Nga Redaksia – Shtetet e Bashkuara mund të jenë superfuqi, por edhe një superfuqi mund të hasë kufij të pamposhtur. Raportet më të fundit të inteligjencës amerikane tregojnë se Irani nuk ka ndërmend të hapë Ngushticën e Hormuzit, një nga kalimet më strategjikë për naftën botërore, dhe kjo e bën jetike çdo lëvizje të Presidentit Donald Trump.
Teherani kontrollon këtë portë kyçe të tregut të energjisë, duke pasur në dorë një levë që mund të detyrojë Uashingtonin të tërhiqet nga lufta pesëjavore, e cila tashmë lodh amerikanët. Analistët paralajmërojnë se çdo përpjekje për të përdorur forcën mund të kthehet në një humbje të shtrenjtë dhe një luftë të gjatë tokësore.
Trump përpiqet të minimizojë situatën dhe pretendon se forcat amerikane mund të rihapin ngushticën:
“Me pak më shumë kohë, ne mund ta HAPIM lehtësisht NGUSHTICËN E HORMUSHIT, TË MARRIM NAFTËN DHE TË BËJMË PASURI,” shkruajti ai në rrjetin e tij Truth Social.
Por realiteti është tjetër. Siç vëren Ali Vaez i Grupit Ndërkombëtar të Krizave (ICG), aftësia e Iranit për të kërcënuar tregun botëror të energjisë me kontrollin e ngushticës është më e fuqishme se edhe armët bërthamore. Çdo hap i gabuar nga Amerika mund ta kthejë këtë levë në një makth strategjik.
Qëndrimi i Trump ka ndryshuar: nga kërkesa për t’i dhënë fund kontrollit iranian mbi ngushticën, ai ka bërë thirrje që vendet e Gjirit Persik dhe aleatët e NATO-s të ndërhyjnë. Por Irani ka treguar se nuk u frikëson kërcënimeve, dhe çdo përpjekje për të imponuar vullnetin amerikan mund të shndërrohet në një katastrofë diplomatike dhe ekonomike.
Ngushtica e Hormuzit nuk është thjesht një rrugë për naftë. Ajo është një simbol i fuqisë së Iranit dhe një kujtesë e qartë për botën se edhe superfuqitë mund të jenë të kufizuara kur ndeshen me vendosmëri kombëtare dhe levë strategjike reale.