Nga Redaksia – Gjatë një bisede me Alexis Papahelas, kryeredaktor i gazetës greke “Kathimerini”, kryeministri Edi Rama u ndal sërish te çështja e emigrimit të shqiptarëve, duke e paraqitur atë si një fenomen “normal” për një vend që ka dalë nga izolimi.
Sipas Ramës, shqiptarët “kanë emigruar gjithmonë për një jetë më të mirë” dhe një pjesë e tyre po kthehen. Ai përmendi gjithashtu disa tregues ekonomikë si rritja e PBB-së nga më pak se 10 miliardë euro në 27 miliardë euro, rritjen e turistëve nga 2 milionë në 12 milionë dhe rritjen e investimeve të huaja nga 300–400 milionë euro në 1.6 miliardë euro.
Por përballë këtyre shifrave, realiteti në terren ngre një pyetje të fortë që mbetet pa përgjigje:
Pse shqiptarët vazhdojnë të largohen masivisht nga vendi?
Ndërsa qeveria e paraqet emigrimin si një proces historik dhe të pashmangshëm, faktet e viteve të fundit tregojnë një eksod të vazhdueshëm të të rinjve dhe familjeve shqiptare drejt vendeve të BE-së dhe më tej.
Ekspertë të ndryshëm dhe analiza sociale kanë theksuar se emigrimi nuk është vetëm një “zgjedhje për jetë më të mirë”, por shpesh një detyrim ekonomik dhe social, i nxitur nga:
- pagat e ulëta në raport me koston e jetesës
- mungesa e perspektivës për të rinjtë
- pasiguria në tregun e punës
- korrupsioni dhe mungesa e meritokracisë
- shërbimet publike të dobëta
Rritja e PBB-së dhe e investimeve të huaja, të përmendura nga kryeministri, nuk reflektohen gjithmonë në jetën e përditshme të qytetarëve. Për shumë familje shqiptare, këto shifra mbeten larg realitetit të tyre ekonomik.
Ndërkohë, boshatisja e vendit vijon të jetë një nga problemet më të ndjeshme kombëtare, me pasoja direkte në demografi, ekonomi dhe të ardhmen e vendit.
Në këtë debat publik, pyetja thelbësore që ngrihet është:
A mjafton justifikimi historik për emigrimin, apo duhet kërkuar përgjegjësia për kushtet që e nxisin atë sot?
Dhe mbi të gjitha:
Kush mban përgjegjësi që një pjesë e madhe e shqiptarëve nuk e shohin të ardhmen e tyre në vendin e tyre?
Emigrimi nuk është thjesht statistikë. Është një tregues i drejtpërdrejtë i besimit të qytetarëve tek shteti i tyre. Dhe për sa kohë ky besim mbetet i dobët, shifrat ekonomike nuk mjaftojnë për të ndalur largimin.