Paturpësia e politikës 36-vjeçare Berisha–Rama: Ndryshojnë vitet, por metodat ngjajnë!
Nga Redi Minga:
Nga furgoni i bardhë i SHIK-ut te Operacionalja, nga mbrojtja e institucioneve te mbrojtja e selive partiake – një krahasim që rikthen në vëmendje hijet e politikës shqiptare.
Shqipëria ka ndërruar vite, qeveri dhe emra në krye të pushtetit, por shumë qytetarë vazhdojnë të shohin të njëjtat skena: përplasje politike, polici në rrugë, protesta, shpërblime për uniformat dhe një pushtet që duket më i shqetësuar për mbrojtjen e vet sesa për dëgjimin e qytetarëve.
Nga Sali Berisha te Edi Rama, historia e tranzicionit shqiptar është shoqëruar me akuza të forta për dhunë, presion politik dhe përdorim të institucioneve në përballjet me kundërshtarët. Sot, në vitin 2026, krahasimet mes së shkuarës dhe së tashmes po rikthehen në qendër të debatit publik, ndërsa protestat e të rinjve dhe reagimi i policisë shtrojnë sërish pyetjen: A ka ndryshuar realisht mënyra se si ushtrohet pushteti në Shqipëri?
1996–2026: Furgoni i bardhë dhe hija e frikës
Në kujtesën e viteve të tranzicionit, furgoni i bardhë i SHIK-ut është kthyer në simbol të akuzave për ndalime arbitrare, dhunë dhe presion ndaj kundërshtarëve politikë.
Tridhjetë vjet më vonë, në debatet për protestat e vitit 2026, përmendet sërish furgoni i bardhë, këtë herë i lidhur me forcat Operacionale të Policisë së Shtetit dhe pretendimet për trajtimin e protestuesve.
Institucionet dhe emërtimet janë të ndryshme, por imazhi që ngjall shqetësim te qytetarët mbetet i ngjashëm: uniforma, ndalimi dhe frika se pushteti mund të përdoret kundër atyre që dalin në rrugë për të kundërshtuar qeverinë.
1997–2026: Njerëzit e besuar dhe mbrojtja e pushtetit
Në vitin 1997, Shqipëria përjetoi një nga krizat më të rënda të historisë së saj moderne. Presidenca e Sali Berishës dhe rendi shtetëror u përballën me një situatë të jashtëzakonshme, ku siguria, besnikëria politike dhe mbijetesa e pushtetit u bënë pjesë e një konflikti të gjerë.
Në vitin 2026, kritikat drejtohen ndaj Edi Ramës për mënyrën se si mbrohen selia e Partisë Socialiste dhe Kryeministria gjatë protestave. Pamjet dhe raportimet për persona të grumbulluar pranë selisë socialiste, të cilëve u atribuohen shkopinj apo mjete të tjera, kanë ushqyer debat mbi kufirin mes sigurisë politike dhe përballjes me protestuesit.
Pyetja që shtrohet është e drejtpërdrejtë: A duhet të mbrohen institucionet dhe selitë politike me standarde që ndryshojnë sipas interesit të pushtetit, apo ligji duhet të zbatohet njësoj për të gjithë?
21 janari 2011 dhe protestat e vitit 2026
Ngjarjet e 21 janarit 2011 mbeten një nga plagët më të rënda të demokracisë shqiptare. Katër protestues u vranë gjatë demonstratës përpara Kryeministrisë, kur qeveria drejtohej nga Sali Berisha.
Reagimi politik dhe institucional pas asaj dite u shoqërua me debate të ashpra për përgjegjësinë, drejtësinë dhe trajtimin e strukturave të sigurisë.
Sot, nën qeverisjen e Edi Ramës, përballja me protestat dhe qëndrimi ndaj punonjësve të Policisë së Shtetit rikthejnë në debat çështjen e përgjegjësisë institucionale. Çdo falënderim, vlerësim apo shpërblim për forcat e rendit duhet të shoqërohet me një standard të qartë: respektimin e ligjit, proporcionalitetin e ndërhyrjes dhe përgjegjësinë për çdo shkelje.
Policia nuk mund të jetë mburojë e një partie. Ajo duhet të jetë në shërbim të qytetarëve dhe të Kushtetutës.
Berisha dhe Rama: Dy emra, një tranzicion që nuk mbaron
Për shumë shqiptarë, problemi nuk është vetëm një qeveri apo një kryeministër. Është një tranzicion 36-vjeçar, në të cilin pushteti ka kaluar nga njëra forcë politike te tjetra, ndërsa konfliktet për kontrollin e institucioneve, përgjegjësinë politike dhe raportin me qytetarët kanë mbetur pjesë e jetës publike.
Berisha dhe Rama i përkasin kaheve të ndryshme politike, por krahasimi i praktikave të pushtetit, i reagimit ndaj protestave dhe i marrëdhënies me strukturat e sigurisë është një debat që nuk mund të mbyllet me slogane partiake.
Ndërsa opozita e djeshme akuzonte pushtetin e Berishës për abuzime, sot kundërshtarët e Ramës ngrenë akuza të ngjashme ndaj qeverisë socialiste. Protestat e tetorit 2026, ku janë raportuar përplasje, arrestime dhe përdorim i gazit lotsjellës, i kanë rikthyer këto çështje në qendër të vëmendjes. .
Dhe këtu lind pyetja që politika shqiptare i detyrohet publikut: ku mbaron mbrojtja e rendit dhe ku fillon mbrojtja e interesave të pushtetit?
Një demokraci nuk matet me numrin e policëve që rrethojnë Kryeministrinë, as me numrin e njerëzve që mbrojnë një seli partie. Ajo matet me respektimin e ligjit, me lirinë për të protestuar, me përgjegjësinë e zyrtarëve dhe me aftësinë e institucioneve për të mos u kthyer në instrumente të interesave partiake.
Ndryshojnë vitet. Ndryshojnë emrat. Ndryshojnë flamujt partiakë. Por qytetarët vazhdojnë të kërkojnë të njëjtën gjë: drejtësi, dinjitet dhe një shtet që u shërben atyre.
Shqipëria nuk mund të mbetet peng i një gare të pafundme mes pushteteve që akuzojnë njëri-tjetrin për gabimet e së shkuarës, ndërsa qytetarët presin ndryshimin.
Boll më me tranzicionin pa fund! Boll më me standardet e dyfishta! Boll më me politikën që kujtohet për qytetarin vetëm kur i duhet vota e tij!
© Copyright of PatriotikMedia.al
