Nga Redaksia:
Imagjino një familje që zgjohet një mëngjes dhe gjejnë shtëpinë e tyre të rrethuar nga letra dhe nene që as nuk i kuptojnë, as nuk i mbrojnë. Është një familje si shumë të tjera në Shqipëri, që ka luftuar për pronën e vet, për dinjitetin e vet, për të drejtën e jetës.
Por aty hyn në lojë Ligji 7501 – një ligj që nuk u krijua për drejtësi, por për pushtet, dhe që në dekada ka shndërruar shpresën në frikë.
Prej zbatimit të tij, mbi 11,000 shqiptarë kanë humbur jetën. Jo thjesht statistika – por njerëz, emra, histori të shkatërruara, familje të copëtuara. Dhe kur një gjyqtar si Kalaja bie viktimë e këtij realiteti, nuk mund të heshtim. Ky nuk është vetëm një krim individual, është simptoma e një sistemi të kalbur që ligjet e tij i kanë ushqyer padrejtësitë.
Ngushëllimet e mia shkojnë për familjen e gjyqtarit Kalaja – fëmijët, bashkëshorten dhe të afërmit që humbën njeriun e dashur. Por po aq duhet të ndjejnë çdo dhimbje dhe çdo familje shqiptare që ka humbur të afërmin për shkak të një ligji që nuk zgjidh, por godet; që nuk kthen drejtësinë, por prodhon viktima.
Ligji 7501 nuk është më çështje prone. Është çështje ndërgjegjeje kombëtare.
Heshtja sot është pjesëmarrje në padrejtësinë që po rrënon shtetin shqiptar nga themelet.
Çdo jetë e humbur, çdo familje e shkatërruar, çdo plagë e hapur në shpirtin e kombit na thotë se tashmë është koha të ndalemi, të reflektojmë dhe të kërkojmë drejtësi reale – jo letra që vrasin, por zgjidhje që shpëtojnë jetët e shqiptarëve.