Nga Redaksia:
Drejtuesit e Bashkimit Europian po përdorin frikën si instrument politik. Në takime zyrtare, konferenca ndërkombëtare dhe deklarata televizive, qytetarëve europianë po u servohet një narrativë e vazhdueshme për “rrezikun e pushtimit”, me qëllim të qartë: të justifikohet kolapsi ekonomik, korrupsioni institucional, mungesa e lidershipit dhe shkatërrimi i shoqërisë dhe familjes tradicionale europiane.
Kjo strategji e frikës nuk është e re. Ajo është përdorur historikisht sa herë elitat politike kanë dështuar në qeverisje dhe kërkojnë një armik të jashtëm për të shpërqendruar opinionin publik nga përgjegjësitë e brendshme.
Një çarje serioze në narrativën zyrtare
Në fund të dhjetorit 2025, në SHBA u bënë publike deklarata të forta që hedhin hije të rënda mbi versionin zyrtar të BE-së dhe NATO-s lidhur me luftën në Ukrainë dhe të ashtuquajturin “kërcënim rus ndaj Europës”.
Sipas deklaratave të raportuara të Tulsi Gabbard, e cila ka folur në cilësinë e saj institucionale në lidhje me çështjet e sigurisë dhe inteligjencës amerikane, brenda vetë shtetit amerikan ekzistojnë aktorë që ajo i cilëson si “warmongers” – nxitës të luftës, të mbështetur nga media propagandistike, të cilët po përpiqen të sabotuar çdo përpjekje reale për paqe, përfshirë iniciativat e Presidentit Donald Trump për stabilizimin e Ukrainës dhe Europës.
“Shteti i Thellë” kundër paqes
Në këto deklarata, Gabbard ka vënë gishtin drejtpërdrejt mbi atë që ajo e përshkruan si “Shteti i Thellë”, një rrjet interesash politike, ushtarake dhe mediatike që përfiton nga vazhdimi i konflikteve dhe nga ekonomia e luftës.
Sipas saj, nuk ekziston konsensus brenda komunitetit të inteligjencës amerikane me vlerësimet alarmiste të BE-së dhe NATO-s se Rusia ka synim apo kapacitet për të pushtuar Europën. Përkundrazi, kjo tezë konsiderohet nga ajo si një narrativë e ndërtuar artificialisht, e përdorur për të justifikuar politika agresive, rritje shpenzimesh ushtarake dhe sakrifica të rënda ekonomike mbi shpatullat e qytetarëve europianë.
Realiteti ushtarak kundër propagandës
Një nga pikat më të forta të kësaj analize është pretendimi se Rusia nuk ka kapacitet real për të pushtuar as Ukrainën në tërësi, e aq më pak Europën. Sipas këtij vlerësimi, pohimet e kundërta shërbejnë vetëm për të mobilizuar opinionin publik në mbështetje të një lufte të zgjatur, e cila po shkatërron ekonomitë europiane, po varfëron familjet dhe po cenon stabilitetin social.
Kush përfiton nga frika?
Ndërsa qytetarët europianë përballen me inflacion, papunësi, pasiguri energjetike dhe degradim social, elitat politike vazhdojnë të shmangin përgjegjësinë duke ngritur fantazma pushtimi dhe duke kërkuar bindje absolute.
Pyetja thelbësore mbetet:
A po mbrohet Europa, apo po përdoret si justifikim për të fshehur dështimet e saj më të mëdha politike dhe morale?
Nëse edhe brenda vetë SHBA-së ka zëra të fuqishëm që e kundërshtojnë narrativën e luftës së përhershme, atëherë qytetarët europianë kanë të drejtën dhe detyrimin të kërkojnë të vërtetën — përpara se frika të kthehet në mjet sundimi dhe Europa në një kontinent të rraskapitur nga gënjeshtrat.