ANALIZA: Ortaku – Berisha dhe Rama, dy emra në të njëjtën lojë politike?
Nga Armir Shkurti:
Kur them se “Berisha është ortaku i Edi Ramës” në procesin që unë e konsideroj si pushtim të Shqipërisë nga krimi i organizuar, shpopullimi masiv dhe shitja e interesave kombëtare, ka njerëz që reagojnë me pakënaqësi. Por, sipas Armir Shkurtit, një pjesë e madhe e qytetarëve e kanë kuptuar këtë realitet dhe prej muajsh e shprehin pakënaqësinë në protesta me thirrjen: “Rama në burg, Berisha në burg”.
Në analizën e tij politike, Shkurti ngre një akuzë të fortë: Berisha dhe Rama, pavarësisht përplasjeve publike, kanë interesa që, sipas tij, lidhen me kontrollin e skenës politike dhe të zemërimit qytetar.
Ortakut i duhet të rimarrë aksionet
Sipas Shkurtit, protestat qytetare i kanë hequr Sali Berishës kontrollin ekskluziv mbi zemërimin popullor dhe organizimin e opozitës. Ngjarjet e 31 majit, argumenton ai, rrëzuan pretendimin se vetëm Berisha mund t’i nxjerrë shqiptarët në rrugë dhe se vetëm ai mund të përballet me Edi Ramën.
Autori vlerëson se dalja e qytetarëve në protesta, jashtë strukturave tradicionale partiake, tregoi se pakënaqësia ndaj qeverisë nuk është pronë e asnjë force politike.
Për këtë arsye, Shkurti pretendon se Berisha ka nisur përpjekjet për të rimarrë kontrollin mbi protestën dhe për të rikthyer monopolin e opozitarizmit.
Dhuna si kusht për rikthimin e Berishës?
Një tjetër element që Armir Shkurti vë në qendër të analizës është ndryshimi i karakterit të protestave.
Ai vëren se, për sa kohë demonstratat zhvilloheshin në mënyrë paqësore, me qytetarë që përdornin slogane, mesazhe ironike dhe forma simbolike kundërshtimi, Berisha qëndronte larg vëmendjes kryesore.
Sipas tij, situata ndryshoi kur protestat nisën të përshkallëzoheshin dhe u shfaqën përplasjet e para me policinë. Në këtë moment, autori sheh rikthimin e Berishës në rolin e protagonistit politik, fillimisht me thirrje për mbrojtjen e protestuesve dhe më pas me organizimin e protestave të shpallura si kombëtare.
Shkurti e interpreton këtë zhvillim si përpjekje për të marrë sërish drejtimin e një lëvizjeje qytetare që kishte nisur jashtë kontrollit të PD-së.
“Rama në burg, Berisha në burg” dhe përpjekjet për të shmangur akuzën
Në shkrimin e tij, Armir Shkurti ndalet edhe te reagimet e një pjese të militantëve demokratë ndaj thirrjes “Rama në burg, Berisha në burg”.
Sipas tij, përgjigjja shpesh është përpjekja për ta zhvendosur debatin drejt figurave të tjera të qeverisë, duke argumentuar se Edi Rama ka përgjegjësi për veprimet e qeverisjes, ndërsa Berisha nuk ka firmosur prej vitesh.
Por Shkurti thekson se akuza e tij nuk lidhet vetëm me firmat apo përgjegjësitë konkrete qeverisëse. Ai pretendon se përgjegjësia politike e Berishës qëndron te mënyra se si, sipas tij, opozita ka lejuar që pushteti i Ramës të funksionojë pa një presion të qëndrueshëm dhe efektiv politik.
Nga “Bashkohuni qelbësira” te oferta për bashkim me Erion Veliajn
Një nga kontradiktat që autori vë në dukje është qëndrimi i Sali Berishës ndaj bashkimeve politike.
Në vitin 2013, Berisha e kritikonte Edi Ramën me sloganin “Bashkohuni qelbësira”, ndërsa sot, sipas Shkurtit, propozon bashkimin e forcave me Erion Veliajn për të larguar kryeministrin Rama.
Shkurti e konsideron këtë një paradoks politik, duke kujtuar se Berisha dhe opozita e tij kanë drejtuar për vite me radhë akuza të ashpra ndaj Veliajt.
Ai sjell në vëmendje edhe protestat e organizuara përpara Bashkisë së Tiranës, të cilat, sipas tij, u paraqitën si një betejë kundër korrupsionit dhe përgjegjësive të kryebashkiakut.
Për autorin, propozimi i sotëm për bashkëpunim ngre një pyetje të pashmangshme: Si mund të kërkohet bashkim politik me një figurë që deri dje ishte në qendër të akuzave më të ashpra të opozitës?
Pse Berisha kërkon bashkim?
Armir Shkurti argumenton se Berisha nuk e ka ndryshuar strategjinë, por po përpiqet të rikthejë kontrollin mbi opozitën dhe mbi lëvizjen protestuese.
Sipas tij, thirrjet për bashkim, përfshirë edhe afrimin e mundshëm me Veliajn, janë pjesë e një strategjie për të menaxhuar pakënaqësinë qytetare dhe për ta vendosur atë nën drejtimin e strukturave politike të PD-së.
Autori ngre dy skenarë për objektivat e kësaj strategjie:
Skenari i parë: Rikthimi në një ekuilibër politik ku Rama dhe Berisha vazhdojnë të dominojnë skenën politike, ndërsa qytetarët mbeten jashtë vendimmarrjes reale. Shkurti e lidh këtë skenar me vazhdimin e asaj që ai e përshkruan si copëzim të vendit, shitje të interesave kombëtare dhe shpopullim.
Skenari i dytë: Nëse presioni qytetar bëhet aq i madh sa të imponojë ndryshime të rëndësishme politike, autori paralajmëron mundësinë e një riorganizimi të kontrolluar të raporteve politike në Kuvend, madje edhe të një rotacioni pushteti të negociuar nga aktorët ekzistues.
Kush e kontrollon protestën dhe kush përfaqëson qytetarët?
Në thelb të shkrimit të tij, Armir Shkurti vendos një pyetje që shkon përtej rivalitetit mes dy partive kryesore: A është protesta një lëvizje e lirë qytetare apo një instrument që synohet të kontrollohet nga politika?
Për Shkurtin, qytetarët nuk duhet të bëhen pjesë e marrëveshjeve dhe llogarive të politikës së vjetër. Ai vë në pikëpyetje jo vetëm qeverisjen e Edi Ramës, por edhe mënyrën se si Sali Berisha drejton opozitën dhe pretendon të përfaqësojë pakënaqësinë popullore.
Mesazhi i tij është i qartë: ndryshimi politik nuk mund të jetë thjesht një marrëveshje mes figurave të vjetra të pushtetit, por duhet të vijë nga një lëvizje qytetare e pavarur, që nuk pranon të jetë pronë e asnjë partie.
© Copyright of PatriotikMedia.al


