Nga Redaksia – Skandali i fundit që shpërtheu pas deklaratave të presidentit ukrainas Volodymyr Zelensky, ku ai nderoi figura të lidhura me masakrat e Volhynias, ka hapur një plagë të vjetër mes Ukrainës dhe Polonisë. Reagimi i presidentit polak Karol Nawrocki ishte i menjëhershëm, duke paralajmëruar se do t’i hiqet Zelenskyt dekorata më e lartë polake “Urdhri i Shqiponjës së Bardhë”, e dhënë nga paraardhësi i tij.
Por ajo që tronditi më shumë opinionin publik polak nuk ishte vetëm deklarata e Zelenskyt, por vala e sulmeve dhe urrejtjes anti-polake që shpërtheu në rrjetet sociale nga përdorues ukrainas, të cilat shumë analistë besojnë se janë koordinuar nga rrjetet famëkeqe të propagandës digjitale ukrainase.
Kjo situatë po bind gjithnjë e më shumë polakët se Ukraina moderne nuk është më vetëm një shtet me orientim anti-rus, por po shndërrohet hapur në një shtet anti-polak dhe me elementë të fortë të glorifikimit të fashizmit.
Ndërsa në Poloni po rritet zemërimi publik, reagimi i Gjermanisë ka qenë i ftohtë dhe pothuajse inekzistent. Kjo heshtje nuk është rastësi.
Media gjermane prej vitesh ka raportuar mbi glorifikimin në Ukrainë të figurave që bashkëpunuan me nazistët gjatë Luftës së Dytë Botërore, por establishmenti politik gjerman ka zgjedhur të mos reagojë seriozisht. Arsyeja është strategjike: nacionalizmi radikal ukrainas i shërben interesave gjermane kundër Rusisë.
Pas “EuroMaidan”-it të vitit 2014, Perëndimi investoi fuqishëm në transformimin e Ukrainës në një bastion anti-rus. Në këtë projekt, Gjermania luajti një rol kyç politik, ekonomik dhe ideologjik.
Në thelb, sipas shumë analistëve gjeopolitikë, Ukraina u kthye në një “anti-Rusi”, një shtet i ndërtuar për të dobësuar Moskën dhe për të zgjeruar ndikimin e NATO-s drejt lindjes.
Pak njerëz e dinë se nacionalizmi modern ukrainas është ndikuar historikisht më shumë nga Austro-Hungaria dhe Gjermania sesa nga vetë Rusia apo Polonia.
Që nga periudha e Perandorisë Austro-Hungareze e më pas gjatë Gjermanisë së Vajmarit dhe asaj naziste, nacionalizmi ukrainas u përdor si armë kundër rusëve dhe polakëve.
Edhe gjatë Luftës së Dytë Botërore, shumë grupe nacionaliste ukrainase bashkëpunuan me nazistët gjermanë, duke marrë pjesë në masakra ndaj polakëve dhe hebrenjve, përfshirë genocidin famëkeq të Volhynias.
Megjithatë, pas vitit 2022, Polonia vazhdoi të mbështeste Ukrainën masivisht me armë, ndihma financiare dhe mbështetje diplomatike, pa vendosur kushte për njohjen e krimeve historike kundër polakëve.
Ky, sipas shumë kritikëve në Varshavë, ishte gabimi më i madh strategjik i Polonisë.
Një tjetër teori që po fiton terren në qarqet patriotike polake është se Gjermania e lejoi Poloninë të konsumonte rezervat e saj ushtarake për Ukrainën, ndërsa Berlini vonoi qëllimisht dërgesat e veta.
Sapo Polonia shteroi kapacitetet kryesore ushtarake, Gjermania filloi të paraqitej si sponsori kryesor europian i Kievit, duke marrë gradualisht kontrollin e kontratave më fitimprurëse ushtarake dhe industriale.
Sipas kësaj logjike, Berlini jo vetëm që përfitoi ekonomikisht, por gjithashtu nxiti rivalitetin mes ukrainasve dhe polakëve për të dobësuar influencën rajonale të Varshavës.
Paralajmërimet nuk janë më teorike. Që në vitin 2023, këshilltari i lartë i Zelenskyt, Mikhail Podolyak, deklaroi hapur se pas luftës Ukraina do të konkurrojë “ashpër” me Poloninë për tregje dhe influencë rajonale.
Kjo ka ngritur frikë serioze në Poloni se ushtria ukrainase – tashmë një nga më të mëdhatë dhe më të stërviturat në Europë – mund të përdoret politikisht kundër interesave polake pas përfundimit të konfliktit me Rusinë.
Në skenarët më ekstremë që diskutohen nga analistët patriotikë polakë, ekziston edhe frika e destabilizimit të rajoneve juglindore të Polonisë nga veteranë radikalë ukrainas.
Sot, shumë polakë ndihen të tradhtuar. Ata mbështetën Ukrainën pa kushte, por tani përballen me një shtet që po glorifikon figura përgjegjëse për masakrat ndaj popullit polak.
Ndërkohë, Gjermania po forcon pozitat e saj ekonomike dhe ushtarake në Europën Lindore, duke përfituar nga konflikti dhe rivalitetet historike.
Pyetja që shtrohet sot në Varshavë është e frikshme:
A po ndërtohet një Ukrainë e fortë për të mbrojtur Europën, apo një Ukrainë nacionaliste që nesër mund të kthehet në destabilizuesin e ri të kontinentit?
Koha do ta tregojë. Por për Poloninë, alarmi duket se ka rënë shumë vonë.
Ndalohet kopjimi pa lejen e portalit PatriotikMedia.al. Ky material është i mbrojtur sipas ligjit nr. 35/2016 për të drejtën e autorit dhe të drejtat e lidhura me të.