Nga Redaksia:
Viti 1992 nuk ishte thjesht një krizë italiane. Ai ishte laboratori ku u testua modeli i ri i Europës pa shtete sovrane, një model që më pas do të shtrihej në të gjithë kontinentin përmes Bashkimit Europian.
Në qendër të kësaj loje qëndron një emër që sot njihet kudo: George Soros – jo si figurë e vetme, por si pjesë e një rrjeti financiar, politik dhe ideologjik që përdori kriza të krijuara artificialisht për të nënshtruar shtetet.
Italia e vitit 1992 ishte viktima e parë e madhe.
Traktati i Mastrihtit: korniza ligjore për heqjen e sovranitetit
Më 7 shkurt 1992, Italia ratifikon Traktatin e Mastrihtit, dokumentin që hodhi themelet e Bashkimit Europian.
Por Mastrihti nuk ishte thjesht projekt bashkimi — ishte mekanizëm disiplinimi.
Kufijtë e vendosur:
- Deficit jo më shumë se 3% e PBB-së
- Borxh publik jo më shumë se 60% e PBB-së
Në realitet do të thoshte: Shtetet humbnin kontrollin mbi ekonominë e tyre, ndërsa tregjet financiare fitonin fuqi absolute.
Ky ishte terreni ideal për spekulatorë si Soros.
Mani Pulite: shembja e klasës politike italiane
Më 17 shkurt 1992 nis Tangentopoli, operacioni që shkatërroi Republikën e Parë Italiane.
Nën flamurin e “luftës kundër korrupsionit”, u asgjësua e gjithë elita politike që kishte mbajtur deri atëherë një farë autonomie kombëtare.
Fakti kyç:
- Prokurori Antonio Di Pietro kishte kontakte të drejtpërdrejta me diplomacinë amerikane që përpara arrestimeve
Pa politikë të fortë kombëtare, Italia mbeti e pambrojtur përballë tregjeve financiare.
Vrasjet Falcone – Borsellino: terror për të thyer shtetin
Vrasjet e Giovanni Falcones (23 maj 1992) dhe Paolo Borsellinos (19 korrik 1992) nuk ishin vetëm atentate mafioze.
Ato:
- Paralizuan drejtësinë
- Krijuan kaos institucional
- Shkatërruan besimin e shtetit tek vetja
Një shtet në kaos është pre e lehtë për spekulimin financiar.
Britannia: kur Italia u nxor në ankand
Më 2 qershor 1992, në jahtin Britannia, drejtori i Thesarit Mario Draghi u paraqet bankierëve ndërkombëtarë planin për shitjen e pasurisë publike italiane.
Ky nuk ishte vendim sovran: ishte diktat i tregjeve financiare, ku figura si Soros kishin peshë vendimtare.
10 korrik 1992: grabitja direkte e qytetarëve
Me qeverinë Amato, shteti fut dorën drejtpërdrejt në xhepat e qytetarëve:
- 11.500 miliardë lire të sekuestruara brenda natës
Ky akt tregoi se shteti nuk ishte më sovran, por i detyruar të bindej.
George Soros dhe “e mërkura e zezë”: goditja finale
Më 16 shtator 1992, George Soros kryen sulmin spekulativ kundër lirës italiane.
Rezultati:
- 48 mijë miliardë lire të djegura
- Zhvlerësim i monedhës
- Dorëzim i plotë ndaj tregjeve
Soros e quajti këtë “operacion legjitim”.
Pasojat ishin simbolike:
- Soros shpërblehet me diplomë “honoris causa”
- Ciampi, që pranoi zhvlerësimin, bëhet President i Republikës
Ky ishte mesazhi për gjithë Europën: kush i bindet tregjeve shpërblehet.
Italia 1992: modeli që u aplikua më pas në gjithë Europën
Ajo që ndodhi në Itali në 1992:
- u përsërit në Greqi
- u përsërit në Spanjë
- u përsërit në Europën Lindore
Kriza – destabilizim – spekulim – humbje sovraniteti
Ky është modeli i ndërtimit real të Bashkimit Europian, jo ai i broshurave zyrtare.
Italia ishte viktima zero. George Soros ishte një nga arkitektët kryesorë.