Mediat shqiptare prej 36 vitesh në shërbim të establishmentit politik! Top Channel dhe TV Klan nën akuzë për mbulimin e protestave …
Nga Redaksia – Për 36 vite, një pjesë e madhe e mediave shqiptare është vënë në shërbim të establishmentit politik, duke u larguar nga misioni i gazetarisë së pavarur dhe duke e kthyer informacionin në një instrument për ruajtjen e pushtetit. Nga një qeveri te tjetra, qytetarët kanë parë se si interesat politike dhe ekonomike kanë ndikuar në mënyrën se si trajtohen ngjarjet që përcaktojnë të ardhmen e vendit.
Top Channel dhe TV Klan janë sot në qendër të kritikave për mënyrën se si pasqyrojnë protestat kundër qeverisë së Edi Ramës. Kritika është e drejtpërdrejtë: kur zëri i të rinjve dhe i studentëve zëvendësohet nga debatet e politikanëve, kur studioja televizive bëhet skenë për përfaqësuesit e pushtetit dhe kur protestuesit trajtohen si objekt spektakli, publiku ka të drejtë të pyesë se kujt po i shërben realisht televizioni.
Në një treg mediatik ku interesat ekonomike dhe lidhjet me politikën ngrenë pikëpyetje mbi pavarësinë editoriale, qytetarët kanë nevojë për gazetari që kontrollon pushtetin, jo për ekrane që rrezikojnë të kthehen në mburojë të tij.
Për sa kohë protesta ishte paqësore dhe përpjekjet politike për të ndikuar mbi të dukeshin si një tjetër përplasje mes grupeve rivale, linja editoriale e televizioneve mund të lexohej si pjesë e betejës për ndikim dhe përfitime. Por, kur studentët dalin në rrugë për të kërkuar ndryshim, përgjegjësia e medias bëhet edhe më e madhe.
Të rinjtë nuk kanë nevojë të përdoren si dekor televiziv, as të shndërrohen në material për spektaklin e radhës politik. Ata kanë nevojë që kërkesat e tyre të dëgjohen drejtpërdrejt, pa filtra partiakë dhe pa u detyruar të përballen me skenarë debati ku zërat e vjetër të politikës marrin sërish pjesën kryesore.
Nëse një televizion fton vazhdimisht politikanë për të komentuar protestën, por nuk u jep studentëve hapësirën e duhur për të shpjeguar vetë arsyet e revoltës së tyre, atëherë lind një pyetje thelbësore: a po informohet publiku për protestën, apo po i ofrohet një version i saj i përshtatur sipas interesave të studios?
Gazetaria nuk mund të kufizohet te deklaratat e politikanëve, ndërsa zëri i qytetarëve që protestojnë mbetet në plan të dytë. Misioni i saj është të hetojë, të pyesë, të ballafaqojë pushtetin me përgjegjësitë dhe t’i japë publikut informacionin që i nevojitet për të gjykuar vetë.
Studentët nuk janë pronë e televizioneve dhe as e partive politike
Thirrja për bojkotimin e studiove televizive vjen si një formë proteste ndaj mënyrës se si një pjesë e mediave po e trajton lëvizjen studentore.
Studentë! BOJKOTONI studiot televizive që nuk ju dëgjojnë, por kërkojnë t’ju përdorin për audiencë!
Mos lejoni që kërkesat tuaja të humbasin mes përplasjeve të politikanëve, komenteve të analistëve dhe interpretimeve që nuk përfaqësojnë qëndrimin tuaj. Nëse keni vendosur të dilni në shesh për të kërkuar ndryshim, mbajeni zërin tuaj të pavarur nga çdo parti dhe nga çdo interes mediatik.
Le të vijnë gazetarët në shesh. Le të dëgjojnë studentët, të regjistrojnë kërkesat e tyre dhe të pyesin për arsyet që i kanë nxjerrë në protestë. Por askush nuk duhet të pretendojë se ka të drejtën të flasë në emër të tyre pa u dhënë atyre mundësinë të shprehen vetë.
Bojkoti i një studioje mund të jetë një mesazh politik dhe qytetar, por fuqia e tij qëndron te pavarësia, organizimi dhe qartësia e kërkesave të studentëve. Çdo vendim për të marrë pjesë ose jo në një emision duhet të jetë i vetë protestuesve, pa presion nga partitë apo mediat.
Problemi i medias shqiptare nuk lidhet vetëm me dy televizione. Ai ngre një debat më të gjerë për marrëdhënien mes politikës, biznesit dhe informacionit publik gjatë 36 viteve të pluralizmit.
Kur pushteti kontrollohet dobët nga media, kur interesat ekonomike bëhen më të rëndësishme se e drejta e qytetarëve për t’u informuar dhe kur protestat trajtohen kryesisht përmes këndvështrimit të partive, demokracia humbet një prej mekanizmave të saj kryesorë të kontrollit.
Top Channel, TV Klan dhe çdo media tjetër duhet të përballen me pyetje konkrete për mbulimin e protestave: Sa hapësirë u jepet studentëve? Sa pyetje kritike u drejtohen përfaqësuesve të qeverisë? A ballafaqohen deklaratat politike me dokumente dhe fakte? A dëgjohet zëri i qytetarëve pa u deformuar nga interpretimet e të tjerëve?
Këto janë standardet me të cilat duhet të matet gazetaria, jo afërsia me pushtetin dhe as numri i politikanëve të ftuar në studio.
Studentët kanë zërin e tyre. Qytetarët kanë të drejtën të dinë. Dhe pushteti duhet të përballet me pyetje, jo të mbrohet nga heshtja.
Nëse mediat duan të rifitojnë besimin e publikut, rruga nuk kalon nga manipulimi i perceptimit, por nga gazetaria e pavarur, transparenca dhe guximi për të kërkuar llogari nga çdo pushtet.
Sepse media që harron qytetarin dhe i kthen shpinën interesit publik rrezikon të humbasë pikërisht atë që i jep kuptim ekzistencës së saj: besimin e njerëzve.
© Copyright of PatriotikMedia.al


