Nga Redaksia – Debati për detin mes Shqipërisë dhe Greqisë është rikthyer sërish në qendër të vëmendjes, ndërsa shumë zëra kritikë pretendojnë se gjithçka është vendosur prej kohësh në tavolinat e negociatave të fshehta dhe se dërgimi i çështjes në Gjykatën e Hagës është thjesht një formalitet për të “noterizuar” atë që është rënë dakord më parë.
Sipas kritikëve të qeverisë, kryeministri Edi Rama e kishte përgatitur terrenin vite më parë, duke lënë vendin pa Gjykatë Kushtetuese për një periudhë të gjatë, çka sipas tyre shmangu çdo pengesë institucionale ndaj marrëveshjeve të diskutueshme me Greqinë.
Më poshtë mund të lexoni:
Në qendër të akuzave përmendet ish-ministri i Jashtëm Ditmir Bushati, i cili zhvilloi negociata me palën greke për kufirin detar. Kundërshtarët e qeverisë pretendojnë se në ato bisedime Shqipëria ka bërë lëshime të mëdha në favor të Athinës, ndërsa opinioni publik është mbajtur në errësirë.
Sipas këtij këndvështrimi, dërgimi i çështjes në Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë nuk shihet si një garanci drejtësie, por si një hap formal për të vulosur marrëveshje që, sipas kritikëve, janë arritur më herët në mënyrë politike. Ata argumentojnë se nëse Haga do të kishte fuqinë absolute për të zgjidhur konfliktet territoriale, shumë shtete do t’i drejtoheshin asaj dhe jo luftërave apo negociatave të gjata diplomatike.
Më poshtë mund të lexoni:
Një tjetër pikë e debatit lidhet me çështjen e Çamërisë dhe ligjin grek të luftës. Sipas zërave kritikë, mbyllja e negociatave për detin dhe çështje të tjera dypalëshe do t’i hapte rrugën Greqisë për të hequr formalisht ligjin e luftës, duke i dhënë mundësi qeverisë shqiptare ta paraqesë këtë si “fitore historike”.
Por kundërshtarët e kësaj qasjeje pretendojnë se pas kësaj propagande fshihet një proces i vazhdueshëm lëshimesh ndaj Athinës, që sipas tyre prek jo vetëm detin, por edhe interesat kombëtare në jug të Shqipërisë.
Më poshtë mund të lexoni:
Çështja e kufirit detar mbetet një nga temat më të ndjeshme për shqiptarët. Për shumë qytetarë, ajo nuk është thjesht një debat juridik apo diplomatik, por një provë e drejtpërdrejtë mbi mënyrën se si mbrohen interesat kombëtare dhe sovraniteti i vendit.