Nga Redaksia:
Ngushtica e Hormuzit, pika kyçe e tregtisë botërore të naftës, supozohej të ishte armë e fshehtë për të detyruar presidentin Donald Trump të dorëzohej ndaj presionit global. Plani ishte i qartë: të rritej çmimi i naftës dhe i benzinës, të shtypej punëtori amerikan me inflacion dhe të krijohej një krizë që do të rrëzonte presidencën e Trump.
Por, strategjia nuk shkoi siç pritej. Irani e bllokoi çdo tentativë të kontrolluar, ndërsa vendet kryesore të Azisë refuzuan të angazhoheshin ushtarakisht. Kina, India, Japonia dhe Koreja e Jugut vendosën të mos dërgonin anije luftarake, duke thyer planin që synonte destabilizimin ekonomik të Amerikës.
Tregu i ndarë, dështimi global
Rezultati ishte i befasishëm: çmimet e naftës u rritën në mënyrë dramatike në Azi, duke arritur deri në 150 dollarë për fuçi, ndërsa në SHBA qëndruan në 100 dollarë. Inflacioni dhe rritja e çmimeve ndikuan fuqishëm në vendet aziatike, ku shkollat u mbyllën, punëtorët dërgoheshin në shtëpi dhe pompat e karburantit u boshatisën.
Ndërkohë, rafineritë amerikane rritën prodhimin duke përdorur naftë të lehtë bruto që nuk prek dot Hormuzin, duke kthyer situatën në favor të Amerikës.
Refuzimi i aleatëve
Më poshtë mund të lexoni:
Trump i kërkoi aleatëve të tij ndihmë për të hapur Ngushticën e Hormuzit. Por secili refuzoi:
- NATO: nuk është lufta e tyre
- Kina: kalim selektiv dhe negociata
- Japonia dhe Australia: refuzim i qartë
Ngushtica e Hormuzit, që ishte projektuar për të rrëzuar Trump, tani po bën dëmin e parashikuar ndaj atyre që menduan të manipulojnë tregun dhe ekonominë globale.
Ky dështim tregon një realitet të thjeshtë: kur planet ndërkombëtare të presionit dhe manipulimit nuk përputhen me interesat e vendeve të mëdha dhe me strategjinë e drejtë, fiton ai që ka guxim dhe vizion.