Nga Redi Minga:
Historia njeh pak momente kaq të qarta sa ai i Faraonit të Egjiptit, i cili, nën justifikimin e krizës dhe mbijetesës, arriti t’u marrë egjiptianëve arin, tokën, pronën dhe lirinë, duke i kthyer përfundimisht në skllevër të shtetit. Ajo që nisi si “menaxhim krize”, përfundoi si robëri totale.
Sot, pas mijëra vitesh, Shqipëria nuk ka faraon, por ka një pushtet që vepron me të njëjtën logjikë: merr gjithçka, ndërsa populli, ndryshe nga egjiptianët e lashtë, zgjedh emigrimin, jo skllavërimin.
Faraoni: kriza si justifikim për grabitje
Sipas rrëfimit biblik (Zanafilla 47), gjatë viteve të urisë, Faraoni:
- mori arin dhe pasuritë e popullit në këmbim të ushqimit
- konfiskoi tokat dhe pronat
- e bëri shtetin pronar absolut
- dhe në fund, i ktheu egjiptianët në punëtorë të përhershëm të pushtetit
Populli nuk u rebelua. I frikësuar nga uria, pranoi gjithçka.
Kriza u përdor si armë psikologjike, jo si fatkeqësi natyrore.
Shqipëria sot: grabitje pa zinxhirë, por me valixhe
Në Shqipëri nuk ka uri biblike, por ka:
- taksa të larta
- koncesione grabitqare
- shkatërrim të pronës private
- zhdukje të pasurisë kombëtare
- shtet që sillet si pronar, jo si shërbëtor i qytetarit
Rama nuk i lidh shqiptarët me zinxhirë.
Ai bën diçka më “moderne”:
ua bën jetën të pamundur, derisa të largohen vetë.
Dallimi thelbësor: egjiptianët u nënshtruan, shqiptarët ikin
Egjiptianët e Faraonit:
- qëndruan
- pranuan robërinë
- punuan për shtetin që i kishte zhveshur nga gjithçka
Shqiptarët e Ramës:
- shesin shtëpitë
- braktisin tokën
- marrin fëmijët dhe ikin
Jo sepse janë më të dobët, por sepse nuk pranojnë të jenë skllevër në vendin e tyre.
Emigrimi masiv nuk është zgjedhje luksi.
Është akt refuzimi.
Shteti si Faraon modern
Ashtu si Faraoni:
- Rama centralizon pushtetin
- kontrollon ekonominë përmes oligarkëve
- e trajton popullin si burim taksash, jo si sovran
Dhe ashtu si atëherë:
- krizat përdoren për të justifikuar grabitjen
- propaganda për të heshtur revoltën
- frika për të mbajtur nën kontroll shoqërinë
Emigrimi: vota më e dhimbshme kundër pushtetit
Kur një popull nuk ngrihet, por ikën masivisht, kjo është:
- dënimi më i rëndë për një qeveri
- prova se kontrata shoqërore ka vdekur
Shqiptarët nuk po ikin për aventurë.
Po ikin sepse shteti:
- nuk u ofron drejtësi
- nuk u garanton pronë
- nuk u jep shpresë
Historia nuk përsëritet njësoj, por rimon
Faraoni i bëri skllevër egjiptianët.
Rama po zbraz Shqipërinë nga shqiptarët.
Njëri sundoi mbi skllevër.
Tjetri sundon mbi boshllëk.
Dhe kjo është dëshmia më e fortë e dështimit të një pushteti:
kur vendi mbetet, por populli largohet.