Nga Redaksia – Përplasja e fundit mes ish-drejtores së SHISH, Vlora Hyseni, dhe gazetares Klodiana Lala ka hapur një debat që shkon përtej deklaratave të bëra në hyrje të GJKKO-së.
Më 24 shtator, teksa Lala e pyeti Hysenin për çështjen që lidhet me hetimet e SPAK-ut dhe biznesmenin Ergys Agasi, ish-drejtoresha e SHISH iu drejtua gazetares me pyetjen: “Klodi, si kalon ti në takime me agjentët serbë në dhomat e hotelit Rogner?”. Deklarata u bë publikisht dhe shkaktoi reagime nga organizata të gazetarëve.
Lala e konsideroi deklaratën një akuzë të rëndë dhe njoftoi se do të paraqiste kallëzim penal ndaj Hysenit.
Por këtu lind një pyetje tjetër, shumë më e madhe.
Si është e mundur që disa gazetarë dinë kaq shumë?
Në Shqipëri është bërë tashmë e zakonshme që disa gazetarë të raportojnë në media detaje shumë specifike nga hetimet e SPAK-ut dhe Prokurorisë.
Emra, komunikime, lëvizje, masa sigurie, materiale hetimore dhe të dhëna që shpesh nuk janë bërë ende publike nga institucionet dalin në ekran shumë përpara se publiku t’i dëgjojë zyrtarisht nga Prokuroria.
Dhe këtu nuk bëhet fjalë vetëm për Klodiana Lalën.
Ka një numër gazetarësh që kanë krijuar burime të fuqishme brenda institucioneve të drejtësisë dhe që publikojnë informacione nga dosje që ndodhen në hetim.
Kjo është gazetari investigative kur informacioni merret në mënyrë të ligjshme.
Por nëse informacioni që publikohet është pjesë e materialeve të rezervuara të një hetimi, atëherë pyetja është shumë më serioze:
Kush po ua jep këto informacione?
Kur prokuroria hesht, ndërsa në studio flitet për dosjet
Një nga paradokset më të mëdha të këtyre viteve është se SPAK-u dhe Prokuroria shpesh nuk japin detaje për një hetim në zhvillim, ndërsa në media shfaqen informacione të hollësishme për të njëjtin hetim.
Në rastin e Vlorë Hysenit, vetë SPAK e akuzon ish-drejtoreshën e SHISH për përkrahje të autorit të krimit dhe zbulim të akteve apo të dhënave sekrete.
Në të njëjtën kohë, publiku dëgjon nga gazetarë të ndryshëm detaje të brendshme të dosjeve.
Kjo kërkon një përgjigje institucionale.
Jo vetëm nga gazetarët.
Por nga vetë strukturat që kanë detyrimin të ruajnë informacionin.
“Unë mbaj përgjegjësi ligjore për ato që them”
Një tjetër pikë që ngre pikëpyetje është mënyra se si gazetarja Klodiana Lala deklaron gjithmonë publikisht nëpër studiot televizive, se mbanë përgjegjësi ligjore për informacionet që publikon.
Nëse një gazetare thotë se ka përgjegjësi për atë që deklaron, pyetja është e thjeshtë:
Nga i vjen informacioni dhe mbi çfarë dokumentesh mbështetet?
Nëse burimi është një dokument zyrtar, ai duhet të ekzistojë.
Nëse është burim brenda një institucioni, atëherë lind pyetja se si dhe pse informacioni është nxjerrë nga struktura.
Dhe nëse bëhet fjalë për të dhëna që lidhen me sigurinë kombëtare apo me një hetim sekret, atëherë çështja bëhet edhe më e rëndë.
Kush ka akses?
Kush i nxjerr?
Kush i transmeton?
Dhe pse disa gazetarë duket se dinë për zhvillimet e një dosjeje para se institucionet të flasin publikisht?
Kujt i shërben rrjedhja e informacionit?
Këtu rikthehet edhe emri i Kastriot Myftarajt.
Për vite me radhë, Myftaraj publikoi materiale dhe ngriti akuza mbi lidhje të mundshme mes politikës, shërbimeve, biznesit dhe medias.
Sot, disa prej deklarimeve të tij po rikthehen në diskutimin publik pikërisht në një moment kur përplasja mes ish-drejtores së SHISH dhe gazetarëve ka nxjerrë në sipërfaqe një problem që kërkon sqarim.
Nuk është normale që publiku të mësojë nga ekranet detaje që teorikisht duhet të jenë të mbrojtura, ndërsa institucionet përgjegjëse heshtin.
Nëse informacionet janë marrë ligjërisht, kjo duhet të shpjegohet.
Nëse janë rrjedhje nga brenda institucioneve, duhet të zbulohet se kush i nxjerr.
Nëse ka persona që u japin gazetarëve informacion të klasifikuar, duhet të dihet se si funksionon ky mekanizëm.
Dhe nëse nuk ka asnjë rrjedhje, atëherë mbetet për t’u shpjeguar se nga sigurohen këto të dhëna me kaq saktësi.
Pyetja që SPAK-u duhet t’ia bëjë vetes
Debati nuk duhet të mbetet vetëm te Klodiana Lala.
As te Vlora Hyseni.
As te deklaratat e Kastriot Myftarajt.
Pyetja është shumë më e madhe:
Si qarkullojnë informacionet nga dosjet e hetimeve drejt mediave?
Dhe nëse informacionet janë vërtet sekrete, kush është hallka që i nxjerr nga brenda strukturave?
Sepse një hetim serioz nuk mund të ketë një derë për Prokurorinë, një derë për gjykatën dhe një derë tjetër për gazetarët që marrin vesh gjithçka përpara publikut.
Kjo është një çështje që meriton përgjigje.
Jo nga studiot televizive.
Por nga institucionet që kanë detyrë të ruajnë informacionin.
© Copyright of PatriotikMedia.al
