Nga Redi Minga:
Prej muajsh, lufta kundër korrupsionit në Shqipëri po përballet me një pengesë serioze politike, që mban një emër të vetëm: Edi Rama. Kryeministri është shndërruar në mburojën kryesore të mbrojtjes së elitës së tij qeverisëse nga drejtësia, duke e vendosur veten në përplasje të hapur me SPAK-un, në një nga çështjet më simbolike të reformës në drejtësi – dosjen Belinda Balluku.
Zvarritja si strategji politike
Që prej mesit të muajit dhjetor, mazhoranca socialiste ka hyrë në një strategji të qëllimshme zvarritjeje në Kuvend, duke mos e hedhur në votim kërkesën e SPAK për autorizimin e arrestimit të Belinda Ballukut. Synimi është i qartë: djegia e afateve ligjore të parashikuara në rregulloren e Kuvendit.
Sipas rregullores, nëse Kuvendi nuk shprehet brenda tre muajve për kërkesën e SPAK-ut, atëherë organi i akuzës humbet të drejtën për të proceduar me arrestimin e deputetit apo ministrit në fjalë. Në praktikë, kjo do të thotë se Kuvendi, nën dirigjimin e Ramës, po përdoret si strehë politike kundër drejtësisë.
Gjykata Kushtetuese si alibi
Edi Rama e ka kushtëzuar votimin në Kuvend me një vendim të Gjykatës Kushtetuese, e cila ka marrë në shqyrtim pezullimin e Belinda Ballukut nga detyra si zv.kryeministre. Por ky kushtëzim është thjesht një alibi politike.
Parimi i ndarjes së pushteteve nuk ka asnjë lidhje me detyrimin e Kuvendit për të shqyrtuar kërkesën e SPAK-ut. Dosja penale për aferat e korrupsionit nuk pret vendime kushtetuese dhe nuk mund të mbahet peng nga vullneti i kryeministrit. Çdo përpjekje për ta paraqitur këtë si “kujdes institucional” është manipulim i hapur i opinionit publik.
Presioni ndërkombëtar dhe sinjalet alarmante
Situata nuk ka kaluar pa u vënë re nga partnerët ndërkombëtarë. Marta Kos i ka përcjellë Edi Ramës shqetësime serioze nga vende kyçe të Bashkimit Europian, si Gjermania, Franca dhe Holanda, lidhur me mënyrën se si po trajtohet çështja e SPAK ndaj Belinda Ballukut.
Fakti që një zv.kryeministre, e përfshirë në hetime, e kapur në përgjime kompromentuese dhe nën akuza penale, vazhdon të mbahet në detyrë, përbën një precedent të rrezikshëm dhe një sinjal negativ për funksionimin e shtetit të së drejtës në Shqipëri.
Tenderë, interesa dhe dyshime serioze
Franca dhe Holanda nuk janë vende që përmenden rastësisht në këtë kontekst. Kompani nga këto shtete kanë pasur interesa direkte në tenderin e portit të ri të Durrësit, një garë që përfundoi me skualifikime të dyshimta dhe pa një mekanizëm real ankimi.
Këto raste ushqejnë bindjen se në Shqipëri:
- rregullat e lojës në prokurime janë selektive,
- klima e investimeve është e pasigurt,
- dhe korrupsioni politik ndërhyn drejtpërdrejt në vendimmarrje ekonomike.
Integrimi europian në rrezik
Nëse Edi Rama vazhdon të sillet si garanti politik i pandëshkueshmërisë, rruga e integrimit europian nuk do të jetë thjesht e ngadaltë – ajo mund të bëhet shumë më e gjatë dhe më e vështirë.
Në vend të disa hapave formalë drejt BE-së, Shqipëria rrezikon të përballet me kilometra të tërë mosbesimi, bllokimesh dhe skepticizmi nga partnerët europianë. Reforma në drejtësi nuk mund të jetë selektive dhe SPAK nuk mund të funksionojë vetëm kur godet kundërshtarët politikë.
Rasti Balluku është kthyer në testin real të vullnetit politik për luftën kundër korrupsionit. Deri tani, Edi Rama ka zgjedhur qartë anën e tij: mbrojtjen e pushtetit, jo të drejtësisë. Dhe ky qëndrim po i kushton shtrenjtë shtetit, demokracisë dhe të ardhmes europiane të Shqipërisë.