset nga qytetarët përmes votës.
Europa ka hyrë në një përplasje të madhe politike mbi drejtimin që do të marrë në dekadat e ardhshme. Nga njëra anë qëndron vizioni i një Europe gjithnjë e më të integruar, të hapur dhe të shkëputur nga konceptet tradicionale të kombit, familjes dhe identitetit. Nga ana tjetër, po forcohet një vizion konservator që thotë: Kombet kanë të drejtë të ekzistojnë, familja ka rëndësi, kufijtë kanë kuptim dhe qytetarët duhet të kenë fjalën e fundit për të ardhmen e vendeve të tyre.
Kjo nuk është thjesht një betejë mes partive. Është një betejë për modelin e Europës. Dhe këtu hyn edhe emri i George Soros dhe rrjetet e organizatat që lidhen me të.
Është e padiskutueshme se organizatat e financuara nga fondacione të lidhura me Sorosin kanë mbështetur prej vitesh politika progresiste, të drejtat e emigrantëve dhe kauza të ndryshme të shoqërisë civile. Por nga kjo rrjedh automatikisht se çdo valë emigracioni, çdo fenomen kriminal apo çdo zhvillim politik në Europë është e organizuar nga kjo organizatë kriminale me emrin Soros.
Dhe pyetja politike mbetet legjitime: Kush po e financon dhe kush po e orienton debatin mbi të ardhmen e Europës? Këtë pyetje nuk duhet ta trembet askush ta bëjë.
Ashtu siç duhet të pyesim se përse një pjesë e madhe e establishmentit politik europian e ka kaq të vështirë të pranojë se ekzistojnë miliona qytetarë që nuk duan një Europë pa kufij, pa identitet dhe pa rrënjë.
Sepse kur çdo kundërshtim ndaj politikave të emigracionit quhet “ksenofobi”, kur çdo mbrojtje e familjes tradicionale quhet “prapambetje”, kur çdo mbrojtje e identitetit kombëtar etiketohet “nacionalizëm ekstrem”, atëherë problemi nuk është më vetëm te e djathta. Problemi është te demokracia e debatit.
Demokracia nuk funksionon duke u thënë qytetarëve se cilën parti duhet të votojnë. Demokracia funksionon duke i lejuar ata të votojnë edhe për partitë që establishmenti nuk i pëlqen.
Prandaj, fitorja e AfD-së duhet të lexohet jo vetëm si një sukses elektoral, por si një frymë e sinjal politik. Dhe nëse ky trend vazhdon edhe në zgjedhjet e ardhshme rajonale, të 20 shtatorit, atëherë e majta sorosiane e Europës do të ketë përpara një realitet që nuk mund ta zgjidhë me etiketime.
Popujt nuk mund të frikësohen pafundësisht nga fjala “e djathtë konservatore”. Ata duan të dinë kush kontrollon kufijtë e tyre. Kush garanton sigurinë e tyre. Kush mbron familjen. Kush mbron identitetin e tyre. Kush mbron e kush nuk e pranon LGBTQI-në. Kush vendos për të ardhmen e fëmijëve të tyre. Dhe mbi të gjitha, duan të dinë nëse vota e tyre ende ka fuqi.
Prandaj sulmi ndaj AfD-së mund të prodhojë efekte edhe më të forta.
Sa më shumë që majtistët globalistë përpiqen ta mbyllin debatin, aq më shumë mund ta shtyjnë qytetarin drejt kutisë së votimit.
Sepse një gjë është e sigurt: Europa nuk po përjeton thjesht një ndryshim të qeverive. Europa po përjeton një revoltë të votuesit ndaj një modeli politik, i cili për shumë vite është konsideruar i pakthyeshëm.
Dhe kjo është ajo që i frikëson më shumë kundërshtarët e së djathtës konservatore.
Jo një parti. Jo një lider. Por mundësia që qytetarët europianë të zbulojnë se mund ta ndryshojnë drejtimin e kontinentit me një votë.
Kujdes spiunët.
Ndalohet kopjimi sipas ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”, i ndryshuar, ndalohet kopjimi, publikimi, shpërndarja dhe tjetërsimi pa cituar PatriotikMedia.al
