Nga Redaksia:
Nga Belinda Balluku te Vlora Hyseni, Edi Rama po përballet sërish me të njëjtën pyetje: sa larg shkon mbrojtja politike e njerëzve që kanë qenë pjesë e rrethit të tij të pushtetit?
Reagimi i kryeministrit nga Rinasi për arrestimin e ish-drejtoreshës së SHISH, Vlora Hyseni, nuk ishte një deklaratë e shkurtër mbi një çështje drejtësie. Rama zgjodhi të flasë gjatë, të kritikojë mënyrën se si është trajtuar çështja në publik, të ngrejë shqetësimin për sekretet hetimore dhe të kujtojë rolin e partnerëve ndërkombëtarë në vlerësimin e Hysenit.
Në planin juridik, Rama tha se Hyseni duhet të përballet me drejtësinë.
Por në planin politik, mesazhi i tij ishte dukshëm më i gjerë:
mos e shpallni fajtore përpara gjykatës.
Dhe kjo sjell menjëherë në kujtesë një tjetër emër shumë të rëndësishëm të qeverisë Rama: Belinda Balluku.
E njëjta mburojë politike?
Balluku dhe Hyseni janë dy raste të ndryshme, me role të ndryshme dhe me dosje të ndryshme. Por kanë një pikë të përbashkët: të dyja janë figura që kanë qenë shumë pranë strukturës së pushtetit të Edi Ramës.
Belinda Balluku ishte një prej ministreve më të fuqishme të qeverisë dhe një prej figurave kryesore të ekzekutivit.
Vlora Hyseni, ndërkohë, ka qenë këshilltare e Ramës për sigurinë dhe më pas drejtuese e SHISH.
Prandaj, kur njëra përballet me një çështje të rëndë dhe kryeministri del publikisht të vendosë kufijtë e mënyrës se si duhet trajtuar, ndërsa më parë ka mbajtur qëndrime të forta politike për një tjetër figurë të rëndësishme të pushtetit të tij, krahasimi bëhet i pashmangshëm.
A kemi të bëjmë me një model të njëjtë politik: mbrojtje deri në fund të njerëzve të tij, ndërsa drejtësia vazhdon procedurat e veta?
Kjo është pyetja që Rama duhet t’i përgjigjet politikisht.
Rama nuk e lëshoi Ballukun. Tani radha e Hysenit?
Për Ballukun, Rama ka qenë politikisht i qartë në mbështetjen e tij.
Edhe sot, kur bëhet fjalë për Hysenin, ai nuk u mjaftua me formulën “drejtësia do të bëjë punën e saj”.
Ai foli për “masë ekstreme”, për ekspozim të një institucioni kyç të sigurisë kombëtare, për sekretet hetimore dhe për mënyrën se si mediat po e trajtojnë çështjen.
Në të njëjtën kohë, ai kujtoi se Hyseni ishte emëruar në krye të SHISH pas vlerësimeve dhe referencave që, sipas tij, vinin nga partnerët ndërkombëtarë.
Pra, Rama nuk po mbron vetëm parimin e prezumimit të pafajësisë.
Ai po vendos në tavolinë edhe historinë e marrëdhënies së tij me Hysenin dhe legjitimitetin mbi të cilin ajo kishte marrë një nga postet më të ndjeshme të shtetit shqiptar.
Dhe pikërisht këtu Balluku hyn përsëri në skenë.
Sepse pyetja nuk është nëse kryeministri ka të drejtë të kërkojë respektimin e prezumimit të pafajësisë. Sigurisht që ky është një parim themelor.
Pyetja është tjetër:
Pse sa herë që një figurë e rëndësishme e pushtetit të Ramës përballet me drejtësinë, kryeministri ndjen nevojën të dalë publikisht në mbrojtje të saj?
Nga ministrja te ish-kreu i SHISH
Rasti Balluku dhe rasti Hyseni nuk duhet të bashkohen artificialisht në një dosje të vetme.
Por ato mund të krahasohen politikisht për një arsye të thjeshtë: të dyja lidhen me njerëz që kanë pasur akses të rëndësishëm në strukturat shtetërore dhe kanë qenë pjesë e sistemit të pushtetit të Ramës.
Në rastin e Hysenit, kjo merr një përmasë edhe më sensitive.
Nuk bëhet fjalë për një tender të zakonshëm, një koncesion apo një konflikt administrativ.
Bëhet fjalë për Shërbimin Informativ të Shtetit, institucionin që administron informacionet më të ndjeshme të sigurisë kombëtare.
Prandaj deklarata e Ramës se “ishte një masë ekstreme” ka një peshë shumë më të madhe se një koment i zakonshëm politik.
Rama vendos drejtësinë përballë vetes
Rama thotë se drejtësia duhet të hetojë.
Thotë se akuzat duhet të provohen ose të rrëzohen.
Thotë se vendimet për kufizimin e lirisë kundërshtohen në gjykatë dhe jo në podiumin e kryeministrit.
Por ndërkohë është vetë kryeministri që zgjedh podiumin për të bërë një deklarim të gjatë mbi mënyrën se si po zhvillohet kjo çështje.
Kjo është kontradikta politike që nuk mund të anashkalohet.
Rama thotë se drejtësia nuk duhet të gjykohet nga politika, ndërsa vetë ai po gjykon publikisht mënyrën se si po veprojnë SPAK dhe GJKKO.
Dhe këtu krahasimi me Ballukun bëhet edhe më i fortë.
Sepse sa herë një figurë e rëndësishme e pushtetit përballet me drejtësinë, debati zhvendoset nga përgjegjësia individuale e personit te mënyra se si po vepron drejtësia.
Kjo është ajo që po ndodh tani me Hysenin.
Borxh moral me këtë vend
Rama deklaroi se Vlora Hyseni “ka hyrë në një borxh të madh moral me këtë vend”.
Kjo fjali është veçanërisht e fortë.
Sepse nëse një ish-drejtuese e SHISH ka shkelur ligjin, kjo duhet të përcaktohet nga hetimi dhe gjykata.
Por nëse nuk ka prova të mjaftueshme, ajo duhet të trajtohet si çdo qytetar tjetër nën prezumimin e pafajësisë.
Problemi politik qëndron diku tjetër:
kush mban përgjegjësi për zgjedhjen e njerëzve që vendosen në majën e institucioneve të shtetit?
Dhe kjo pyetje nuk zgjidhet me një deklaratë nga Rinasi.
Nga Balluku te Hyseni, Rama përballë testit të pushtetit
Nëse Balluku ishte një prej figurave më të rëndësishme të qeverisë, Hyseni ishte në krye të një prej institucioneve më të rëndësishme të sigurisë.
Nëse njëra përfaqësonte fuqinë ekzekutive dhe ekonomike të qeverisë, tjetra drejtonte një institucion që merret me informacionin dhe sigurinë kombëtare.
Prandaj, dy emrat nuk mund të trajtohen thjesht si histori individuale pa parë edhe përgjegjësinë politike të sistemit që i promovoi në këto nivele.
Rama mund të thotë se secili duhet të përgjigjet individualisht përpara drejtësisë. Por si kryeministër, ai nuk mund t’i shmanget pyetjes politike se si u zgjodhën, u promovuan dhe u mbajtën në nivelet më të larta të shtetit njerëzit që sot përballen me drejtësinë.
Kjo është ajo që e lidh Ballukun me Hysenin.
Jo dosjet penale.
Jo akuzat.
Jo provat.
Por raporti i pushtetit me njerëzit që vetë pushteti i vendosi në majë të institucioneve.
Dhe ndërsa Rama thotë se drejtësia duhet të bëjë punën e saj, SPAK dhe GJKKO kanë tashmë përpara një çështje që prek jo vetëm një ish-drejtuese të SHISH, por edhe mënyrën se si është menaxhuar një prej institucioneve më të ndjeshme të shtetit.
Në fund, drejtësia do të duhet të flasë me prova.
Por politika do të duhet të përgjigjet për emërimet.
Dhe pikërisht këtu fillon pyetja e madhe: Edi Rama nuk e lëshoi Belinda Ballukun. A do të bëjë të njëjtën gjë edhe me Vlora Hysenin?
© Copyright of PatriotikMedia.al
