Nga Redaksia – Rikthimi i Donald Trump në qendër të politikës botërore nuk mund të kuptohet pa parë përplasjen e tij me rrjetet e fuqishme të ndikimit global. Në një anë qëndrojnë strukturat e lidhura me figura si George Soros, të cilat shpesh identifikohen me politika ndërkombëtare pa kufij dhe ndikim të thellë në vendimmarrje. Në anën tjetër shfaqet një linjë e fortë që kërkon rikthimin e sovranitetit të shteteve dhe vendosjen e interesit kombëtar mbi çdo gjë tjetër.
Një rol të rëndësishëm në këtë përplasje luan edhe AIPAC, një ndër grupet më të fuqishme të ndikimit në politikën amerikane, i lidhur ngushtë me orientimin strategjik të Shteteve të Bashkuara dhe mbështetjen për Israel. Qasja e Trump është parë shpesh si një përpjekje për të balancuar këto forca ndikimi me qëllimin për të vendosur interesin amerikan në plan të parë.
Ai erdhi në pushtet i mbështetur nga rryma konservatore në shumë vende të botës, duke premtuar një ndryshim të madh nga politika tradicionale. Por mënyra se si e zbatoi këtë vizion solli përplasje të forta, jo vetëm me kundërshtarët, por edhe me aleatët historikë.
Politikat ekonomike të tij, të mbështetura te tarifat e larta dhe presioni ndaj partnerëve, prekën drejtpërdrejt edhe vende si United Kingdom dhe European Union. Marrëdhëniet filluan të lëvizin nga bashkëpunimi drejt konkurrencës, duke krijuar tensione brenda vetë botës perëndimore.
Në planin ndërkombëtar, situata u bë edhe më e ndërlikuar. Qëndrimet ndaj Canada dhe Greenland, si dhe përfshirja në konfliktet në Lindjen e Mesme në mbështetje të Israel, treguan një strategji që shpesh u perceptua si e fortë, por edhe e paparashikueshme.
Marrëdhënia me Evropën mbeti e luhatshme. Nga njëra anë kritika të forta ndaj saj për mungesë force, dhe nga ana tjetër kërkesa për bashkëpunim në çështje strategjike, zbuluan një kontradiktë të qartë në politikën amerikane.
Një nga çështjet më të ndjeshme mbetet ajo e Strait of Hormuz dhe raporti me Iran. Nëse Shtetet e Bashkuara veprojnë vetëm sipas interesit të tyre, atëherë lind pyetja: a duhet edhe Evropa të ndjekë të njëjtën rrugë?
Nëse kjo ndodh, atëherë bota do të hyjë në një fazë të re, ku aleancat tradicionale dobësohen dhe çdo shtet vepron sipas interesit të vet. Një Evropë që zgjedh të ndjekë këtë rrugë mund të ndryshojë thellësisht ekuilibrat globalë.
Në fund, mbetet për t’u parë nëse Donald Trump është një lider që po forcon pozitën e Amerikës, apo një faktor që po nxit një përplasje të madhe që mund të riformatojë të gjithë rendin botëror.
