Nga Redaksia:
Ngushtica e Hormuzit, rruga më strategjike për transportin e naftës botërore, po bëhet arenë e një përplasjeje të ashpër mes fuqive të mëdha. Pas sulmeve të Iranit që kanë bllokuar pjesërisht këtë rrugë, Shtetet e Bashkuara kanë marrë dritën jeshile për të përdorur bazat britanike në Qipro për operacione ajrore, duke goditur objektivat iraniane dhe duke siguruar kalimin e anijeve tregtare.
Qeveria britanike, nën drejtimin e Kryeministrit Keir Starmer, njoftoi se përdorimi i bazave britanike nga SHBA nuk do të kufizohet më vetëm në mbrojtjen e interesave britanike, por përfshin operacione të drejtuara për të dobësuar raketat dhe kapacitetet iraniane që kërcënojnë lundrimin në Ngushticën e Hormuzit.
Deklarata britanike thekson: “Irani po shtrin objektivat e tij duke përfshirë anijet ndërkombëtare, përfshirë ato të aleatëve tanë dhe partnerëve të Gjirit, duke rrezikuar jo vetëm stabilitetin e rajonit, por edhe ekonominë globale.”
Kjo lëvizje erdhi pak orë pasi ish-presidenti amerikan Donald Trump kritikoi ashpër NATO-n dhe aleatët evropianë, duke i quajtur “kambanë” për refuzimin e mbështetjes së lundrimit në këtë rrugë strategjike. Ai theksoi se pa ndërhyrjen amerikane, NATO ishte thjesht një “tigër letre”.
Ndërkohë, Irani ka vendosur një bllokadë efektive në ngushticë që nga 28 shkurti, ditën kur SHBA dhe Izraeli nisën ofensivën e tyre ushtarake. Kjo ka shkaktuar një rritje dramatike të çmimeve globale të naftës, me Brent-in që ka arritur pranë 107 dollarë për fuçi, nga 70 dollarë një muaj më parë.
Për të ndihmuar në lehtësimin e bllokadës, SHBA ka vendosur avionë A-10 Thunderbolt II dhe helikopterë AH-64 Apache për të neutralizuar anijet e shpejta sulmuese dhe dronët iranianë, duke shfrytëzuar gjithashtu disa aleatë që kontribuojnë me teknologjinë e tyre ushtarake.
Ngushtica e Hormuzit nuk është thjesht një rrugë detare; ajo është një pikë kyçe strategjike ku interesi amerikan dhe ai evropian takohen me ambiciet e Teheranit. Çdo lëvizje në këtë zonë ka implikime të mëdha historike dhe ekonomike për Shqipërinë dhe Europën, pasi çmimet e naftës ndikojnë drejtpërdrejt mbi jetën e qytetarëve dhe stabilitetin e tregut energjetik.