Nga Redi Minga:
Vlora, qyteti i Flamurit dhe simboli i Pavarësisë, po përballet me një debat të madh mbi identitetin, historinë dhe të ardhmen e saj.
Ku janë vlonjatët e Flamurit? Ku janë lebërit që në vitin 1920 u ngritën për të mbrojtur Vlorën dhe trojet shqiptare?
Sot, ndërsa në Vlorë shfaqen projekte dhe iniciativa të reja me lidhje ndërkombëtare, pyetja që duhet të bëjë çdo qytetar është e thjeshtë: A po ruhet historia e qytetit apo po zëvendësohet gradualisht nga një narrativë e re?
Vlora nuk është një qytet dosido. Është qyteti ku më 28 Nëntor 1912 u ngrit flamuri i Pavarësisë. Është qyteti i Ismail Qemalit, i Luftës së Vlorës dhe i një tradite të fortë patriotike.
Prandaj çdo projekt i madh që prek identitetin kulturor të Vlorës duhet të jetë transparent, i diskutuar publikisht dhe mbi të gjitha të respektojë historinë shqiptare.
Nuk është çështje të jesh kundër një populli, një feje apo një kombi. Është çështje të mos lejosh që identiteti shqiptar të bëhet dekor në qytetin që simbolizon Pavarësinë e Shqipërisë.
Vlora në Shesh – a do të dëgjohet zëri i vlonjatëve?
Nëse vlonjatët kanë shqetësime për mënyrën se si po zhvillohet qyteti, atëherë është koha që këto shqetësime të shprehen hapur dhe në mënyrë paqësore.
A do të shfaqet përsëri baneri “Vlora në Shesh” në protestat e rëndësishme të shtatorit në Tiranë?
A do të kërkojnë vlonjatët që çdo projekt i lidhur me historinë dhe identitetin e qytetit të kalojë përmes një debati publik real?
Këto janë pyetje që nuk duhet t’u përgjigjet politika, por vetë qytetarët e Vlorës.
Historia nuk mund të fshihet
Vlora ka një histori shumë më të gjatë se çdo projekt i sotëm dhe nuk mund të trajtohet si një hapësirë bosh ku secili mund të vendosë narrativën që dëshiron.
Edhe lidhjet historike dhe fetare që përmenden në debate të ndryshme rreth Vlorës duhen trajtuar me seriozitet dhe mbi bazën e dokumenteve, jo përmes pretendimeve të pakontrolluara.
Po aq e rëndësishme është të mos krijohet një konflikt i rremë mes shqiptarëve dhe komuniteteve fetare apo kombësive të tjera. Shqiptarët kanë jetuar për shekuj me besime të ndryshme dhe kjo bashkëjetesë është pjesë e historisë sonë.
Por toleranca nuk do të thotë të harrojmë kush jemi.
Vlora duhet të mbetet Vlorë
Çdo bashkëpunim ndërkombëtar mund të jetë i dobishëm nëse sjell zhvillim, kulturë dhe investime. Por bashkëpunimi nuk duhet të vijë në kurriz të kujtesës historike dhe identitetit kombëtar.
Vlonjatët kanë të drejtë të pyesin:
Çfarë po ndërtohet? Kush e financon? Kush përfiton? Çfarë historie do t’u tregojmë fëmijëve tanë pas 20 apo 50 vitesh?
Këto nuk janë pyetje kundër askujt.
Janë pyetje që i takojnë çdo qytetari që e konsideron Vlorën qytetin e Flamurit.
Sepse Vlora nuk është vetëm një destinacion turistik.
Vlora është kujtesë kombëtare.
Dhe nëse ka një qytet ku historia shqiptare duhet të ruhet me fanatizëm, ai është pikërisht qyteti ku u ngrit Flamuri.
Ku janë vlonjatët e Flamurit?
Ku janë labërit e 1920?
Dhe kush do ta mbrojë kujtesën e Vlorës?
Përgjigjen duhet ta japin vetë vlonjatët.
Ndalohet kopjimi sipas ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”, i ndryshuar, ndalohet kopjimi, publikimi, shpërndarja dhe tjetërsimi pa cituar PatriotikMedia.al
