Nga Redi Minga:
Historia e Shqipërisë na ka treguar një të vërtetë të hidhur: retorika anti-amerikane ka shërbyer gjithmonë si vegël politike për ata që duan pushtet, dhe jo për mbrojtjen e interesave të popullit.
Në kohën e diktaturës, Enver Hoxha në vitin 1982 shkroi librin e famshëm “Rreziku Anglo-Amerikan për Shqipërinë”, duke akuzuar SHBA dhe Anglinë për sabotim, komplot dhe spiunazh. Por realiteti është i qartë: Enver Hoxha nuk e bëri këtë për Shqipërinë; e bëri për të forcuar pushtetin e tij, për të frikësuar popullin dhe për të eliminuar çdo kundërshtar brenda vendit. Retorika antiamerikane ishte mjet kontrolli politik.
Fast-forward në vitin 2025, dhe historia përsëritet me fytyrë sorosiane. Edi Rama, pinjolli i bllokut komunist, përdor të njëjtin skenar.
- Ndërsa kishte ambasadoren amerikane Yuri Kim, përfaqësuese e administratës Biden (majtiste liberale), Rama e lavdëronte SHBA-në, duke u përpjekur të tregonte besnikëri dhe lidhje të ngushta diplomatike.
- Tani, me administratën republikane të Donald Trump, marrëdhëniet janë tensionuar dukshëm. Rama e sulmon hapur SHBA-në, duke i kundërvënë vendin e tij aleatit kryesor strategjik, jo për interes kombëtar, por për të ruajtur pushtetin, për të mbuluar gabimet e brendshme dhe për të mbajtur nën kontroll kritikët politikë.
Raporti i fundit i Senatit Amerikan konfirmon gjashtë pika shqetësimi për qeverinë Rama, duke nxjerrë në pah: korrupsionin e përhapur, mungesën e sundimit të ligjit, ndikimin e oligarkëve dhe mosrespektimin e marrëveshjeve ndërkombëtare. Këto nuk janë thjesht kritika diplomatike; janë tregues të qartë se Shqipëria është e dobësuar për shkak të lojës së Ramës.
Më poshtë mund të lexoni:
Paralelizmi me Enver Hoxhën është i qartë dhe shqetësues: si diktatori i dikurshëm, ashtu edhe pinjolli sorosian përdorin kundërshtinë ndaj SHBA-së si mjet politik për pushtet personal. Por dallimi është i madh: Enver Hoxha e bënte për të imponuar regjimin diktatorial dhe për të mbrojtur gjoja sovranitetin nga ndikimet e huaja; kurse Edi Rama e bën për interesa të ngushta sorosiane dhe partiake, duke i shitur sovranitetin dhe kredibilitetin e vendit në arenën ndërkombëtare.
Qytetarët shqiptarë duhet ta kuptojnë këtë: kur një lider sulmon aleatin më të madh strategjik për interesa personale dhe politike, humbësi i parë dhe më i madh është Shqipëria dhe populli i saj. Historia e përsëritur na tregon se retorika anti-amerikane mund të duket heroike në publik, por në realitet është vetëm një vegël për të ruajtur pushtetin e pakicës që e përdor atë.