Nga Redi Minga:
Për 35 vite me radhë, shqiptarëve u është përsëritur e njëjta frazë hipnotike:
“Jemi në tranzicion.”
Një justifikim i përsosur për dështimin, varfërinë, emigracionin masiv dhe korrupsionin strukturor. Por sot, në vitin 2026, një fakt po del qartë për këdo që ka sy të shohë:
– Shqipëria nuk ka qenë kurrë në tranzicion. Shqipëria ka qenë nën një regjim grabitjeje të maskuar si demokraci.
Pseudo-demokracia shqiptare – laboratori i grabitjes totale
Që nga rënia formale e komunizmit:
- shteti u shkatërrua në emër të reformës,
- pasuria publike u privatizua në emër të tregut,
- ligji u përdor në emër të stabilitetit.
Në realitet:
- u krijua një kastë politike e mbyllur,
- që qarkullon pushtetin majtas–djathtas,
- por ndajnë të njëjtat interesa, të njëjtat dosje dhe të njëjtën frikë.
Majtas grabiti me ideologji.
Djathtas grabiti me liberalizëm.
Rezultati ishte i njëjtë:
– miliarda euro të zhdukura, një popull i shpërndarë në emigracion dhe një shtet i kapur nga pak duar.
Tranzicioni si mashtrim i përhershëm
Tranzicioni u përdor si:
- alibi për dështimet,
- perde për korrupsionin,
- armë për të shtypur çdo kritikë.
Çdo skandal u mbyt me frazën:
“Institucionet janë ende në ndërtim.”
Por pas 35 vitesh:
- institucionet nuk janë të dobëta,
- janë të kapura me vetëdije.
– Kjo është arsyeja pse asnjë politikan i madh nuk shkon realisht në burg.
– Kjo është arsyeja pse drejtësia godet poshtë dhe mbron lart.
Epstein tregoi formulën – dosjet janë arma reale
Skandali Jeffrey Epstein shkatërroi një mit global:
se elitat janë të paprekshme.
Ato nuk ranë nga morali.
Nuk ranë nga vota.
Ranë nga email-et, USB-të, materialet komprometuese që u mbajtën fshehur për vite.
– Shqipëria nuk bën përjashtim nga kjo formulë.
Burime dhe sinjale serioze tregojnë se:
- edhe në Shqipëri ekziston një arkiv i errët,
- me materiale komprometuese për figura kyçe të politikës, drejtësisë, biznesit dhe mediave.
Emra si Agaci nuk përfaqësojnë individë të izoluar, por nyje teknike të sistemit, njerëz që dinë, ruajnë dhe administrojnë sekrete.
Ashtu si Epstein nuk ishte një njeri, por një mekanizëm shantazhi,
edhe “Epsteini i shqiptarëve” është produkt i të njëjtit model pushteti kriminal të rafinuar.
Pse 2026 është viti i çarjes
Sistemi po plaket.
Paratë po mbarojnë.
Borxhi është jashtë kontrollit.
Emigracioni ka zbrazur vendin.
Frika nuk funksionon më si dikur.
Mediat nuk mjaftojnë më për të mbuluar gjithçka.
Narrativa “stabilitet mbi gjithçka” është konsumuar.
– Nëse materialet dalin, edhe pjesërisht,
– nuk do të kemi thjesht skandale,
– do të kemi shembje të narrativës 35-vjeçare të tranzicionit.
Majtas dhe djathtas – bashkëfajtorë, jo kundërshtarë
Koha e ndarjeve false ka mbaruar.
- Ata që qeverisën dje,
- ata që qeverisin sot,
- dhe ata që presin radhën,
janë pjesë e së njëjtës arkitekturë pushteti.
Ndryshojnë fjalimet,
por:
- bankat janë të njëjta,
- oligarkët janë të njëjtë,
- frika nga dosjet është e njëjtë.
– Kjo është arsyeja pse askush nuk flet për të shkuarën reale.
– Kjo është arsyeja pse askush nuk hap arkivat e vërteta.
Tranzicioni i vërtetë nuk është politik – është penal
Tranzicioni i Shqipërisë nuk filloi në 1991.
Ai fillon tani, në momentin kur:
- heshtja thyhet,
- dosjet flasin,
- dhe populli kupton se është mashtruar nga i gjithë spektri politik.
2026 nuk është vit shprese elektorale.
Është vit i llogarisë.
Jo tranzicion drejt BE-së, por tranzicion nga shtet i kapur në shtet të demaskuar.